sen haklısın deyip konuyu kapatmak

konuyu kapatmak için asla kimseye; “ sen haklısın.” demem. haksızsa haksızdır. o konu da kapanmayacaksa sonsuza kadar uzayabilir.

karşımdaki kişiye ne kadar uğraşırsam uğraşayım laf anlatamayacağımı anladığım zaman boşuna kendimi yormamak için yapmak zorunda kaldığım.

ben "anlaşamayacağız belli ki, sen öyle de, ben böyle diyim" diyerek kapatıyorum. anlaşamayacağında anlaşmak da rahat bir şey.

karşımdaki insan malsa böyle olmuyor tabi. aynen, aynen diyip kaçıyorum.

bazen çok gerekli çünkü zamanda değerli .

bu adama dikkat edin, sonra tüm konuları birden açar üzerinize beton dökülmüş gibi kalırsınız.
ordanda kalkar gider. vulva gibi kalırsınız

hak vermediğim birine karşı sen haklısın demem.

konuyu kestirip atmak için başka usüller de var, niye haksıza haklılık payesi vereyim.

o da senin düşüncen der geçerim, arif olan anlar anlamayanla da zaten işim olmaz.

sen haklısın demek yerine sessiz kalmayı tercih ediyorum, karşıdaki konuştukça konuşuyor bir noktadan sonra konu kapanıyor. karşıdaki haklı bir zafer elde ettiğini düşünüyor oysa ben dil dökmeye üşeniyorum.

iyi de karşı taraf konuyu kapatır mı.. sorun orada.. (evliler beni anladı.!)

iş yerinde çok yaptığım bir şeydir. çünkü derdim yetmiyormuş gibi bir de elalemin egosunu çekemem.

benim yaptığım olaydır
artık yoruldum birilerine bir şey anlatmaktan
artık yormuyorum kendimi
haklısın kardeş diyorum
kusura da bakma benim eşekliğim deyip
hayatıma devam ediyorum
gelene ağam gidene paşam diyen gibi oldum ama
insanlar yordu beni
en güzeli kendi halinde takılmak
birine laf anlatmak çok yorucu
özellikle onun yararına olan bir şey bile olsa bile sabit fikirli oluşları daha da bir yorucu

anlaşılmadığınız yerde yaa tamam ben seni anladım yeter beynimi de dümdüz etme artık ihtiyacından oluşan.. ne yapalım bizimki de can.