öpüşmeyi nerede ve nasıl öğrendiniz sorunsalı

babam terziydi, cansız manken üzerinde öğrendim. cansız mankenle sevişir milleti güldürürdüm çocukken. ama yerlere yatırmalı, duvarlara dayamalı ateşli bir ilişkim vardı mekanın cansız mankeniyle. ah belinda ah, silikondan kekim.

(bkz: ibrahim tatlıses) filmleri.

bu bir yardım çağrısı mı?

yıldızların altında ...

böyle dudak dudağa mucksss tarzı öpüşmeyi pornolardan öğrendim ama dilli milli öpüşemiyorum. öpüşürken dil kullanımını icat ettikleri için fransızlara da ayrıca kızgınım.
(bkz: fransız öpücüğü)

çaylağın biri de yazar olunca öpüşcez senle dedi. diş taşlarımı mı temizletsem acaba? hazır olmakta fayda var böyle şeylere. belki sevişirim donumu nereye koymuştum ben ya?

bu y****k öptü diye kiz lezbiyen olmus. haberi yok dallamanin.

russian institü kissing fakültesi frenchkissing bölümü.

herhangi bir yerde veya bir ayna karşısında prova yapmadım. içgüdüsel olarak gelişti ve öyle devam ediyor. öğrendik mi öğrenmedik mi onu ben de bilmiyorum :)

el öperek öğrenen var. nezaketli adam.

öğrenemedim.

fransız öpücüğü konusunda iddialı ve öğretebilecek kadınlar dm lütfen.

not: kadının fransız olmasına gerek yok. kadın olsun yeter.

ogrenmedim. daha hic opusmedim evlenmeyi bekliyorum

3. sınıftayken üç kız üç erkek öpüşmesine bir oyun oynarken öğrendim. en güzel öpüşen yağmur'du. ahahahaha. güzel kızdı lan. ama benden iki yaş büyüktü.

öpüşme kursunda.

lisede

lisedeki dersler yeterli olmazsa dersaneye gidiyorduk.

orada daha deneyimli kızlar oluyordu. yeterli oluyordu. öyle öyle öğrendik işte.

komşumuz "deli" nuriye vardı, öpüşmeyi nuriye teyzeden öğrenmedim. niye deli derlerdi kadına hala anlamam. çişi gelir, tumanı indirir istediği yere işerdi kadın. özgür ruhluydu, kural tanımaz, otorite bilmez idi. bir deliyi bir anarşistten ayıran kaç çizgi vardır? öpüşmeyi bakunin'den öğrenmedim.

torunu bitli hafize vardı nuriye'nin, hafize'den öğrenmedim. bir insan hayatında bir kere bitlenmeyegörsün; üç çocuğu var ama adı hala bitli hafize. master yapmış, hiç de ummazsın, işinde gücünde. bitli geldi, bitli gidiyor.

hafize'nin bir de deli apo adlı bir amcası vardı. apo hakikaten deliydi. apo'dan öğrenmedim. bahçeden öte-beri getirmek için kullandıkları zavallı huysuz bir eşekleri vardı, eşekten öğrenmedim. bir gün deli apo, abim abisine el şakası yaptı diye evimizi taşladı sonra zavallı eşeğin dışkılarını evimize fırlattı. deli işte. taş atsana manyak!?

neyse ben galiba karpuz yerken öğrendim.

ilkokul 3te iken, yuvada yağmur diye bir kız vardı, benden bir yaş büyük, o öğretmişti. arka bahçede saçma sapan bir oyun oynuyorduk. birbirimize soru mu soruyorduk, başka bir şey mi yapıyorduk, orasını hatırlamıyorum ama kaybeden kazananı dudağından öpüyordu. toplam 3 erkek, 3 kızdık. diğer kızları da öptüm. oyun bittikten sonra yağmur; gel sana nasıl öpüşeceğini öğreteyim dedi, olur dedim. güzel de kızdı ha. sonra bir iki saat boyunca, yani öyle zaman tutmadım ama hemen hemen o kadar süre boyunca öpüştük. ergenliğe tam girmemiştim, girmiş olsaydım gerisi de gelirdi kesin ama sadece öpüştük yani. ergenliğe girdikten sonra yağmur'u ortalıkta bulamamakta ayrı bir dramdı yani. halbuki ne güzel olurdu düşününce. neyse. geçti artık. kısmet değilmiş. olur öyle.

tahta terzi mankeninden. sen şimdi bunu şaka sanıyorsun değil mi? değil işte. (bkz: swh)

ankara, sarışın ve mavi gözlü bir tavşan sayesinde.

öpüşmeyi bilmeyen birisi ile idman yaparak.

anasınıfında bile değildim
sarışın bi cıvırla yaşamıştım ilk deneyimimi.
fotoğrafı da var ama annemlerde kaldı.