yapılmış en aptalca dalgınlık

spor salonundayım. inverted row yapacağım. bilmeyenler için hareket şöyle:



normalde smith machine de barı alta indirip yapıyorum ama bu gün orası dolu. o yüzden normal squat rack' e geçmeye karar verdim. salondaki squat rack de şu ayarda bir şey:



geçtim squat rack in arkasına girdim barın altına. kendimi geriye verdim, kafam demire değiyor. dedim olmaz böyle öbür taraftan yapayım. geçtim rack'in önüne. barı da o aşağıdaki koruma yerine değil 2 üstündeki yuvaya takmıştım. kendimi hızlıca geriye doğru bir verdim. e tabi o yuvaların önü açık. elimde barla düştüm. bar güvenlik demirinin üstünde ben popomun üstünde yerdeyim.

işin garip tarafı yerde bi 5-10 saniye boş boş rack e baktım. "niye böyle oldu lan" diye düşünüyorum.

evin anahtarını altı saatlik uzaklıktaki aile evinde unutmuştum. bi de aksi gibi gece yarısı indim, çilingirci ne arar o saatte. üst katta bi sendika* çalışanı vardı o bi yerleri aradı da kapıyı açtırdık. işte sendika her kapıyı açıyor. *

evde elektriklerin kesilmesi... haliyle internetin vesairenin de...
2 gün o şekilde yaşayıp... sonrasında "ulen bir de sigortaya bakayım" demek.

icra takibine mal beyanı dilekçesi yazacağım kalemim yok. görevli memurdan kalem rica ettim, verdi. dilekçeyi yazdım memura verdim. kalemi de alayım beyefendi dedi. elimde yok, cebime baktım orada da yok. her türk gibi üste çıkıp "verdim ya hanımefendi"dedim. kulağının arkasında abi kalem dedi. yerin dibine girdim. mal beyanı dilekçesi daha bir anlam kazandıydi. arkamdan ne gülmuslerdir be.

kızartma yaparken yağ ısınmışmı diye kontrol için parmaklarımı içine sokmuş oluşum.

günlerden yine bir kutsal cumartesi, etraf yangın yeri ama görmeniz lazım! herkes çok yüksek ve eğleniyor. resmen bir kaos var ortamda ve o kaos ortamının şovunu yapmak da barın şefi olarak bana düştüğü anlardan birinde; bir müdavimimle ağız dolusu dalgalar geçtikten sonra ''hadi gel gönlünü alayım'' diyip; barın önüne getirdim. bilenler bilir chartreuse likörü shot bardağına dökülür, üstten ateşe verilir ve avuç içiyle üzerine el kapatılır. shot bardağı avuç içine vakumlanır ve o şekilde uzatılır. heh, tam da bunu yapacaktım. herkesi gazlıyoruz ''ooo'' sesleri eşliğinde alkışlar mı dersin, ''hadiii hadiii heeeey'' naraları mı dersin efenim, hafifte çakırım tabii... neyse ben doldurdum bardağı ve yaktım. o anki dalgınlık yüzünden bardağı tam dolduramadığımı atlamışım. yarısı boş bardağın, yani vakum alanı çok ama çok fazla. avuç içimi bardağa yapıştırır yapıştırmaz ağız dolusu küfürlerle elimi savurup, shot bardağını barın önünde oturanların üzerine fırlatmam bir oldu. çok canım yandı sözlük, avucumun içinde iki ay sonunda ancak geçmek üzere olan shot bardağı taslağında su toplaması oluştu. bir de, karizma çizilmesin diye acıyı kahkahaya çevirme çabam var ki; sormayın...

bir dönem bir haber kanalının teknik sorumlusu olarak çalışıyorum. sorumluluk alanım gerek stüdyo gerekse canlı yayın araçlarının 7/24 yayına hazır halde olmasını ve ekibin koordinasyonunu sağlamak.

ergenekon davaları zamanı tabiri caizse gecemiz gündüzümüz yok resmen iş yerinde yaşıyoruz, kesintisiz bir haber akışı lakin yetersiz enformasyon, dezenformasyon ile mücadele uzun ve stresli mesai saatleri tüm ekip olarak bitmeye yakın durumdayız. o dönemde internet andıcı soruşturması başlatılmış ve eski genelkurmay başkanı ilker başbuğ ifadeye gidecek. tabi bizim derdimiz olan biteni kesintisiz olarak izleyiciye aktarabilmek, kaç gündür işyerinde yaşadığım için eve gidip kıyafetlerimi değiştirip duş alıp hızlıca kanala geri dönmek için kanal binasından ayrılıyorum. işyeri ve evim arasında olan mesafe 35km.

neyse yola çıktım; henüz yerleşkeden ayrılalı 2-3 dakika olmamıştı telefonum çaldı. nöbetçi gece muhabiri "abi, ilker paşa tutuklanmış diye haberler geliyor adliyeye acil ekip" diyerek panik içerisinde bir şeyler anlatıyor.

" nasıl olabilir yahu ifadeye yarın gidecek, sanık değil nasıl olabilir" diye telefon konuşmasını yapıyor diğer taraftan canlı yayın ekibini arayıp adliye önüne yönlendirmek için telefonumu arıyorum!

ceplerimde yok, torpidoya koymam ama bakıyorum yok, yan koltukta yok. ilk müsait yerden dönerek kanala sürerken muhabir arkadaşa şu cümleyi kuruyorum,

"ben sanırım telefonumu kanalda unuttum, geri dönüyorum ama vakit kaybetmeyelim sen santralden numaraları al canlı yayıncılara ulaş"

çok kısa bir sessizlik sonrası
"abi benle konuşuyorsun ya telefon elinde" diyor.

olsun diyorum sen arkadaşlara ulaş vakit kaybetmeyelim!

mutfakta yemek yaparken bir anlığına nefes almayı unutmuştum, gözlerim kızardı zorla nefes almaya çalışırken.saka gibi bı andı ama nasıl oldu anlamadım.

namazda rekatları karıştırmak

cep telefonunu buzluğa koymak.
bi kaç yıl oldu, nöbet çıkışıydı gelirken marketten donmuş akçabat köfte alıp eve gelmiştim köfteyi masaya, telefonu buzluğa koymuşum....
allah tan son anda farketmiştim...

arkadaşın yerine, babağanene aşağıdan yukarıdan yolun sonu görünüyor şarkısını göndermek

ortaokulda sosyal bilgiler öğretmenime siz yerine sen diye hitap edisim o an yerin dibine girmek istemistim o gün hala dün gibi bende

hesabı geri açmaktır.

binlerce sayabilirim ama en yakını; tanesi 5₺ olan eklerin 50 tanesine 25₺ tutuyo demem. daha da ilginci karşımdaki müşterinin bunu çok normal karşılaması, insan doğal olarak şaşırır içinden bu ne diyor der. neyseki sonradan kafadan attığımız sıfırı yerine koyduk ama işte öyle de bir aptallığı da yapmış bulunduk.

iki günü geçkin uykusuzluğun etkisiyle bir alt kattaki dairenin kapısını açabilmek için anahtarla zorlamak; açılmayınca tekmelemek; kapıyı açan şaşkın komşunun kim olduğunu anlayamayıp kendisine kızmak ve hiçbir şey olmamış gibi eve girdikten sonra salona gidip koltuğa yığılarak uyumak.

neyse ki dayak yememiştim, beni iyi tanıyan ve uyandığımda yaşadıklarımı gülümseyerek anlatan anlayışlı komşularım vardı. yerin dibine girdim tabi.

aşık olmak.

diğer sperm kardeşlerle yarışmanın heyecanına kapılıp o yumurtaya kafa göz girmeyecektim. en aptalca olanı bu.

makyajımı temizlerken pamuğa makyaj temizleyici yerine aseton döküp gözüm sildikten sonra 'gözüm niye yanıyor' diye ortalıkta gezindikten sonra yanı başımdaki aseton şişesiyle bakışmıştım.
ojelerimi silerken 'yav niye çıkarmıyor bu aseton' diye düşürken de makyaj temizleme suyu şişesiyle bakıştım.

rakıya buz için kalktığında kültablasını da boşaltayım diye eline almışken, o haliyle kültablasını buzlukta unutup, bir hafta arayanınız var mı.. ( yoksa dünyada o eşi bulunmaz insan ben miyim. rica ederim, teveccühünüz.! eşim de sizin gibi düşünüyor.!!)

çiçeklerime gübre verirken gübreyi fazla kaçırmış ve ph değerlerini kontrol etmemiştim. 2 saat sonra 30 saksı elimde patlamıştı. doğanın dengesini bozarsan böyle verirler işte cevabını. yeşili sev, doğayı koru!