sevgili ile aynı evde yaşamak

beş yıl deneyimleme olanağı bulduğum durumdur.
partnerlerin birbirini tanıma konusunda yol kat edebilecekleri, uyumun daha net tespit edilebileceği en kestirme yoldur. süreç bağı daha da derinleştirebilir veya yolculuğu bitirebilir.
fakat, her ikisini de deneyimleyen biri olarak evliliğin de birlikte yaşamanın da karşısında olanlardanım. her ikisi de tükenmek/tüketmektir.
herkesin kendine ait bir yaşamının olduğu, hayatı bu şekilde paylaşmanın daha doyurucu ve kaliteli olduğu kanaatindeyim. sahiplik/aitlik gibi bir şeye dönüşmesine müsaade edilmemeli, partnere eşlikçi gözüyle bakılmalıdır. bu çoğalmaktır.

öte yandan her insan ilişkiler, sevgi ve ifadesi bakımından parmak izi kadar farklılık gösterir. yukarıda yazdıklarım haliyle özneldir. "ben"dir.

zina yargısına gelince hiç girmek istemediğim, kendi adıma fikir beyanına en değmeyecek konu bu olsa da bir şeyler karalamak gerekiyor sanki.

bir günahtan söz edeceksek, sevgisiz sevişmek günah olmalı. nikahsız sevişmek değil. kriter sadakatle sevmek, beslemektir. devlet onaylı/onaysız ilişki durumu değil.

yaklaşık bir ay önce sonlandırdığım , son bir yıldır devam eden bir tecrübedir. çok ama çok zor olabildiği gibi güzel yönleri de var. bir defa karşıda ki insanı filtresiz tanıma şansınız oluyor. bütün iyi ve kötü ozelliklerini çıplak gözle görebiliyorsunuz. aynı evde yaşamanın getirdiği zaruriyet ile çok fazla aile içine girmeye başlamanız bazen moral bozucu olabilir ama en azından ailesi ile olan ilişkisini gozlemleyebiliyorsunuz. nasıl davranıyor nasıl konuşuyor?! sadece dışarda görüşülen ilişkilerde size ayrılan zamanını size odaklı geçiren bir adam/kadın ile karşı karşıyasiniz ama aynı evde olunca gerçekten size karşı hassas mi ? yoksa rol mu yapıyor ? sizinle ilgilenmekten keyif alıyor mu yoksa bunu görev gibi mi yapıyor ? her şeyi görebiliyor anlayabiliyorsunuz. en önemlisi de ilişkide kendinizi çok daha güzel bir şekilde keşfedebiliyorsunuz. neyi sevip neyi sevmediğinizi daha iyi anlayabiliyorsunuz. en önemlisi de ben bu adam/kadın ile bir ömür aynı çatı altında yaşayabilir miyim ? onun şu huyuna bu davranışına o özelliğine bir ömür katlanabilir miyim sorularina çok daha düzgün bir şekilde cevap verebiliyorsunuz kendi icinizde.

ama bazı şeyleri tükettiğini de inkar edemem. daha uzun ömürlü olabilecek.bir şeyi kisaltabiliyor. fakat eve cikmanizda ki amaç evlilik için önsöz ise bence uzamasındansa bazı şeyleri erken görüp çabuk görüp bitirmek daha mantıklı. (kendimce)

1+1 evde bıcır bıcır dolaşan sevgili <3 shsh

dişi kişi regl olduktan sonra telsizden geçtiğim anons

şöyle esmer güzeli uzun saçlı, hoş bir beyle aynı evde yaşamayı nasip et yarabbim diye dua ettirir insana hayat. akşamları çay demleyelim, yanına rakı koyalım.
mezelerin yarısını a101 den alıp yarısını elimle yapayım.
sonra 150 kilo iki göbekli insan.

yaşayış stili ve bir eylem olarak olabilecek en güzel duyguları barındıran bir durumdur. sevdiğinizin kokusunun sindiği her metrekare aşkınızı daha da büyülü bir hale getirir.

üstteki bir yazara ithafen. sence de benzemiyor musunuz? ksjdjd

bir süre sonra evli gibi oluyorsunuz.
bıdı bıdılar, çemkirmeler.
size yanlış anlatmışlar gençler.
zannettiğiniz kadar romantik değil.

devletin, evlenmeden önce şart koşması gereken şey... 6 ay birlikte yaşayabilirseniz evlilik başvurusu yapabilirsiniz densin.

anlaşırsanız evliliğe gider anlaşamazsanız taraflardan biri yeni sevgili ve ev bakmaya başlar.

evlilikten güzeldir. kimsenin sevdiği insan ile aynı evi paylaşmak için belediyenin şahitliğine ihtiyacı yoktur.

var bir hayalimiz...

ev 1+1 ise denemeyin.
neden diye sorarsanız,denedim ve gördüm.

on numara tecrübe.

sevgili bireyi ile aynı çatı altında barınma halidir

bakın nasıl temel ihtiyaç gibi sundum *

hayallerimden biri.
ama hayal olarak güzel. canın sıkılınca evden atamamak büyük dert.

hemen hemen her sevgiliyle ayni evde yaşamayı saçma ve yüzeysel buluyorum. ciddi, evliliğe yakın bir iliskiyse öncesinde birlikte yaşamayı çok ideal buluyorum.
edit: evlilik zorunlu diye düşündüğüm anlaşılmasın. ciddi, oturmuş bir ilişkiyse de birlikte yaşamayı ideal buluyorum. hemen birlikte yaşamaya başlamamak kastettiğim

ahlak noksanlığıdır. genişlikte nirvana. ve mide bulandırıcı.

ateist/deist/agnostik vb. olabilirim. lakin bunlar millet, memleket meselesidir. normalleştirmeye çalıştığınız şeyler bu ulusun karakter yapısına ters. karakterini kaybeden bir toplum varolma savaşını kendi içinden çürüyerek kaybeder. biz başka toplumlara benzeyemeyiz. çünkü hiçbir açıdan onlarla benzer şartları paylaşmıyoruz. benzediğimizde b.ku yeriz. bu coğrafya farklı.
toplumun dini ve milli duygularının zayıflamasının önüne geçilmelidir. bir inançsız da olsam bunu söylemek gibi yükümlülüğüm var. aksi halde olacaklar malum.

hayalim. :(

benim de hayalim. :(