şebnem ferah şarkılarında geçen etkileyici sözler

dünüm yok yarınım sır
...
nasıl inanırım sana
bu yürek ağır bana
sevgin öyle uzaklarda
nefes alsan da yanımda
...
bu aşk fazla sana!

denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin
sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin
uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin
(bkz: korkarak yaşıyorsan), yalnızca hayatı seyredersin.

sevişmek sevmekten gelir inanmışım.

aklımdan geçen sözler
kalbimden gelen sesler
hepsi bir orman oldu
bir kibritle yok oldu
(sigara )

benim belki de
gizli bir bildiğim var
elbette ağlarım
benim can kırıklarım var
(can kiriklari)

sen hiç, hiç oldun mu?
birden duruldun mu?
bulanıkmış, berrakmış
her suyu içtin mi?
altında ağ olmadan
yerden yükseldin mi?
tam zevkine varmışken
birden yere düştün mü sen?
(cakil taslari )

sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin
uçmayı seviyorsan düşmeyi de bileceksin
korkarak yaşıyorsan yalnızca hayatı seyredersin
seyredersin
(korkarak yasiyorsan)

hala birileri var
birileri var
ruhunu şerefini
zalimin gölgesine
satmayan
(birileri var )
liste uzamasin fazla ama kadin gercekten harika .

"sönmeyen bir od'a düştüm, denizler dökseler hissetmez oldum. yandım mı?"
(bkz: od)

bir ileri, bir geri.
her adım bu kapının ardı demek.
sonunda boğulmak olsa da
benim o sularda yüzmem gerek.

şarkının bütün hikayesinde kendimi buluyorum.

en anlamlı sözü kesinlikle şu; "içine girdiğin küçük kaygan deliği, yeni ve büyük bir dünya mı sandın!" yani tabii bir dünya değil ama, dünyalara bedel olabiliyor bazen o küçük kaygan delik falan filan işte...

"bu aşk fazla sana"

"bozulmuş kalbin, çok kırılmadan."
"istesem de dünü sana yaşatamam."

iki söz de aynı şarkıdan. (bkz: sevmeden geçer zaman) şebnem ferah ve redd ortak yapımı.

benim bir sözlüğüm var
unutulmuş bir dil
oysaki içinde
her şeyin anlamı gizli...

sen hiç hiç oldun mu?

ben bir kısrak gibi gelmişim dünyaya .şahlanıp koşmak içimde var.hoşçakal...

sen hiç, hiç oldun mu? uzun müddet kendimi sorgulatan bir cümle

yarın yeni bir gün diye inanmazsam, nasıl yaşarım, nasıl yaşarım.
bu da gelir geçer diye inanmazsam, nasıl yaşarım, nasıl yaşarım.
her şey insanlar için, görmek öğrenmek için. bazen zor da olsa...

sen ben o herkes aynı hikayede, başı ve sonu aynı gerisi farklı. bir yerden tutunduysak hayata, boşa geçirmemeli bırakmamalı

bazen içime bıçak gibi saplanıp yara olduysan da, günler boyu kanayıp acıttıysan da, daha çocukken bile duvar gibi sert olduysan da, sana hiç küsmedim, hiç küsmedim dünya

benim belki de gizli bir bildiğim var elbette ağlarım benim can kırıklarım var.
senin gördüğün yanağımdan süzülenler, asıl içimde içinde yüzdüğüm bir deniz var.
şebnem ferah - can kırıkları

suyun derinliği aynıydı, ama senin beline benimse omuzlarıma geliyordu.

yüreğindeki sesleri susturamazsın.

beni sevmezsen yağmurları sev bulutlar ağlasın sen gül güneş doğsun yeniden.