yazarların asla vazgeçmem dediği şey

çok tehlikeli bir başlık.

çünkü asla diyecek kadar hiçbir şeyi sahiplenmediğimi hatırlattı. zira bende kendinden dahi vazgeçecek bir göz var.

ben bana hiç güvenmiyorum an itibariyle.

hayatımız, asla vazgeçmem deyip de vazgeçtiklerimizle dolu. çok da büyük konuşmamak gerek.

beni en çok geren şey bir şeyi ona zarar verecek kadar sevmek. şimdi ben kedimi seviyorum ve ondan asla vazgeçmem diyebilirim ama yarın deprem olsa sokağa düşsek ne olacak.

köpek olsa hadi ağaca bağladın , arada tasmasıyla gezdirdin, önüne suyunu mamasını koydun. o da zaten sana bağlı bir hayvan.

ulan kedi böyle bir şey değil ki. mamasını veriyorsun suyunu veriyorsun, kumunu temizliyorsun yine istemezse kucağa gelmiyor veya tırmalıyor , şakacıktan da olsa ısırıyor.

şimdi ben onu kediler için olan tasma ile ağaca mı bağlayacağım sırf onu seviyorum diye.

bence bir şey sevmeye değerse ölmeye de değebilir ama söz konusu can olunca belki de gerçekten sevmek demek onun gerçek iyiliğini görmek ve buna göre davranmak demek.

maddesel olarak asla vazgeçmem dediğim bir şey varsa bu ancak silah olur. bana kasayla mermi verseler sabah güneş doğarken girsem akşam batana kadar poligondan çıkmam.

hani huzur islamdadır derler ya huzur geri tepmeyi hissetmekte bence.

olmayan aşkın ızdırabını çekmeyi bırakamammm yapamammm

osurmayı bırakamam sanırım.

müzik dinlemek ve dans etmekten asla vazgeçemem. onlarla hayatımı düzene sokabiliyorum. kendimi orada buluyorum sığınma alanım.

(bkz: bira)

allah ayırmadiği sürece ilerde yapicağım meslekten vazgeçmem gibi.

aslaaa aslaaa vazgeçemem senden aslaaa
olamam ben sensiiiz yapamam sevgisiiiz

şaka şaka :) “asla” çok güçlü negatif titreşim yayan, edilen söze turbo güç katan bir ifadedir ki, hayatınıza çeker ve mutlaka deneyimlersiniz. yapman, söylemen asla öyle şeyler guzum. kkjjjkşşj

kedilere selam vermek.

kendi etrafına ördüğün duvar olur genellikle. asla vazgeçmem diyeceğimiz hiçbir şey olmamalı bana göre tabii bunu söylemek kolay senin yok mu derseniz elbette var. ama yeri gelince vazgeçmek özgürleştirir acıtsa bile.

kahve.

karanlık.

sanırım yerince net.

bebeklerim.

bu hayatta öğrendiğim şeylerden biri de hiç bir şey ve hiç bir kimsenin vazgeçilmez olmadığıdır. insan alışıyor.

sanırım yaşamak.

kendi hayatımdan vazgeçmem mümkün değil. ileride olur da eşim çocuğum falan olur onlar için bile olsa vazgeçemem gibi geliyor hatta. ben çözüm adamıyım, varsa bi durum yaparız açık oturum. ha illa biri ölecekse de bu kişi ben olmak istemem.

yalnızlık.

bir çift yeşil gözden…

atatürk'ü sevmekten asla vazgeçmem. netim bu konuda.