türk futbolu

kendini akıllı sanan aptalların bol olduğu mekan.

bakınız;
avrupa maçlarında muhabirlerin teknik direktörlere olan soruları.

başkasına laf sokmaya çalışırken lakabının maymun kalması.

belki güzel günler görür ama kısa vadede zor.

zaman yönüyle benim için oldukça maliyetli olan taraftarlık hobisi toplumsal farkındalıklarımızın doruklarında olduğumuz şu kutlu günlerde beni epey düşündürüyor. şöyledir böyledir analizini geçelim, her şey bariz. her şey ortada. sonuçta kişisel olarak türkiye profesyonel futbol ligleri, kupaları, turnuvaları, takımları, futbolcuları kısacası her şeyiyle ilgili suskunluk, duyurmama, bahsetmeme yani boykot kararı aldım. küçüklerimin gözlerinden öper büyüklerimi statik elektrikli renkli toz alma püskülüyle gıdıklarım. nereden aklıma geldi lan bu.

mafyanın elindeydi.
mafyanın elindedir.

diğer her şeyde olduğu gibi a.b'nin pazarıdır. a.b'de gözden düşmüş, pili bitmiş fitbolcuları yüksek maaliyetlerle ithal eder.

nadiren yetiştirdiği yıldız fitbolcuları da ucuz bir fiyattan a b'ye ihraç eder ve bununla övünür. tamamen luayikçi kemalist rejimin ithalat ve ihracak mantığını yansıtır. eyle dee mi la kemaliskler?

4 takımla eleme oynayıp, maçların 2'si türkiye'de olmasına ve rakiplerden 2'sinin adı sanı duyulmamış takımlar olmasına rağmen haftayı galibiyetsiz kapattık.
her lige kupon yapan iddia manyakları dışında başakşehir ve beşiktaş'ın rakiplerinin adını duymuş olan yoktur herhalde. başakşehir'in rakibinde bizim eski topçu cikindau varmış ona bile hayret ettim. rakibi tanımadığımız gibi kendi topcumuzun adını bile yazamıyoruz düşünün. çoğu gs taraftarına fotoğrafını gösterin hatırlamazlar kimdi.

genel olarak tüm takımlarımız rakiplerinden daha değerlidir muhtemelen, transfere daha fazla bütçe harcıyor ve oyuncularına daha fazla maaş veriyordur. tabi sonuç yine elde var 0 oldu.

zaten son entry bana aitmiş, ordan devam edelim.

rövanş maçlarında da galibiyet göremedik. yunanı samsun'dan denize dökemedik. önceki entyde dalga geçtiğim o adı sanı duyulmamış 2 ekipten biri inönü gibi deplasmandan galibiyetle çıktı, ötekisi başakşehir'e gene yapıştırdı. 3 takımımızın taraftarı gol bile göremedi.
iddia ediyorum takımlarımızın hepsi rakiplerinden fazla para harcamıştır yazın. bunun için miydi.
yenilebilirsin, elenebilirsin de nerdeyse şut bile atamıyor takımlarımız. 8 maçın tekini kazanmaz mı bir ulke. yazık ulan.

büyük galatasaray’ın şampiyonlar ligi maçları başlayana kadar dişini sıksın.
sonrası bayram…

avrupa'da son 2 haftayı 3/3 yaparak geçirip yani son 6 maçından da galibiyetle ayrıldı temsilcilerimiz. öncesindeki 0/10 istatistiğinden sonra şu durum ilaç gibi geldi. umarım burdan sonrasında bir çuval inciri berbat edip tüh be yazık olduyla yetinmez, en azından gruplardan çıkıp elemelerde devam ederiz.

kasti hakem hataları ve kasti olmayan hakem hataları barındırır.

her ikisi de seyir zevkinin içine sıçar.

temizlenmeden de avrupada başarı gelmez.

(bkz: orta oyunu)

galatasaray' ı yenme arzusu fitbolu yükseltiyor.

(bkz: böyle bir şey yok ama olabilir de.)

reis ve şürekası
sade vatandaşın temu'da şurda burda harcadığı her kuruş için vergi yağdırırken
milletin edindiği her hobiye salça olurken
futbolcu bonservis ve maaşlarına hiç dokunmuyor nedense
batmasını istediğim kulüpler:
gs, fb, bjk, ibb, kasımpaşa, fkg

yeteneksiz hakemler, sürekli duran maçlar, öne geçen takımın su bulmuş camış gibi yatması, kör fanatik taraftarlar, her türlü kara para/şike vs türlü pislik, taraftara söylenen zibilyon tane yalan falan feşmekan bıktırmıştır yeminle.

vallahi huzur voleybolda.

tamamen ithala dödü.

londra fiyatlarıyla bangladeş kalitesi