yakın arkadaşın evlenmesi

hiç sevmediğim bir durum gerçekten. hani evlilik öncesi sevgili bulması ayrı hadi evlendi diyelim çocuğu olması ayrı bir durum.

bulunulan ortamlar edilen muhabbetler değişiyor.

eskiden arkadaşın hadi yarın sana geliyorum kalıcam derdi ne güzel vakit geçirirdik. evlendi çocuklandı doğum günü yapacakmış dedim sana geleyim yardım ederim kalayım muhabbet ederiz. yaa canım çok kalabalık olacak ev dedi.

yeni bir enişte/yenge kazandınız, tebrikler :)

evlendi. nikahına bile çağırmadı, çağırmama sebebini de "çok aceleye geldi unuttum." şeklinde açıkladı.*düğününe çağırdı ama bu sefer de ben gitmedim, çocuğu oldu ona da gitmedim. küsmedim ama mesafemi de koydum. şimdi ise arkadaşlarla biraraya geldiğimizde kalabalıkta o da olursa konuşuyoruz. sonuç itibari ile artık yakın arkadaşım değil.

aile evinden kendi evine taşınınca ilk işimiz salonda sigara içmek olmuştu.
o zamanki yakın arkadaşım 20 yaşında evlendi. vizyonsuz salaklar olarak sadece bunu düşünebildik.
sonra boşandılar. arkadaşımla yıllardır görüşmüyorum. eski kocası çok sık görüştüğüm arkadaşlarımdan biri oldu.

çok şükür evlenme çağında hiç yakın arkadaşım yok. benimkiler boşanma çağındalar genelde

benim yakın arkadaşlarım evleneli 5 seneyi falan geçti, ikinci çocukları var artık. onlar adına çok seviniyorum fakat kendi adıma biraz üzülüyorum

bu durumun akabinde tüm bahçede meyveler tükenmiştir fakat ağaçta henüz olgunlaşmamış ve yalnız bekleyen o meyve ben oluyorum. hoşçakalın siz, ağaçtayım ben, kış armuduyum çünkü

allah mesut etsin.

allahın totoroju tam da bütlerden bir hafta önceye koymasaydı benim için de über eğlenceli aktiviteye sahne olacak etkinlik.

okul değiştirdiği için kendini kitaplara gömüp kimseyle muhattap olmayan o kızı dürtüp "bizle gelsene sıkılmadın mı?" diye çağıran şahsın yarın istemesi olacak. *

ağustosta nikahına şahitlik yapacağım. eylülde ise düğününe.

gerçekten çok garip hissediyorum. kurstan kaçıp okuldan 2 sokak arkaya gidip kaldırımda pineklemeyi asilik sanan 2 kızdık biz. şimdi o hain evleniyor ben ise gözlerim dolu dolu izliyorum.

diğer arkadaşım ise geçen ay nişanlandı. bir bir kayıyorlar elimden sözlük.

çok pis bileniyorum ama 2 seneye ikisine de travma yaşatıcam, göreeeerleer!

hepsi evli..sanmıyorum...

artık tek dostun yalnızlık.hayırlı olsun.

olamaz kendisi henüz bir bebe çünkü.

evlenen arkadaşın yakın arkadaşlıktan emekli olması gibi bir durumdur. yıllarınızı vermişsinizdir, lakin o artık başka biri ile başka bir hayat yaşayıp sizi sadece arada hatırlayacaktır. evlenenler genelde bekarlardan uzaklaşıp kendilerine evli arkadaşlar buluyorlar. nerden bildiğimi sormayın yakın arkadaş sıfatıyla hayli bir evlendirdiğim kesim var

yakın arkadaşlar * bitti, ağabeyimin yakın arkadaşları dolayısıyla benim de arkadaşlarım abilerim evlenmeye başladı.
birkaçını şutladık, onlarda da ayrılan oldu da...

ahmet abi vardı, çok akıllı sanıyordum, gram akıl yokmuş...

ya neyapacan abi ya?

-hıhı kardeş...
diyor,
hıhı kardeş mi?

yaşı büyük şimdi söveceğim, dedim temmuz ağustos olmasın bari.

rezalet bir durum. şimdi bir buluşma ayarlamaya kalksak öncelik hep kocişkoları! damatlardan da nefret ediyorum.

artık eskisi kadar yakın olmayan arkadaştır.

2-3 yaz önce yakın arkadaşım evlendi. eşi de çok eski bir arkadaşım. doğal olarak nikah şahitliğinden tut bir sürü şey benden geçti.

düğünle alakalı en akılda kalan olay ise az kalsın havuza düşmemdi. ben düşmedim fakat fotoğraf çekiminde kullanılan dekoru olduğu gibi havuza düşürdüm.

hala o görüntüleri servis ederiz diye beni tehdit ediyorlar. sağ olsun hala etmediler. bu olaya sadece 700 kişi şahit oldu.

kıyametin kopacağının habercisidir.

yakın kız arkadaşımın 13 yıllık (belki daha fazla süreli) bir ilişkisi var. kız, enişte beyi sürekli bekliyor. hakan altun bile telefonun başında bu kadar beklememiştir.

önce yaşlar küçüktü tabii, reşit olmayı beklediler. sonra araya üniversite girdi, bu sefer de "okul bitsin" dediler. sonra oğlan askere gitti, benim kızçe mantıken yine bekledi. oğlan,"bu bekleme yetmez, ben bir de yurt dışı yapayım," dedi. benim safaloz 4 yıl da öyle bekledi. sonra araya pandemi girdi, oğlan yaban ellerde kaldı. benim aptal aşığım biraz da öyle bekledi. baktı ki pandemi de oğlan gelemiyor, uzaktan online sistemiyle imam nikahı kıydılar (geçerliliği tabii yok). ama işte, ah şu muhafazakar aileler... ah, uzaktan eğitimle gelin/damat olanlar... kime ne anlatıyoruz?

neyse, oğlan bu sene türkiye'ye geldi de arkadaşlar, bu sefer de düğün hazırlıklarında kedi/köpek gibi birbirlerine girdiler. söz, yüzük vıttırı zıttık neyse atıldı. araya kavga, küslük girdi, sonra benim salak cemile'm biraz da barışmayı bekledi. barıştılar da... bakalım, bu ay resmi nikahları var. neler olacak? şimdi de nikah gününü bekliyor garibim *. yani bunlar evlenebilirse herkes evlenir. evlensinler de artık bir rahat edelim.

ufak bir hatırlatma: siz kısmetinizi, nasibinizi zorlarken benim avanak arkadaş gibi olmayın. baktınız 1 olmaz, 2 olmaz, 3 olmaz... ama 4.'de durmayı bilin.

(bkz: düşme ahmet'im)