yapılmış en aptalca dalgınlık

arabayı bırakıp benzinciye arabayla gitmediğim müddetçe yaptığım hiçbir dalgınlığa aptallık demeyeceğim artık... bugün onu yapanı da, gördük çok şükür. ölsem gözüm açık gitmem.

motosikletle haritaya bakarken virajın bittiğini haritada görmek.*
not: baska bir şey yazdımdı da kim uğraşacak simdi

burada anlatamayacağım kadar özel bir mevzuydu.

ama iyi korkmuştum sonrasında *

gözümdeki gözlüğü aramak.

bok var gibi gözlerine dalmıştım.

iftardan hemen önce çay demleyecektim, altının üstünün sularını falan ayarladım, her şey tamamken çayı götürüp alt tarafa boca ettim. o an aklımdan şüphe duyup ufak bi korktum ama umarım sadece açlıktan böyle bi salaklık yapmışımdır.*

önceden düşündüğüm, yapmayı planladığım bir şeyi yapmam gereken zaman geldiğinde heyecandan unutmam.

16-17 yaşlarındayken babam sofrayı kurmuş çağırdı oturdum karşısına dedi ki "başkasının yanında içip döt olacağına benim yanımda iç, içmeyi öğren" eyvallah dedik oturduk rakıyı doldurdu tam su koyacak. " ben sek içiyorum" dedim.
adamın gözleri büyüdü su şişesi 3.2 şiddetinde sallanıyor.
tek kelime etmedi birer kadeh içtik sonra sakince " kalk lan it oğlu it" diyerek masadan nazikçe uğurladı.

haciz dosyam var.

en günceli:cebimde (arka ) tarakla dışarı çıkmışım…allahtan çok insan görmeden birileri uyardı.

bir keresinde birine aşık olmuştum. hayat çok acımasız yaa.*

yetişkin oldukça, dalgınlıkların sayısı ve tekrarı artıyor. hayat kaygısı ve baskısı ayrıca hayatta kalma savaşınızın verdiği ağır zihinsel yük tüm bunlar için büyük etken oluyor.

türk insanı rahat bir zihinle yaşamaz çünkü hayat adına ciddi kaygılarımız var. psikolojik olarak baskı altındayız. zihniniz aynı anda 500 parçaya bölünüyorsa, dalgınlık kaçınılmaz bir sonuçtur.
dalgınlığı yok etmek için zihni boşaltmak lazım. bu ülkede mümkün değil. bu yüzden yaptığınız her şey a'dan z'ye saçmalık olmaya açıktır.

mesela: toplu taşımada ineceğiniz durağı kaçırmak, arabanızla sapacağınız kavşağı kaçırmak/ yanlış yola sapmak, kulağınızda kulaklık uyuyakalmak, gözünüzde olmasına rağmen her yerde gözlüğünüzü aramak, arabayı park ettiğiniz yeri anımsayamamanız, toplantı saatlerinizi/ özel günlerinizi ( bildiğiniz halde) atlamak, tarih- gün hatta saati karıştırmak, telefon konuşmasını bitirip aslında aramayı sonlandırmayı atlamak, insanların isimlerini yanlış hatırlamak hatta partnerlerinize eski sevgililerinizin isimleriyle seslenmek... bakın liste böyle uzaya kadar uzar... hepsi ne kadar tanıdık değil mi?