üniversiteyi şehir dışında okumak

nasıl olurdu acaba diye hep merak ettiğim ve bir ömür de merak etmek zorunda olacağım bir konu ...

gençlere ufak bir tavsiye.
üniversite dediğin, ailenizle birlikte yaşadığınız şehirden başka bir şehirde okunur.
aynı şehirdeki üniversite değildir.
lise devamdır o.
öyle üniversite mi olur lan manyak mısınız?

kendi kendini daha iyi idare edebileceğin, tanıyabileceğin, geliştirebileceğin bir ortam sağlar. farklı bir şehir, farklı bir kültür, gözlemlenecek pek çok şey... ileride nasıl bir yaşam düzeninde rahat edebileceğini daha iyi anlamana da vesile olur.

hayalimdeki ve umarım seneye gerçekleştireceğim şey.

hayatımda aldığım en iyi kararlardan bir tanesiydi.

eskiden çok güzeldi bu fikir. istediğin şehirde okuma, hayat kurma imkanın vardı. şimdi maalesef öyle değil. herkes için en azından. hayat o kadar pahalı ki, eğitime ulaşmak çok zor oldu. 10 sene önce izmirde bir üniversiteden mezun olarak biri olarak söylüyorum ki, bu şartlar altında ben okuyamazdım.

üniversite şehir dışında okunur arkadaşlar aksi halde liseye devam ediyor olursunuz

üniversite hayatı pandemi dönemine denk gelen bahtsızların içinde kanayacak yaranın konu başlığını açmışlar

en güzeli şehir dışında okumak bence. yaşadığın şehirde okuyunca üniveriste okuyor saymam kendimi. (tabi okuduğum üniversite iyi olacak :d)

ailenizin hayat görüşü dar ise elzem olan durumdur kanımca.

uşak üniverisitesinde okudum. şehir dışındaydı. ne uşakta ne başka yerde. dağın ortasında üniverisite yapmışlar.
gerçi balıkesirde okusam da aynı olurdu. balıkesirde de şehir dışında

paranız yoksa eğer okumayın derim

aynen öyle 3 öğün makarna yiyecekseniz yapmayın.

yapamayıp da memlekete geçiş yapmak. sonra pişman olmak. sonra iyi etmişim demek ve yeniden pişman olmak . kısır döngü.

aile ile aynı şehirde üniversite okumak yasaklanmalı. aksi halde kişilerin kendi benliklerini, yollarını bulma süreçleri uzuyor zannımca. malum toplum geleneklerimize göre evlenmeden aileden ayrı evde yaşaması zor olduğu için üniversiteyi de aynı şehirde okumak bağımlı kişilikleri perçinliyor.

günümüz şartlarını düşününce kendi şartlarımla değerlendiremeyeceğimi açıkça gördüğüm durum.

kalacak yer, okula ulaşım, yenecek yemek ve arta kalan zamanda sosyalleşmek gibi fiiliyatların hepsinin bir maddi yük halini alması dolaylı bana bu konuda soru soran insanlara gönül rahatlığıyla; bak bağımsızlık hissinin gelişmesi için bu şart, ömrün boyunca her işine birileri koşmayacak, kendi kendine yaşamayı, kendi işinin peşinden koşmayı öğrenmelisin diyerek ahkam kesemiyorum.

avantajları ve dezavantajları vardır. aile evi konfordur, yediğin önünde, yemediğin arkanda, üşürsen kalorifer yanar, düşersen biri kaldırır. ancak eşiği aştıktan sonra ihtiyaç duyulan o minimal özerklik hissine bile yabancı kalabilirsiniz.

bunların hepsi fıtranızla şekillenecek detaylar, yüzme bilmeyen insanı suya atma tekniğini hiç sevmem. acı çekerek öğrenmenin manası yok, bunu senelerce şehir dışında yurtta kalmış tam bir evcimen kişilik olarak anlatıyorum. pişman değilim ama gerek de yoktu, nasip.

olması gerekendir.ne o öyle lisenin devamı gibi aile yanında .evde yada yurtta aileden uzak olacaksın .biraz hayatı kafana göre yaşayıp sonra sürünmeye başlıcaksın .iyi kötü farklı dinler kültürlerden insanlarla tanışıp kendini bulacaksın .kendine kattıklarınla katamadıklarınla sen olacaksın .aileden uzak olacaksın ki hayatta karşına çıkabileceklerin fragmanını görebilesin.

öğrenciler evden ne kadar uzaklaşırsam o kadar iyidir kafasıyla hareket ediyor genelde. ancak otobüs, tren biletlerinin fiyatlarına bakıldıktan sonra yılda belki bir bilemedin iki kere memlekete ancak gidebiliyorlar.. hele ki şu büyük şehir mevzuu daha da yaralayıcı. erzurumdan istanbul'a gelen kardeşim istanbul seni yer, yutar. hele hele de ailen fakirse.. neyse her konunun ucunu bi şekilde ekonomiye değdirmek tabiatımda yoktu da çare bırakılmadı anacım.

imkan varsa yapılacak en doğru şey. şahsen hayatımda aldığım en iyi kararmış.

üniversiteyi aile evinde okuyan var mı ki?