yazın kokusu

gençlik kokar tüm yazlar.
hem başlarken hem biterken.
heyecanla tutulan bir el,
bir ayrılık,
bir sevda.

bir kavga,
bir sarhoş gece,
bir denize giriş.

yaz böyledir.
zarif bir kadın gibi gelir ve geçer gider.
hep özlersin.

sabahları kahvaltı sofrasına gelen yeşil köy biberi ve tarla domat ile yapılan menemen tavası var ya, onu ekmekle sıyırırken gelen kokuyu aldın mı sözlük? ben gecenin bu saatinde aldım.


karışık kızartma tabağının üzerine dökülen sarımsaklı domates sosu ve yogurt ile olusan bir koku var sözlük bildin mi? heh, o koku işte yaz oğleninde denizden çıkınca deniz tuzu kokusuna karışınca insanı çileden çıkartır.

sıcak öğlen güneşi evin diğer tarafına çekilince balkona bir leğen su dokersen ve balkon eski kalebodur kaplı ise betonun üzerinde kuruyan suyun kokusu, buharı nemi yüzüne çarpar. o koku insanı güldürür.

komşunun demledigi çayın yanına diğeri çiğdem grtirmişse, bahçedeki yasemin imbat ruzgarinda dalgalandikça hepsini bastırır. bu koku insanı aşka getirir sözlük. hadi git yat artık. bembeyaz çarşafın üzerinde ıslak saçlarının defne şampuanı kokusu seni güzel rüyalara çağırıyor.

karpuz kokusu. mest eder beni..

şu. birkaç çiçek koparıp balını da yersen mission completed.

eski bir sokağa, anılara benzer. tatlı esen rüzgar yüzüne her çarptığında bambaşka yüzlere kavuşursun. sana kendini hatırlatan ve asla gitmeyecek olan o insandır yazın kokusu. zaman geçer yazların kokuları binbir çeşit olur ama o yaz o yazdır.

sarmaşıkların, begonvillerin mor renk kokusu,
hanımellerinin, akşam sefalarının biraz sonra kokumuzdan bayılacaksın kokusu,
ağustos ayında mahalle aralarını saran domates, domares salçası, biber salçası kokusu,
çilek reçeli kokusu,
denizin iyot kokusu, rüzgarın kokusu.
kadınlardan yayılan duş jeli, güneş kremi, şampuan kokusu.

taze biçilmiş ot kokusudur. ınanılmaz güzel.

yaz demek buğdayların biçilmesi, samanların balyalanması demek. o balyaların tek tek piramit gibi traktör kasasına istiflenmesi, saman tozunun ve bizzat samanın kendisinin donuna kadar nüfuz etmesi demek. yetmeyip aynı istifin bir de ağıla indirilip orada tekrar istiflenmesi, balya iplerinden dolayı ellerin su toplaması demek.

avel avel sokaklarda dolanıp yaz güzellemesi yapacağınıza gelin yardım edin. balya başı 7 lira veriyorlar. günde 2000 balya sarıp ağıla istiflesen 14 bin tl. ekip kursan bile güzel para ama tabi siz her bakımdan yetersiz oluşunuzun varoluşsal hezeyanlarını epistomolojik bir kopuş olarak yansıtmayı sevdiğinizden anca white chocolate mocha eşliğinde mızmızlanmayı bilirsiniz.

yaz kokusu duyardım kışın ortasında bile
uzun cümleler kurardım konuşurken dizeleri ile hayatımıza girmiş bir fırat tanış şarkısının, insan ruhunda bıraktığı izdir ayrıca...

(bkz: yani olmuyor)

kızartma ve mangal kokuları tabii ki ama bunlar pek lirik sayılmaz. ateşe tapan pervanelerin yanık kokuları da çok trajik kaçar. deniz, yosun, iyot yazılmıştır nasılsa yukarılarda bir yerde. benim tercihim akşamsefasından yana.

"geceye açar akşamsefaları
ölüme benzer güne vedaları"

duyuluyor mu şimdiden, kim bilir? kokusu burundan öte bir hissediş ama sıcaklığı harbiden leş! hiç çekilmiyor.

(bkz: yosun kokusu)

her insan için farklı bir tarifi olabilir.

yaz kokusu dendiği zaman benim gözümün önüne
deniz sonrası otelde duşunu alıp, güzel güzel giyinip, akşam yemeğine çıktığında burnuna gelen kokudur.

ben buna yaz kokusu diyorum
aslında kokan bi' şey yok.