normal sözlük yazarlarının en büyük fobisi
başlık "kendiniarayanbireyimsi" tarafından 09.11.2020 14:35 tarihinde açılmıştır.
141.
deprem. hatta telefon sayesinde kurtulabileceğimi düşünüp telefonumu asla şarjsız bırakmıyorum. ev yıkılırsa nereye çökeceğimi bile hesapladım. bir de haberlerde gördüğümüz binlerce cinayetten birinin başrolü olmaktan da korkuyorum. tecavüzden.
devamını gör...
142.
bütün böcek türleri ve yılan. sadece resmini görmek, hatta düşünmek bile kalbimi ziplatiyor. kaşıntı basıyor
devamını gör...
143.
sevdiklerinin ölümü
devamını gör...
144.
“kafa sözlük yazarlarının en büyük fobisi” ya da “kafa sözlük yazarlarının fobileri” olması gerektiğini düşündüğüm başlık.
en büyük denince benim aklıma nedense tekil kelime geliyor, çoğul değil. belki de dilbilgisi olarak doğrudur başlık. sonuçta benim düşünceme göre değil, dilbilgisine göre düzeltilecek veya düzeltilmeyecektir.
neyse. benim ankete cevabım, deprem.
şimdi düşündüm de, kafa sözlük kısmına da gerek var mı? sonuçta nerede olduğumuz ve nerenin yazarı olduğumuz belli.
en büyük denince benim aklıma nedense tekil kelime geliyor, çoğul değil. belki de dilbilgisi olarak doğrudur başlık. sonuçta benim düşünceme göre değil, dilbilgisine göre düzeltilecek veya düzeltilmeyecektir.
neyse. benim ankete cevabım, deprem.
şimdi düşündüm de, kafa sözlük kısmına da gerek var mı? sonuçta nerede olduğumuz ve nerenin yazarı olduğumuz belli.
devamını gör...
145.
aşırı gerçekçi rüyalar
devamını gör...
146.
hangi birini saysam bilemedim.
en temel olanı yükseklik. kendimi bildim bileli üst geçitlerde yürüyemiyorum. yüksek bir yere tırmanacak olsam kalp krizi geçirecek raddeye geliyorum. çoğu zevkli aktiviteyi yapamıyorum bu yüzden.
boğularak ölmek ya da öldürülmek. bir şeyin boğazıma, boynuma temas etmesi bile benim aşırı derecede korku tepkisi vermeme neden olur. pandemi sürecinde de bu fobim kılık değiştirmiş oldu. corona da solunum yolları ile ilgili bir hastalık olduğu için corona'ya yakalanmaktan korkuyorum artık. nefessiz kalma fikri tüylerimi diken diken ediyor.
sınıfta hoca ile baş başa kalmak. ilkokul 4. sınıfta yaşadığım talihsiz bir olay yüzünden bu fobim oluşmaya başladı.
kalabalık. tıklım tıkış olan otobüs, minibüs gibi toplu taşıma araçlarına binemem. bekleyeceğim varsa beklerim. eve geç gitme pahasına binmem o kalabalık otobüslere. ben otobüsteyken de fazla insanın bindiğini görünce nefessiz kalır gibi olurum. minibüse zaten binmeyi bırakalı çok oldu. ölsem de binmem hiçbir minibüse.
anne karnındaki bebeğin görüntüsü. hele de henüz embriyo halindeykenki hali. kanım çekilir görünce. iştahım kaçar. bana tiksinç gelir o görüntü. biliyorum, bir zamanlar ben de öyleydim ama elimde değil. sadece insanın değil, memeli olan hayvanların da anne karnındaki görüntüleri tiksindirir ve korkutur beni.
yalnız ölmek. öldüğümün ancak uzun bir zaman geçtikten sonra fark edilmesi. dünyada hiçbir etkim olmadan ölmek, arkamdan beni anacak insanların olmaması. kimsesizlik bir nevi...
en temel olanı yükseklik. kendimi bildim bileli üst geçitlerde yürüyemiyorum. yüksek bir yere tırmanacak olsam kalp krizi geçirecek raddeye geliyorum. çoğu zevkli aktiviteyi yapamıyorum bu yüzden.
boğularak ölmek ya da öldürülmek. bir şeyin boğazıma, boynuma temas etmesi bile benim aşırı derecede korku tepkisi vermeme neden olur. pandemi sürecinde de bu fobim kılık değiştirmiş oldu. corona da solunum yolları ile ilgili bir hastalık olduğu için corona'ya yakalanmaktan korkuyorum artık. nefessiz kalma fikri tüylerimi diken diken ediyor.
sınıfta hoca ile baş başa kalmak. ilkokul 4. sınıfta yaşadığım talihsiz bir olay yüzünden bu fobim oluşmaya başladı.
kalabalık. tıklım tıkış olan otobüs, minibüs gibi toplu taşıma araçlarına binemem. bekleyeceğim varsa beklerim. eve geç gitme pahasına binmem o kalabalık otobüslere. ben otobüsteyken de fazla insanın bindiğini görünce nefessiz kalır gibi olurum. minibüse zaten binmeyi bırakalı çok oldu. ölsem de binmem hiçbir minibüse.
anne karnındaki bebeğin görüntüsü. hele de henüz embriyo halindeykenki hali. kanım çekilir görünce. iştahım kaçar. bana tiksinç gelir o görüntü. biliyorum, bir zamanlar ben de öyleydim ama elimde değil. sadece insanın değil, memeli olan hayvanların da anne karnındaki görüntüleri tiksindirir ve korkutur beni.
yalnız ölmek. öldüğümün ancak uzun bir zaman geçtikten sonra fark edilmesi. dünyada hiçbir etkim olmadan ölmek, arkamdan beni anacak insanların olmaması. kimsesizlik bir nevi...
devamını gör...
147.
devamını gör...
148.
köpekbalığı saldırısına uğramak
ömrümü yedi o zalım jaws film serisi var ya.
çocukluğumdan beri denizle iç içeyimdir. tek başıma açık sulara açılmak, benim için büyük keyiftir. özellikle de kano ile.
fakat o korku yok mu o korku, bir türlü atamadım üzerimden.
birkaç kere köpekbalığı yakaladım hatta o korkuyu yenmek için. tabii karadeniz'deki bir köpekbalığı ne kadar korkutucu olabilir değil mi?
boyu 1,5 metre olsa da, son derece zararsız olduğunu bildiğim halde o bile korkuttu beni.
ömrümü yedi o zalım jaws film serisi var ya.
çocukluğumdan beri denizle iç içeyimdir. tek başıma açık sulara açılmak, benim için büyük keyiftir. özellikle de kano ile.
fakat o korku yok mu o korku, bir türlü atamadım üzerimden.
birkaç kere köpekbalığı yakaladım hatta o korkuyu yenmek için. tabii karadeniz'deki bir köpekbalığı ne kadar korkutucu olabilir değil mi?
boyu 1,5 metre olsa da, son derece zararsız olduğunu bildiğim halde o bile korkuttu beni.
devamını gör...
149.
tüm sürüngen çeşitleri..
bilhassa böcek ve örümcekler.. gördüğüm anda ‘’baba’’ diye çığlık atıyorum..
babam bunu son derece kabullendi sanırım. kendisini çağırdığımda , elinde ya terlik ya da havlu ile geliyor..
bilhassa böcek ve örümcekler.. gördüğüm anda ‘’baba’’ diye çığlık atıyorum..
babam bunu son derece kabullendi sanırım. kendisini çağırdığımda , elinde ya terlik ya da havlu ile geliyor..
devamını gör...
150.
genellikle beni geceleri uyutmayan fobilerdir. bunların başında da ahh... şey.... hacı yağı üretiminin sonsuza kadar durdurulması gelir! hacı yağı sürmeyen erkeklerin olduğu bir dünya düşünemiyorum maalesef.
devamını gör...
151.
sözlüklerde reklamcı sanılmak. inşallah buradan da kovulmam. *
devamını gör...
152.
klostrofobi. boğuluyorum.
devamını gör...
153.
(bkz: tripofobi)
devamını gör...
154.
yalnızlık ama bildiğimiz bir yalnızlık değil. bir odada/hücrede tek başıma kalmak. hani (bkz: satranç), (bkz: kardeşimin hikayesi)kitaplarında geçen elinde hiç bir şey olmadan yaşamak.
delirmek üst sıralarımda olan korkulardan.
delirmek üst sıralarımda olan korkulardan.
devamını gör...
155.
boğulmak.
devamını gör...
156.
kullandığım ilacın yan etkisi sayesinde yaşadığım korkular. karabasandan daha da beter bir korku.
devamını gör...
157.
kesinlikle soğukkanlı, sürüngen ve aynı zamanda yeşil hayvanlar. kertenkele, kurbağa, kaplumbağa, bukalemun, iguana vs. yeşilll ve sürüngen olan her hayvan
devamını gör...
158.
yükseklik korkum var ama sıkışırsam üstüne gidebilirim ama allah vermesin asansörde ve enkaz altında kalsam ne b*k yerim bilmiyorum.
devamını gör...
159.
sadece arılar. 29 senedir bir kere bile sokmadı çünkü beni. (görünce topukladığım için de olabilir tabi.)
çocukken elime yılan, fare falan tutuşturan babam sayesinde genel olarak hiçbir canlıya karşı fobi geliştirmedim. ama arılar..
çocukken elime yılan, fare falan tutuşturan babam sayesinde genel olarak hiçbir canlıya karşı fobi geliştirmedim. ama arılar..
devamını gör...
160.
hasta olmak ve bir yakınımın hasta olması.
devamını gör...
"normal sözlük yazarlarının en büyük fobisi" ile benzer başlıklar
kedi fobisi
52