neşet ertaş

yere göğe sığdıramadığım, "zirve budur" dediğim halk ozanı.

karşılıklı bi rakı içmeyi o kadar çok isterdim ki...

ibrahim tatlıses'i canlı yayında kompakt bir zerafetle ezdiğini gördüğümde muazzzzzzzzzam bir keyif almıştım.



irbaam ısrarla yanlış tondan girip rol çalmaya çalışıyo ya, izlerken bile ayar olduydum "ya bi sus be allahın cezası adam! bi sus!" diye.

sonra 10'uncu saniyedeki "madem öyle, ben sana bağlamayı bi monte edeyim" anlamına gelen kafa sallayışı gördüm.

resmen hissetmiştim "aha geliyo!" diye.

takıldığım birahanede sırf müzik kutusu için 100 lira yazdırıyorum. yar imiş meğer en az üç tekrar gidiyor.

neşet babayla eşi oturuyorlarmış çeşmenin kenarında, neşet baba rahmetli eşine ateşli ateşli birşeyler anlatıyormuş.

o sırada çeşmenin kenarından hanımının arkadaşları geçmiş ve onu lafa tutmuşlar neşet babanın lafı yarım kalmış. hanımı da biraz sırtını dönmüş onlarla konuşurken sonra farketmiş dönmüş demiş ki " kusura bakma sana arkamı döndüm beni affet" deyince neşet baba demiş ki; ne kusuru gurban olduğum gülün önü arkası mı olur.

iyi bi adamdi. rahmetli. 3-5 sefer canli gorme firsatim oldu.

fukaranın bi cuvarası var.

"diğer tarafta parayı veren düdüğü çalıyor"

üstadın behzat ç.'de behzat ile aziz başkomiser meyhanede dertleşirken fonda çalan o efsanevi türküsü.

"sakın ol ha, insanoğlu
incitme canı incitme
her can bir kalp, hakk'a bağlı
incitme canı, incitme."

hakkını vererek yaşayanlardan olmak ne denli ayrıcalıklıysa bu topraklarda varlığıyla yaşamış olmak ve türkülerinde anlam bulmak o kadar ayrıcalıklı.
öğretileri, felsefesi, sözleri hep var olacak.

büyük üstat, bizim insanımızın acısını,tadını anlatan güzellik. öyle ki abim dizini izlerken bir kısmında az birşey " yalan dünya" çaldı. sanırım biraz da içmeye ihtiyacim varmış. rakımı az bir mezeyle keyfime getirdi, düşündürdü.

ah yalan dünya, yalandan yüzüme gulen dünyada. güzel yaşayın. yalanı anlamlı yaşayın da gülümseyerek ölüme gidin.

sözüm ona sevenleri bile sağlığında, 'bozkırın tezenesi' diyebildi, yaşayan o koca abdal bilgeye..(üstelik övdüklerini sandılar.) ve halâ sadece ondan kendilerine koparacakları pay uğruna yarışıyorlar.. belkide son abdal bilge göçtü aralarından. onu çalgıcı sandı dinlediler sadece, yazık ki anlamadılar.. bin yıl önce de garip yunus göçmüştü bu topraklardan:
bir garip öldü diyeler
kırk günden sonra duyalar
soğuk su ile yuyalar
şöyle garip bencileyin..
..
evet belkide son garibi uğurladılar.
ama farkındalar mı, anladılar mı: kuşkulu..

kalbinin temizliği ve sesinin kuvveti eski zamanlardaki dedelerimiz, ozanlarımız ve kamlarımız kadar kuvvetli olan o güzel insandır, eşsiz sanatçımızdır.