şüphe

insanın içini oyan duygu.

işe kesinliklerle başlayan şüphelerle bitirir. şüphelerle başlamaya razı olan kesinlikle bitirir.

içine düştüğünde içini kemiren his.

insanı delirten, psikolojik durum.

insanın zehridir derler.

ellerim ceplerimde tıngır mıngır yürürken havanın durgunluğunu, yağmurlu kokusunu ciğerlerime çekerken üzerimdeki yeni aldığım zara paltonun sıcaklığı ile dünyanın en rahat insanı olarak yürürken beni rahatsız eden'' evden çıkarken çaydanlığın altını kapatmayı unutup unutmadığım'' düşüncesi.

seviyor mu sorusu altında doğarsa ruhsal bomba etkisi yaratır patlatır ellaam.

şüphe çözemezse insanı yer bitirir. başka bir şey düşünemezsin.

ceza yargısının temelidir. ceza yargısı şüphe ile başlar, şüphelerin giderilmesi için delillerin toplanılmasıyla devam eder ve şüphenin giderilmesi/giderilememesi ile sona erer.

soruşturmaya başlanması, delillerin toplanması, koruma tedbirlerinin uygulanması, kovuşturma aşamasına geçilmesi... ceza yargısının her aşasında şüpheye atıf vardır. buna rağmen şüphe ve şüphe çeşitleri doktrinde net bir şekilde tanımlanmamıştır.

(bkz: şüpheden sanık yararlanır)
(bkz: basit şüphe)
(bkz: makul şüphe)
(bkz: yeterli şüphe)
(bkz: kuvvetli şüphe)

insanı paranoyak bir ruh hastasına çevirmeye yetecek olan şeydir bazen.

şüphecilik iyidir. hayatta bir çok şeye şüpheyle yaklaşmak gerekir. ama neyden şüphelendiğine bağlı olarak çok can sıkıcı olabilir.

şüphecilik insanın ilerlemesini, sağlam adımlar atmasını sağlar.
şüphe ise giderilmediği sürece insanın aklını yer bitirir.

düşünsel faaliyetin ve terakkinin temel taşı, bilimsel bir yol göstericidir kendileri.

şüphe deyip geçmemek gerekir, felsefenin ve içkin olarak bilimlerinde günümüzde bu kadar gelişmesinin sebeplerindendir kendileri. hatta ben hiç 1 şeyden emin olamıyorum diyenler için 1 görüşte mevcuttur. (bkz: septisizm)

şüphe deyince akla descartes'ın gelmesi olasıdır. zira kendisi "düşünüyorum, o halde varım." sözüyle akıllarda yer etmiş olsa da, oradaki 'düşünüyorum' ifadesi şüphe etmekten gelir. hatta kendisi şöyle der bir kitabında "şüphe etmenin ne olduğunu anlamak için yalnızca şüphe etmek gerekir."

buradan

şüphe denilince aklıma ilk gelen erkek arkadaşın ilgiyi giderek yavaş yavaş azaltması gelir.
şüphesiz ki şüphe edilecek bir durumdur.uzun süre devam ederse kuşkulanmakla(şüphe)on ikiden vurduğum için kendimi oturarak da ayakta da alkışlarım.isterseniz deli deyin.

bir kere yakalar insanı, ondan sonrası domino taşı misalidir. yıkıldıkça yıkılır taşlar.

bir tuttu mu yapışır yakanıza, bırakmaz sizi kerata

mesela sekste şüphe olmaz. seks sekstir, şüphe varsa yapmayınız efendim.

insan doğduğundan beriher şeyden şüphelenir, korkar. ama bazen de şüphelenmemek daha iyidir. en azından kendin için. kendini yormazsın, ve kendini daha zinde - genç - iyi hissedersiniz. fazla şüpheye gerek yok.

şüphe veya kuşku, bir insanın, bir olay karşısında duyduğu emin olamama veya güvensizlik duygusudur.
şüphenin en genel tanımı ise; "inanç ve inançsızlık arasında kalan duygu"dur. bu çoğu insan için olağan bir duygu olsa da, kimi zaman gereksiz veya aşırı olarak belirebilir. aşırı şüphe duyan insanlara "paranoyak *" veya "kuşkucu" adı verilir.
psikologlara göre ise, şüphe, kişinin benliğinden çıkan bir tür fobidir. *

bazen hepimiz bazı konularda yerli yersiz şüpheye düşeriz, düşebiliriz. bazen de gerçekten şüphe duymamız gereken durumlar olabilir. burada olması gereken şüphe duyduğumuz konuyu, şüphe duyduğumuz insana sormak ve ondan da bu konu eğer gerçekten bizim kuruntumuz ise bizi rahatlatacak cevaplar almaktır. bence burada eğer gerçekten klinik bir vakadan bahsetmiyorsak; bir insan şüphe duyduğu konuyu dile getiriyorsa ona paranoyak denmez, kuşkucu denmez.

belki şurada bize çok değer veren birisi vardır, şuraya da onun bizi merak ediyor oluşunu çizelim... *