üniversiteye hazırlananlara tavsiyeler

hazırlanmayın. *

ekmek kazandırmaz, ailem istemiyor, sevgilim orada değil diye vazgeçtiğin o bölümü mutlaka yaz. çünkü ya hiç istemediğin bir bölümde yıllarını tükettikten sonra o çok istediğin bölüm ile ilgili bir iş düşüyor eline ve kendini bir anda "vay ben kendimi nerelerde tüketmişim" diye sızlanırken buluyorsun ya da hiç bir zaman tam anlamıyla yaşadığını hissetmeden ölüyorsun. ölmek konusunda ciddiyim. abartı falan değil. cidden ölüp toprağın altına giriyorsun. ömrün bitiyor.

ikinci bir seçenek olarak kendinde o gücü buluyorsan * milletin gönlünü yaptıktan sonra tekrar üniversiteye gir. bunu tecrübe etmiş biri olarak "en azından içinde kaldığına pişman olmazsın" diyorum.

hazırlanmayın.

edit: bazı arkadaşlar üniversiteyi bosverin dediğimi sanmış. mahşerin beş atlisini kazanmadiginiz sürece asgari ucretten fazlasını kazanamazsiniz. bunu unutmayın. ikinci paragrafta kalın harflerle işaretlediğim yeri okuyun.

edit 2: okuduğunu anlamayanlardan tavsiye almayın.


boşuna hazirlanmayin sizden çok var onun yerine kendinizi geliştirin aynı zamanda bir tamirciye (otomobil,cep telefonu,elektronik) girin bana gelecekte duacı olursunuz.

üniversite eğitimi yağmur ise kendini eğitmek firtinadir. dolayısı ile siz meslek edinip fırtınayı seçin. yurtdışı hayaliniz varsa boun,odtü,koç gibi üniversiteleri kazanabilecekseniz söylediklerim geçersizdir.

tıp, veterinerlik gibi bölümler okumayacaksanız hiç gerek yoktur. ama yok ben illa ki gidicem diyorsanız güzel bir şehre, güzel bir kampüse gidin de eğlenin bari.. başka bir kazancınız olmayacak zaten.

akademi düşünen arkadaşlar ise şimdiden yalakalık, yıkama yağlama, karaktersizlik antrenmanları yapsın. bilginize bakmayacaklar zaten.

paranız yoksa şehir dışında okumayın. öğrencilik garibanlıktır demiş ya biri, yalan. akşam aç karnınızı nasıl doyuracağınızı düşünürken o ders çalışılmıyor.

tadını çıkarın.

öncelikle akademisyenlik düşünmeyen ve tarih bölümü okuyacaklara diyebilirim ki, sakın okumayın. pedagojik formasyon eğitimi alsanız atanıp atanmama sorununuz var. gerçi yüksek lisans yapıp akademiye adım atmak da oldukça zor iş çünkü son zamanlarda neredeyse herkes yüksek lisans ve doktora yapıyor. diğerlerinin arasından sıyrılmak gerekiyor anlayacağınız. bir de "üniversite okumak için okumak" ise gayeniz en iyisi mi hiç okumayın derim efendim.

bravo üniversite sınavına hazırlanan kişiye gidip okuma boşver diyen var ya. süper motivasyon gerçekten. neyse. evet sistem bok gibi at yarışı gibi yarıştırıyorlar falan ama sonuç olarak yapacak bir şeyimiz yok kabullenip dersinizi çalışacaksınız mecbur. eğer ilerde güzel kariyer planlarınız varsa örneğin yurt dışına gitmek istiyorsanız elinizde diplomanızın olması gerekir arkadaşlar öbür türlüsü zor çünkü. size tecrübemden yola çıkarak verebileceğim en önemli tavsiye bu sene aklınızı oyalayacak şeylerden uzaklaşın. örneğin arkadaşınız mı engelliyor çalışmanızı görüşmeyin o zaman. ve en önemlisi sınav senenizde sevgili yapmayın. yok ben dersime de çalışırım falan diyorsunuz ama öyle olmuyor işte. benim başım çok yandı bundan mesela. size de yapmayın derim. yoksa kendi potansiyeliniz olduğu halde ders çalışamayıp sene sonunda üzülürsünüz. zaten üniversiteye geçince yeni insanlar tanıyacaksanız biraz dişinizi sıkın.

he son olarak üzücü bir not geçeyim. eğer ailenizin maddi durumu çok iyi değilse istanbul’da okumayın yani en azından iyi düşünün derim. hele ki şu anki ekonomide çok zorlanırsınız çünkü.

geleceği olmayan sürüyle bölümden birini bitirmenin maliyeti, sıkıntıları, feda ettiğiniz yıllar hesaba katılıp karar verilmeli.

beğenmediğiniz oto tamirci esnaflarından kırklı yaşlarında ev, araba, yazlık, çiftlik, arsa dizip, üstüne bolca birikim yapmış ustalar gördü bu gözler. bir memurun emekli ikramiyesi devede kulak kalır.

aslında mesele parayı ne zaman kazanmaya başlamak istediğinizden ve işinizin dışarıdan nasıl göründüğüne vereceğiniz önemden ibaret. örneğin üniversitenizin bulunduğu şehre giderken otobüsün hep mola verdiği tesisteki tuvaleti bekleyen adam günün sonunda sizden çok kazanmış olacak.

[vereceğim tavsiye, istediği ünivertede istediği bölümü kazananlar için geçerlidir.]

seçmeli derslerde akademisyenin çıkardığı kitap ve makalelere değil üst sınıfların bu akademisyene biçtiği değere bakın.

3’ü kolektif 3’ü de kendine ait kitabı olan bir akademisyenin iki seçmeli dersini seçtim. beş haftadır derse girmeyip vizeden önceki son ders işlediğini zannettiği hafta pişkin pişkin “bu konuları işledim, şu konuları işledim sayın ve bunlardan vizede sorumlusunuz.” dedi. allahsız herif, bok mu vardı elin italyasında elin antalyasında da ders işlememezlik ettin? madem gidecektin, derslerin olduğu gün saatte üniversitenin çalışır durumdaki uzaktan ders olayını kullanarak yüz yüze işlemeyerek kısmi olarak öğrenciden alıp götürdüğün ders dinleme/dinletme motivasyonunu bu şekilde telafi etseydin ya. böyle olmaz. bir de daha yeni doktor unvanını almış, öğrencilerine yaşça yakın yani öğrencinin hâlinden daha iyi anlamasını beklenilmesi gereken bir akademisyenden bahsediyorum.

sonra da öğrenci niye akademisyenlerle anlaşamıyor diyorlar. al buradan yak.

iyi bir üniversitede okumadıktan sonra üniversite okumanın eskisi gibi bir değeri kalmadı.

yukarda, okumayın, yazanlara inanmayın öncelikle. şu an üniversite okumak lise okumak gibi bişey evet, zilyon tane mezun var, evet. ama o diplomayı almazsınız da gene işsiz kalıyorsunuz. bazı meslekler diploma gerektirir, bazıları gerektirmez. diploma gerektirmeyen işler genelde hizmet sektöründe giriş seviyesindeki işlerdir? bunu mu istiyorsunuz gerçekten ? 18 yaşında çok makul görünebilir ama bir gün 40-50 yaşına geleceksiniz.

ömrünüz yeterse emekli olacaksınız, kuş kadar emekli maaşıyla gecinmeyi mi planlıyosunuz?? o yüzden, mezuniyetinden sonra işsiz de kalsanız, asgari ücrette teklif etseler o bölümü okuyun. çünkü, karşınıza hangi fırsatın ne zaman çıkacağını bilemezsiniz.

tek tavsiyem boğaziçi, itü gibi adı sanı duyulmuş üniversitelerin dışına çıkmayın olur. ciddi anlamda dil öğrenebileceğiniz, mezunları iyi yere gelmiş üniversiteleri tercih edin.

ha, tek hedefiniz dümdüz bir memur olmaksa, okuyun aöf ve 1. sınıftan beri kpss kasın.

gene de iyi bir ticaret işi, hepsi siler atar. farkındayım, bu gerçekten yatırım tavsiyesi değildir. kimisi ticarete yakınken kimi değildir. bu tür şeylerde aile, maddi olanaklar, bulunduğunuz yer vb şeyler öyle etkiler ki anlayamazsınız.

son olarak, parası çokmuş; puanı yüksekmiş diye üniversite okunmaz.

kalite bir (bkz: odtü) (bkz: boğaziçi üniversitesi) gibi okul kazanamayacaksanız boş yere hazırlanmayın. değneğin ucu b.k gibi afedersiniz. tavsiyem bir meslek öğrenip çalışmak.

hazırlanmayın. hedefiniz sayısalda 10 k altı değilse ne paranızı ne zamanınızı harcamayın.

1) önce ne istediğinizi bilin. erteleme ve eylemsizliğe karşı en iyi şey kendinize koyduğunuz hedeftir.

2) 30dk çalışıp 5 dk ara verin.

3) kafayı yemeyin. bir yere kendinizi atınca arkanıza dönüp bakmıyorsunuz bile.

aklıma ilk gelenler bunlar daha sorusu olan varsa mesaj atsın.

umutsuzluğa hiçbir zaman kapılmayın, dünyanın sonu değil, bu sınav zekilerin değil çalışanların sınavı, düzenli bir şekilde çalışın, yetişemeyebilirsiniz ama yeni konularda ilerleyip fırsat buldukça eksiklerinizi kapatın. önemli bir sınav öyle aınava girmeyin çalışmayınndenecek bir şey değil, gerekirse 1 yıl daha hazırlanın ama iyi bir üniversitede iş bulabileceğiniz ve sevebileceğiniz bir bölüme girmeye bakın.

hazırlanmayın

motivasyon, çalışma azmi gibi konulara kafa yoran ve kendi üzerinde deneme yanılma yoluyla taktikler oluşturan bir abiniz olarak birkaç tavsiye verebilirim.

tavsiyelerim bu uğurda psikolojisiyle oynayabilecekler içindir. geri kalanlar standart yöntemlerle devam edip burayı okumasınlar.

1) çaresizlik en iyi motivasyon kaynağıdır. öncelikle kendinize büyük bir kaygı oluşturun. iyi bir üniversite belirleyip oraya gidemezseniz hayatınız boyunca asgari ücrete talim olacağınızı, ailenizin emeklerini boşa çıkaracağınızı, işe yaramaz birisi olacağınızı, berbat bir okulda okumak zorunda kalacağınızı kafanıza kazıyın. öncelikle kaybedeceklerinizi bir oturtun kafanızda. tamamen gerçekçi olmak zorunda bile değiller. sadece kendinize büyük bir kaygı oluşturmanız gerekiyor. bu kaygı sizi hep diri tutacaktır.

2) çalışmanız gerektiğinde yeterli azmi kendinizde bulamayabilirsiniz. bu yüzden bir motivasyon listesi hazırlıyorsunuz. neden çalışman gerektiğini oraya yazıyorsun ve çalışmaya başlamadan 5 dk önce dikkatlice, anlayarak okuyorsun.

3) gününüzü planlayın. planlarsanız tam saatinde olmasa bile er ya da geç yaparsınız çünkü iş yapma kararlılığı kazandırır size.

4) genel olarak iradeni geliştirmek için hazza karşı koyma ve acıya katlanma yeteneğini geliştirmelisin. mesela ara ara canının çektiği bir yemeği yeme ya da kendini soğuğa maruz bırak. bu sayede iraden kuvvetlenecek ve daha iyi ders çalışmaya başlayacaksın.

güçlü iradeli ne istediğini net şekilde bilen birisi değilseler mevzubahis arkadaşlar çok fazla tavsiye almamalarını tavsiye edeceğim*. öğütle tavsiyeyle fikir almayla yol çizilmiyor maalesef. zaman kaybı hatta. yaşayarak deneyimlemekten başka bir şeye güvenmeyin. birilerinde işe yaramış yollar sizde yarar mı yaramaz mı ona karar verin. birilerinden çare ya da size yol çizmesini beklemeyin. düşünün taşının karar verin çalışırken tercih yaparken seçeceğiniz yola, tavsiye almadan da pek guzel yapılabilir.
ha tabi başta belirttiğim gibi ne istediğini bilen birisiyseniz deneyimlemiş insanlardan da fikir alın tabi.