ölünce neyle gömülmek istersiniz

pijamamla

sabahları üşüyorum fakat elden ne gelir. kefen bile istemem allah günah yazmasın.



vah gençliğim. dünya malı boş işte.

islam dinine mensup olan herkes için gömülme işlemi sade gerçekleştirilir. yani kişinin bedeni, toprakla iç içe geçecek şekilde gömülme yapılıyor. çok bu kısımı söylemek hoşuma gitmese de, vücudun çürümesi, toprağa karışması için alan yaratan bir gömülme sistemi var. en doğrusu da bu çünkü çürüyen beden kokar ve kokan bedenin uzun vade de, bilhassa sıkıştığı alan içerisinde yaratacağı mikrobik ve enfeksiyonel problemlerin ucu açıktır. bu yüzden tabutla gömülme sistemi bana çok sağlıklı gelmiyor.

hristiyan inancında ise, tabut ve yakma sistemi vardır. bireyin kendisi veya ailesinin isteğine göre, kişi gerçekten özel yapım bir tabutla gömülebilir ( filmlerde gördüğünüz tabutlar gerçektir. dışı iyi yapılmış/ oymalı, içi süslü/ renkli astarlı olan vb.) veya bedeni yakılabilir ve külleri bir kaba koyularak aileye teslim edilebilir. bu külleri evlerinde tutan aile bireyleri de olabiliyor. "o hala bizimle" mantığını destekleyen bir argüman olduğunu düşünüyorum. bazıları bu külleri evlerinde saklamak yerine, doğaya doğru saçıyor. bir çeşit "ruhunu özgür bırakma, kişinin ışığa gitmesine izin verme" mantığı taşıdığını düşünüyorum.


pagan toplumuyla ilgili ciddi araştırmam oldu hatta neredeyse içlerinde yaşayarak ve çok fazla antropolojik veri elde ederek, 2 ciltlik doküman yazdım. bu yüzden ölümün özellikle kadim dinlerde yani genel adıyla "paganizm'de", çok daha çeşitli yollarla karşılandığını söyleyebilirim.

paganizm'de ölüm:

ruhun başka bir âleme geçişi,
doğaya geri dönüş,
atalara katılım,
ya da yeniden doğuş döngüsünün bir parçasıdır.

bu yüzden bedenle yapılan her ritüel doğa, elementler ve topluluk merkezlidir.ölü doğrudan toprağa ya da basit bir ahşap tabuta konur. yanına kişisel eşyalar, silahlar, takılar, yemek–içecek, tılsımlar bırakılır.

nerelerde?

-keltler
-germen kabileleri
-slav paganları
-anadolu’nun erken inanç toplulukları

bu, “toprağa dönüş” fikrinin en saf hâlidir.


- yakma (kremasyon) yöntemi

özellikle kuzey ve hint-avrupa paganlarında çok yaygındır.

anlamı:

ateş = arındırma
ruhun bedenden özgürleşmesidir.

örnek vermem gerekirse,

1. vikingler: yakma + küllerin denize bırakılması veya höyüğe gömülmesi

2. antik hint paganizmi (vedik gelenek): ruhun samsara döngüsüne devamı

önemli bir not eklemek istiyorum: vikinglerde herkes yakılmazdı; statüye göre değişirdi.



- höyük (tümülüs) gömüleri ( diğer yöntem)

güçlü, saygın ya da lider figürler için uygulanırdı.

özellikleri:

toprak veya taş yığıntısı altında mezarlardan oluşuyordu. içinde silahlar, hayvan kurbanları, bazen insan kurbanı (özellikle erken dönemlerde görülürdü) bulunurdu.


“bu kişi unutulmayacak.” anlamına gelir.



doğaya bırakma yöntemi (exposure burial)

daha eski ve nadir ama çok çarpıcı bir yöntem.

biçimleri:
-dağa, kayalığa bırakma
-kuşlara ve hayvanlara teslim etme
-ağaç kovukları

nerelerde?
-erken slav ve orta asya pagan toplulukları
-bazı iskandinav öncesi uygulamalar

bu yöntemde, beden doğanın döngüsüne aracısız karışır.


deniz gömüleri( yöntem)

özellikle denizci paganlarda.

-ceset tekneyle denize bırakılır
- ya da tekne yakılarak suya salınır

bu uygulama mitolojik anlatılarda sık, arkeolojide daha sınırlıdır (ama vardır).



ritüeller ve semboller'ın anlamı

gömülme yalnızca fiziksel bir işlem değildir.

yaygın unsurlar:

-mevsimsel zamanlama (özellikle samhain / yule)
-atalara seslenme
-ateş, su, toprak, hava çağrısı
-ölüyle konuşma

bu arada, bu süreçte sessizlik şart değildir; ağıt, şarkı, içki, hatta kahkaha bile olabilir. çünkü ölüm kutsaldır ama karanlık olmak zorunda değildir.


paganlar için önemli bir farktan bahsetmek istiyorum.

pagan gömülerinde:

-günah–ceza fikri yoktur
-"cennet–cehennem” ikiliği yoktur
-ruhun değeri, ahlaki yargıdan çok yaşamla kurduğu bağ üzerinden okunur.

kazma kürekle. kepçe olmasın lütfen

turşuluk bidonla.

denize atılmak isteniyorum ben

imanımla gömülsem yeter bana.

toplayacağım araba ile beraber nereye gömerseniz.

(bkz: ölünce galatasaray formasıyla gömülmek istemek)

(bkz: fatiha)
(bkz: yasin)
(bkz: tebarake)
(bkz: amme)

zahmet olmazsa.

böyle başlıklar da bin kere düşündüğün şeyi tekrar düşündürüp iç konuşma yaptırıyor.
gömülmesem de yakılsam mı ben? türkiye'de krematoryum da yokmuş ki. bizim köyde bi abi vardı. zamanında almanya'ya göçen solculardan. adamın vasiyeti yakılmakmış. türkiye'ye tatile gelince öldü de cumburlop köye gömdüler. vatandaşı da olmuş niye götürmediler ki?
zaten yakılsam küllerimi dramatik şekilde denize de savuramazlar. iç anadolu yani. anca dağdan aşağı savrulur. romantize edebileceğim dağ da yok.
öyle gömsünler bari napayım önemi de yok öldükten sonra. ama geri döneceğime inanılıyorsa bari temu'dan bir tane sailor moon'daki moon stick'ten alıp onu koysunlar. belki dönüşürüm falan. çocukluk sevdası.