sürpriz yumurta

kinder markasıyla tanıdığımız, dışında yumurta kabuğu şeklinde çikolataya içinde yumurtaya benzeyen bir tüpün içinde oyuncağı bulunan, çocukluğumun çikolatasıdır.

bu çikolatayı uzattığınızda mutlu olmayacak çocuk zannediyorum yoktur.

içinden oyuncak çıkan her çocuğu mutlu eden çikolatadır. herkesin bu çikolatayla ilgili hemen hemen güzel bir anısı vardır.

umumi wc'nin duvarlarının üzerinde çikolatalara rastlardım. evet, yanlış okumadınız. sigara paketi gören bu gözler, paketi açılmış sürpriz yumurta çikolata da görmeye başladı. wc görevlisine sebebini sorunca öğrendim ki, meğer tuvalete gelen madde bağımlıları, alüminyum folyonun kağıdının içine bali yapıştırıcıyı döküp kokluyorlar ve çikolatasını da duvarın üzerine bırakıyorlarmış. o güzelim çikolatalar da orada heba oluyor. bari çikolatasını çocuğun birine verip sevindirseler diyeceğim ama nerede bali çekende onu düşünecek kafa?

horozların yılda bir kez yaptıkları minik yumurtadır o.

çocukken babamın işten gelirken her gün getirdiği, yemekten sonra çikolatasını afiyetle mideye indirdiğim ve yine canım babamla oyuncağını yapma girişimine başladığımız çikolatalı ve oyuncaklı kinder ürünüdür. çocukluğumu hatırlatıyor, duygulanıyorum bunu marketlerde görünce..

markası ne olursa olsun fark etmez her sürpriz yumurtaya toto diyorum. küçükken benim babamda her işten geldiğinde bir tane alırdı oradan girdi bilinç altıma toto kelimesi herhalde . tabi bu şuan için mümkün görünmüyor çünkü bir toto 8 lirayı bulmuş durumdakaynak bunlardan her gün bir tane almaya çalışırsa bir baba , aylık 240 tl masraf çıkar ki bu sayı hiç azımsanacak gibi değil. toto ulan iki saniyede bitiyor .

markası farketmez aşırı şekerli oluyo çikolatası ve minicik oyuncak için gereksiz bir mebla veriyoruz.parasini geçtim çocuklar icin çok zararlı gerçekten.sahsen ben almıyorum aldırmıyorum da.

ben çok seviyorumdur.

şahsıma küçük sürprizler yapan tek nesnedir.

kinder sürpriz yumurta, çocukluğumun ürünüdür. ben çocukken 10 numara 5 yıldız oyuncaklar çıkardı.

çocukluğumda babaannemle tek iletişim kurma yöntemimizdi. halam arada bana sürpriz yumurta alırdı, babaannem oyuncaklarını biriktirmeye bayılırdı, ben de birleştirirdim onun için. sonra vitrindeki tepsiye diğer oyuncakların yanına eklenirdi yeni gelen oyuncak. oynamak için ondan izin alıp tepsiyi vitrinden çıkartırdım. kenarındaki çubuğu çektikçe buzulun üzerinde dans eden üç tane penguen vardı, yarış arabaları vardı bir sürü. zihnimi zorlasam da hatırlayamadığım zibilyon tane şey vardı aralarında. hepsini konuşturur, leğene su koyar oyunlar oynardım ellerim buruşana kadar. altıntepe'de derenin kenarında hacıkamil apartmanı. aklım çıkıyor kentleşme yüzünden yıkılacak diye. yani bizimkiler falan kalmadı içinde, allah bilir kim yaşıyordur. ama önünden geçmek bile ayrı bir değişik. sürpriz yumurta dedin nerelere getirdin beni sevgili yazar. bi fena oldum.

içinden çıkacak olan oyuncak hatrına dişinin kovuğunu doldurmayan çikolata kandırması.

çok severim.

çocukluk zamanında bana alınırdı. ben halen alırım kendime. çikolatasını yer, oyuncağını yaparım. mutlu olurum.

artık dışı çikolata kaplı değildir. yumurta biçimli kabın yarısında kaşıkla yenen beyaz çikolata ve 2 tane top şeklinde sütlü çikolata vardır. neden böyle bir şey yapıp 90’lar çocuklarını hayal kırıklığına uğratmışlardır bilinmez.

çocukları kandırmak için üretilmiş hem çikolata hem oyuncak alıyorum kafasına sokan dışı çikolata kaplı içinde yuvarlak bir topun içinde parça şeklinde küçük oyuncakların olduğu yaratıcı ama aynı zamanda pahalı ürün.

dışı çikolata kaplamalı, içinde oyuncak olan yumurtadır.
çocuklar severek tüketir.

benim çocuklar küçükken, baya baya sayıp sözdüğüm yumurta. iki üç yaşlarında iken, çikolatasını yer yemez, oyuncağını yapar mısın diye, bana getirirlerdi.

mimnak minnak parçalar. birde ben minnak parçalarla bir şey yapmayı hiç sevmem. puzzle muzzle, nefret ederim. bazı parçalarda hareket edebilsin diye paket lastiği olurdu, onu yerleştirmek ayrı cefa.

ayyyy, sabah sabah gerildim.
neyse, bazı kadınlar, bunun sarı kutusunu bobin saklamak için kullanırdı.
yurdum kadını, kapaklı olan plastikleri illa değerlendirecek.

geçen bizim buradaki vampir marketten bir koli aldığım yumurta. haşlayıp kabuğunu soyunca sürpriiiiiiiz: içten küflenmiş. ikincisini pişirmeden kırdım. o da küflenmiş. daha iyi sürpriz olur mu?

sarı kapağı açmak için ortasından ısırmak gibi bir yöntem bulmuştum..

bir keresinde ısırırken o sarı kapağın bir yarısı az daha nefes boruma kaçıyordu gırtlağıma ısırmanın verdiği basınça fırlamıştı hiç unutmam.
elimle tutup çıkarmıştım..
çok korkmuştum..
oyuncağını seveyim. az daha ölüyordum diye kendime kızmıştım.

küçükken şunu sevdiğim kadar sevdiğim başka bir şey hatırlamıyorum nesnesi.

teyzemlerin mutfağındaki koltuğun oturulan kısmın altı açılıyordu, dolap gibi koltuk düşünün. işte oranın altı yaşça büyük kuzenlerim sayesinde kolilerce sürpriz yumurta dolu olurdu, utancımdan bir tane bile isteyemezdim.
azıcık gözü pek, yüzsüz bir çocuk olsaydım sömürürdüm o hazineyi.

şimdi çikolatası iyice bozdu, oyuncakları da güzel değil.

cıks.