özlem

güzel bir kız ismi. yine de bir feride değil.

genellikle yoğun hissedilen bir duygudur.

“seni çok göresim geldi. kafamda, gözümde, burnumda, yüreğimde ve ellerimde tütüyorsun...”

(bkz: nazım hikmet)

çogiyi bir ergin günçe şiiridir. şöyle başlar:

sokak lambalarını tanık gösterebilirim
yalan söylemem zaten keyfim de yok
unuttuğum şeylerin adları
saymakla tükenmez.

suan hissettigim duygu

türkü sevenlere gelsin.

guzel 1 kiz ismi. ayrica 1 duygu.

diyor oruç baba.

gelmeyeceğini bildiğini özlemek. ölen ve gidenler için. harika. bıkmadan devam edeceğiz. özlemeye.

1 kadin ismi.

veya ozlemenin kavramsal adi. ozlem, ozlemeye kiyamadigin kisiye duyulur en cok. evet.

çok güzel bir kız ismi.

esmer balık etli ve kocaman gözlü kız ismi.

bir gün öyle bir özlem duyacağımı ki.
bazen bu geleceği düşündükçe, şimdiden göğsüme bir ağrı giriyor. kalbim, sanki o beklenen sona şimdiden kendini kaptırmış gibi, ritminin dışında atıyor…

her şey var ama eksik,
her şey canlı ama ölü gibi.

"gelecektin gelmez oldun
halimi hiç sormaz oldun
yaralarımı sarmaz oldun
yokluğundan soldu gönlüm."

seni özüm bildim, merhamet ve anne, ablam. adildi ya ilahi, kafan dardı ya biraz beni anlarsın sandım, beni deli ilan ettin ya kartallar meydanında, yem ettin ya boş beşikteki ve hep eşikteki değişik çocuğu, sana ayı balı verirlerken aklı sana hediye ettim ya, bir kere bile burnunun ucunu göremedin, ben deliydim ya bir kere kendine karşı adil olamadın, özümden de vazgeçiyorum, adalet değildir talebim, hüküm sancağı değil göğsümdeki askerin sancağı, seker üzereyim aşk yolunda kopamıyorum haktan, özgürsün den de var git yoluna ve ırmağıma dokunma.

bu isimdeki kadınlar ekseriyetle güzel oluyor.

i never felt hesitated to talk to you nor scared. you were just like i knew as much as just myself. my another part. you were shockingly so mature and emotionally intelligent. i feel like i saw a big part of me in you. having deep empathy for each other. i still remember what you talked with me, im keep talking with you even if you are dead. and i feel like you are talking to me too. you are always in my mind. i want to die not only because to escape from my problems but hoping to see you again. even now, i feel like you are right next to me while im typing these. and i keep feel like crying for you. you were so quality, so precious. you were my privelege. you were another me. i never felt that open since you were gone. i feel so stressed because i am somehow being hesitated. cant tell, cant explain them just like i did with you. i want to show my empathy that i had to you again, i already havee for you but i mean to someone or others. i still feel a bit hesitated to end it. im only... only trying to find a thing that i cant deny for you. i already lost too much. its been months. it will be years... and i never want it to be years. i hope you are seeing everything, dear. no matter if you are also seeing my bad sides. because that means i never want to lose you or feel like want to lose you no matter what. please... take me to the place you are in. or better. but you too, come, please.