seni seviyorum

diyemiyoruz arkadaşlar, değmiyor.

sonrasında midem kelebek mezarlığı

uzaktan seviyorum seni
kokunu alamadan,
boynuna sarılamadan
yüzüne dokunamadan
sadece seviyorum

ööyle uzaktan seviyorum seni
elini tutmadan
yüreğine dokunmadan
gözlerinde dalıp dalıp gitmeden
şu üç günlük sevdalara inat
serserice değil adam gibi seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni
yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden
en çılgın kahkahalarına ortak olmadan
en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan
öyle uzaktan seviyorum seni
kırmadan
dökmeden
parçalamadan
üzmeden
ağlatmadan uzaktan seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni;
sana söylemek istediğim her kelimeyi
dilimde parçalayarak seviyorum
damla damla dökülürken kelimelerim
masum beyaz bir kağıtta seviyorum
cemal süreya

"seni seviyorum,
adım gibi, yüreğim gibi, tarihim gibi ...
ismini isimsiz duvarlara yazıyorum,
kimsenin bilmediği şarkılarda ağlıyorum
tarih yazıyorum al yazmalım tarih.
sen dağdaki kartalı sevdin,
sana güvercin olduğumu nasıl söylerdim.
sen büyük değiştirmek büyük değişim insanıydın
sana büyük kocaman sözler etmem
gerekliydi ama hiç birini edemedim.
dedim ya seni seviyorum,
seni sevmeme neden olan bir şey var.
***
sensizliğin bilmecesindeyim
daha cözmeye çalışıyorum.
sonbahar gözlerime
bazen dökülüyorum.
döküldükçe rahmet oluyorum
susayan sevdalara.
bazen bir türkü söylüyorum derinden.
***
aydınlamya çalışıyor içim
karanlık ben aydınladıkça ..
karanlıklardan soruyorum bazen
ağlıyorum, ağaldıkça seni seviyorum
şimdi içindeki bütün
sevgileri yüreğine aldım
ama devam
bir gün bana kusacaksın ...
***
hani bir şiirim vardı sana
yazım ağlama zindan olduğu bir yaşanmış
sen prenses bense prens olacaktım.
karanlığı yenecektik,
mapuslar sadece ağ ağ zından edecekti yarınlar
olmasada
kıracaktık umut sürgününü,
ayrilik zincirini.
***
hatırlar mısın hasret kelebeği,
hatırlar mısın gözleri
mehtaba benzeyen zalim kadın (adam)
hatırlayamazsın,
çünkü sen unutmaya sevdalısın,
bense sana sevdalı.
ben şimdi yorgun bir şair gibi,
ben şimdi yüreği,
alın teriyle kazanan
bir işçi bedeni gibi yorgun,
argın, kimsesiz, sensiz, şerefsiz
ve seni seviyorum, seni sevmeme
neden olan bir şey var bilmiyorum."
ekrem düzgünoglu

dedikçe inanmıyorlar.

seni seviyorum. deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum.
(bkz: kürk mantolu madonna)

dedi. ve gitti.

okuyunca bana söylenmiş gibi hissettim. teşekkürler başlığı açan yazar.

gidemediğin tatil,görmediğin ülke,varamadığın yer gibidir sevda. ne kadar imkansız o kadar sevgi. soyunup girsen koynuna tüm büyüsü kaçacak gibi sanki. varsın hasret kalsın tenime ama bitmesin yüreğimdeki kıpırtı.

hadi kardeşim hadi dükkanın önünü kapatma mal gelecek.

her gün duymaktan ya da söylemekten sıkılmayacağım cümle.

he babam he.

babama hiç söylediğimi hatırlamıyorum.iyi bir babaydı seviyordum da,ailesi için çok fedakarlık yaptı.lay lay lom yıllar geçti.2009 da kanser oldup gözümüzün önünde eridiğinde hiç diyemedim,öleceğini bilmeme rağmen.hep moral veriyosun,duygusal olamıyorsun.şimdi niye demediğimin pişmanlığı var.bence gerçekten sevdiğiniz kişi varsa söyleyin.ya söylememenin üzüntüsünü ya da duymamanın üzüntüsünü yaşamayın.

seni, senin hudutlarının dışında seviyorum efulim.

seni çok sevmiştim. dünya üzerindeki bir şeyi ne kadar çok sevebileceksem o kadar çok sevmiştim. senden sonra kimseyi bu denlicesine özel, bu denlicisine içten ve çok sevemedim. tüm sevgimi sende bıraktım. şimdi dönüp baktığımda yaşadığımız her şey, söylenen her söz, hissettiğimiz her duygu hepsi çok yabancı geliyor. üzerinden yıllar geçti.
seni hala çok severken sensiz devam etmek beni mahvetti. ama kalbim soğudu. tüm fırtınalar dindi. seni unutacak mıyım ? asla. belki uzun bir süre aklımın ucundan bile geçmeyeceksin. belki ismini duyduğumda hiçbir şey canlanmayacak bende. ama seni asla unutmayacağım. peki artık seni seviyor muyum ? hayır, seni sevmiyorum. benim için senden geriye kalan tek şey bana nasıl hissettirdiğin.

şu iki kelimeye o kadar hasret kaldık. insanlar sevdiği insanlara sevdiklerini sadece zor durumda veya ölüm deyince akıllarına gelmese.

bazı insanlar seni seviyorum diyerek karşı tarafa yenik düşeceklerini iplerin karşı tarafa geçeceğini düşünür ve güya kendilerini söylemeyerek koruma altına aldıklarını zannederler.. oysa ki bilmezler o iki kelimenin gücünü..

seviyorum derken sevdiğini hissetmektir gerçek olan.

benim için dünyanın en rahatsız edici lafı. sevgisine güvenmediğim birisinden duyduğumda kusma, güvendiğim birisinden duyduğumda ise ağlama isteği uyandırıyor benim içimde.