sevgili ile aynı evde yaşamak

ilk başlarda mükemmel. sonradan kavga, bağırış, çağırış.. bir ara evden kaçtım hiç sormayın. dara gelince hep yaparım eheh.

şartlar yüzünden evlenmeden önce 9ay kadar nişanlımın aile evinde yaşadım. 6ay kadar da kendi evimizde birlikte yaşadık.
ailem haliyle pek onaylamadi 'alem ne der' vs ama sen kendi evladına güvendiğin sürece sorun olmamalı değil mi?
dini acidan uygundur, değildir orası ayrı ama şu an mutlu evliligimi birlikte yaşadigim 15 aya borcluyum

bilhassa evlilik planı yapan gençlere tavsiyem kesinlikle bu deneyimi yaşayın, evlendikten sonra sürprizlerle karsilasip ayrılmaktan iyidir.

ailelere tavsiyem lütfen evlatlariniza güvenin. kararlarına saygı duyup onları destekleyin ki hayata karsi daha güçlü bir duruşları olsun...

asla denemedim ve denemeyeceğim.

ciddi bir ilişkide olduğum evlilik düşündüğüm bir ilişki yaşıyorsam isterdim bunu. öyle çok uzun değil 1 yıl kadar deneyip görmek lazım. aynı evde bir hemcinsimle yaşamaktan pek hoşlanmıyorum ve anlaşamıyorum o yüzden sevgilimle yaşamayı çok severdim muhtemelen.

sıkıcıdır. 15. günden sonra sıkmaya başlar.

herhangi biri ile yaşamak çok zor.

evlenince neden ayrılmak için can atıyorlar onu çözemedim ne farkı var ki ?

sonunu evlilik ile sonlandırdığımız eylemdir. tabi illa nikah salonunda sonlanacak diye bir şey yok. gerektiğinde el sıkışıp bundan sonraki hayatınız için başarılar dileyebilirsiniz.ayrılık sonrası evde kim kalacak sorunsalını da taş kağıt makas gibi kısa zamanda sonucu belirleyen oyunlarla belirleyebilirsiniz fakat genelde "ceketini alıp giden" taraf erkek olur.

2 evde yaşamaktan vazgeçerek birinin diğerine taşınması da mümkündür ama bence bu doğru bir karar değil. bu karara varmadan illa ki bir yaşanmışlık vardır diye düşünüyorum. madem öyle aynı eve çıkana kadar evlenin. çünkü zorlama olmazsa 2 ev yerine tek evde yaşamak patlamak için geri sayan bomba gibi.

hala hayalim olan durumdur. *

mantıklı bulmadığım eylem. (tercih edene de etmeyene de saygı duyarım, bu benim fikrim)

güzel olabilir fakat ben iki tarafın da ayrı evi olması taraftarıyım. hani hep diyoruz ya “bir miktar mesafe bırakılmalı” diye, işte tam da bu yüzden. arada yalnız kalabilmeli kişiler.

ve tabii olur da işler yolunda gitmezse iki taraf için de bazı şeyler kolay olur, zor durumda kalınmaz. “kim gidecek” diye düşünülmez. ya da “ne yapar, ne eder” diye vicdan yaparak bazı şeyler devam ettirilmez.

illa aynı evin içinde yaşayarak birbirini tanımaksa da maksat, bir şeyler paylaşmaksa, bu, belirli günler birlikte kalınarak da yapılır. 3 gün, 5, gün, 1 hafta, 1 ay. sonunda kişi kendi evine gider ve sonra tekrar bir araya gelinir. biri diğerine niye taşınsın ki?

ve nedense birlikte yaşamak, bana evlenmek istemeyenlerin tercih ettiği bir şeymiş gibi geliyor. bitti deyince biter gibi düşünüldüğü için sanırım. kimseyi suçlamıyorum bundan dolayı da tercih meselesi elbette. isteyen buyursun yapsın.

3 yıldır beraber yaşıyoruz. bence bir insan evleneceği kişiyle aynı evde yaşamadan evlenmemeli. çünkü asıl aynı eve girince karakterler ortaya çıkıyor.

ben evlenmeden iki insanın aynı evde kalmasının doğru ve sağlıklı bir düşünce olduğu kanaatindeyim. çünkü dışarda gezmekle aynı evde yaşamak arasında çok fark var. dışarda gezerken sorunları olmayan insanların aynı evde yaşamaya başlayınca sorunları ortaya çıkmış olduğu gözlemlenmiş bir araştırmada.

evlenince karşılaşacağın rezaletin provasını yapmaktır. ölmeden mezara girmektir.

(bkz: dost hayatı)

aşkı öldürür

ayıptır, günahtır.

evlilik öncesi prova değil, direkt evlilik ihtimalini ortadan kaldırandır. dört sene aynı evde yaşadıktan sonra iş evlilik arefesine gelince topuklayan biri olarak şunu açıkça söyleyebilirim ki bazı dertler imza attıktan sonra çekilmeli arkadaşlar. o klozet niye öyle bırakılmış "sorunsalı", her akşam aynı saatte yemek sofrasına otur - kalk rutinini bozmak istediğinde çıkabilecek tartışmalar, "ömrümün sonuna kadar benimle yaşar mısın?" sorusuna verilebilecek herhangi bir olumlu cevabı otomatik olarak ortadan kaldırıyor.

konya'da an itibariyla gerçekleştirdiğimiz eylem. sevgilimin ailesi zengin olduğu için sevgilimin ayrı evi var ve biz nikahsız dost hayatı yaşıyoruz. yaşadığımız şehir biraz bunlara alışmakta zorlansa da yavaş yavaş konya'da bu gibi şeylere alışacak. medeniyet sayemizde bu topraklara ulaşıyor.

yobaz ülkelerde iki erkeğin evlenmesi yasal olmadığı için biz eşcinsellerin yapabildiği maksimum çılgınlıktır. ha heteroseksist göze sokulan gereksiz abartılan saçma kadın erkek düğünlerine özendiğimizden değil. yasal bağlayıcılığı, ortak hak ve evlilere tanınan diğer yan faydalardan dolayı şahsen medeni bir ülkede bir erkek olarak bir erkekle evlenmek isterdim.
ha o omurgalı duruşa sahip eşcinsel bir birey bulmak da bu cinsel aç ülkede aşırı zor o da ayrı konu. ama sevgili ile 2 yıl beraber yaşamış biri olarak diyebilirim ki, müthiş bir şey.