zorla tesettüre sokulan kız çocukları

çocuğun eğitiminden ailesi sorumludur. salın abi şu islam düşmanlığını hakkaten komik duruma düşüyorsunuz. eleştirdiğiniz konunun savunması çıplaklık. çocuğuna örtünmeyi öğretmek ailenin görevidir. işinize gelince özgürlük diyorsunuz. balık cesedi yediriyorlar diyenlerden farkınız yok. selam ve dua ile........

fatih çarşamba

anası babası ne diyorsa ve nasıl istiyorsa öyle de olur. ilgilendirmeyen kişilere de bok yemek düşer.

aynı çocuklar anneleri ve babaları tarafından sosyal medyada gelir aracı olarak sömürüldüğünde sesinizin çıkmadığını, kız çocukların kocaman kadın gibi makyaj yapıp da sergilenten ailelere de sesiniz çıkıyor mu acaba? onlar içinde bu kadar endişeleniyor musunuz?

dinen reşit olmanın kızların regl dönemiyle başladığını ve eğer regl görmüyorsa 15 yaştan itibaren mükellef olduğunu bilmediğiniz için size bunlar garip gelebilir. yine de bu kızların kararıdır. yani bir kızın tesettüre girmesi için 18 yaşını beklemesine gerek yoktur. ve emin olun bunun eğitimi henüz küçük yaşta verilmediyse ilereyen yaşlarda bu tip ibadetleri yapmak, öğrenmek zorlaşacaktır.

belli yasa ulaştıktan sonra ailesini takmayıp ultra açılan çocuklara dönüşen kız çocukları olurlar çok şaşmaz bu. herseyin kapanmakla olduğuna inanan kesim çok yordunuz be önce içinizi kapatın ahlaki öğrenin sonra dindar olmanıza saygı duyarız.!

çevre baskısı ve aile baskısı etkili oluyor çoğunun kendi tercihi bile değil bu ama sorsan kendi tercihleri. tabii ki kendi tercihi olan yok değil ama baskıyla olanın anca kafasında oluyor tesettür dünya gibi kuzey kutbu buz ama ortalara doğru sıcaktan açılmalar oluyor.

laikçi tiplerin ne kadar iki yüzlü gösteren başlıktır. siz adam olmazsınız.

adamın çocuğu dinine göre büyütür sanane? 10 yaşındaki çocuğun cinsiyetini değiştirinleri görünce görmedim duymadım bilmiyorum.

zorla yapılan bir işten sonuç alınmaz. çocuk köşeyi dönünce eteğini yukarı çeker, başını açar.

neden kapanması gerektiği güzel bir dille anlatılır gerisi çocuğa bırakılır.

'zorla' kelimesinden sonrasının bir önemi yok. yanlıştır.

olm tesettürlü şeriat isteyen doktor var bu dünyada. hakimler var dindar. bunların tarafsız yargı dağıtma veya işini tarafsız yapa ihtimali yok. dinler insanların kanseri. tek hücreden bu güne virüsüz. ölüp gideceğiz.

bebekleri tesettüre sokuyorlar. peygamber 40 yaşında müslüman olmuş aceleniz ne.

(bkz: kafa ütüleyen solcu zırvaları)

çoğu dayak yiye yiye öğrenir tesettürü. bu yüzden büyüyünce artık saçma bile bulsa, haydi hop denilince çıkaramazlar.

yakaladığı ilk fırsatta başörtüsünü çıkaracak kişidir. çoğunluğu, zaman zaman ailesinden gizli bir şekilde saçı açık bir şekilde gezmiştir. bu saçmalıktan muzdarip olan kadınlar, ilk gördüğü erkeği bir kurtuluş yolu zannederek fazla anlam yükleme hatasına düşerler. bu da hayattan yedikleri ikinci darbe olur. (bkz: türkiye'de kadın olmak)

ailelerini çok pis pataklayasım geliyor. zorlama her işten nefret ederim.

günün birinde açılırlar. haklarıdır.

feminist teyzen'iz erkeklere nefret kusmak heyecanıyla ilk cümlesinde aklına gelen tüm eril isim ve sıfatları sıralarken "kız çocuklarını" "koca" sahibi yapmış. böyle dilleri ayaklarına dolaşınca komik oluyorlar ama pardon falan da demezler, "zorla evlendirilen kız çocukları" diye bir başlık daha açarlar.

küçük yaşlı kızlarını tesettüre sokan sofu veya tarikatçi aileler ne yazık ki var. bazıları da küçük yaşlı oğullarına cübbe sarık vb. giydiriyorlar (ama onlar bu sözde hümanistlerin umrunda olmaz). kızların daha çok görünmesinin sebebi ortaokul yaşlarından itibaren dişilerin topluma ve çevreye uyma dürtüsünün daha güçlü olmasıdır. zorlayanların başını da babalar değil, kocalar hiç değil, anne, nine ve kaynanalar çeker.

şu an olduğum yerde yaşı 40'ı geçmiş ama annesinin zoruyla örtünen 3 kadın var. kocaların etkisi olmadığını nerden biliyorum? çünkü ikisi kocalarıyla tatile gittiklerinde açıyorlar, biri de bekar.

evet, benim kişisel anektodal kanıtlarım senin ideolojik uydurmalarından daha değerli.

hani neredeler? kendileri ile tanışmak, görüşmek isterim. şimdi şok olabilirsiniz ama ailenin çocuk üzerinde hakkı vardır. tesettüre girmek dünyanın en korkunç şeyi imiş gibi davranmak başlı başına yanlış bir davranıştır. bir kere güzel dinimizde tesettüre tam riayet yaşı ergenliğe giriştir yani mükellef olunca tesettüre tam olarak girmen gerekir. bunun haricinde 5 yaşında göbeği açık kız çocukları aynı yaşta ailesi tarafından tesettüre sokulmuş kız çocuklarından daha az rahatsızlık veriyorsa size, siz bozuksunuzdur zira o yaşta göbeği açıklığı da muazzam bir bilinçle değil herkesin içtiği suyu yudumlamak maksadıyla kafaya diker çocuk ve her aile; kendi çocuğuna "aile terbiyesi" vermelidir. aile terbiyesinin cüzlerinden biri de giyim kuşamdır. çok açık saçık giyinmek düşüklük alametidir. böyle hap gibi yutmanız gerekir bu hakikatleri bir şeyi savunurken niçin savunduğunu reddederken niçin reddettiğini mantıklı bir şekilde izah edemeyen kişilerin de görüşleri dikkate alınası değildir. peki tesettüre zorla sokulan kız çocuğunu kim tesettüründen zorla çıkarıyor? kendisi mi? bunları da düşünmek lazım tabii.

#3873227
bak kardesim, bilale anlatir gibi anlatayim.
din dedigin sey kisiye aittir, kisinin inanclariyla, dogru bulduklariyla ilgilidir.
birini prangaya vurur gibi sartlar koyarak, zorlayarak yaptirilan sey o kisinin secimi degildir. cocuk yastan itibaren yapilan bu zorbalik cocugun hayat sekli olur, onu kabullenir, hatta bir muddet sonra savunmayada baslar katiline asik olan kurban gibi.
ebeveynlerin yapmasi gereken, cocuklarin kendi inanclari, kendi dogrulari olusabilmesi icin onlara alan yaratmak, onlarin ihtiyaci oldugu zaman onlara gereken korumayi, bilgiyi saglamaktir. bu mantikla, kisinin musluman olmak kadar, hristiyan olma, hatta dinsiz olma hakki bile vardir.
ama senin gibi tipler, insanlarin elinden en insani hakki alip, bunu savunup, birde gelip burada atar yaptiklarindan, maalesef sizler gibilerin cocuklari secme, inanma veya inanmama hakki elinden alinmis, kayip cocuklardir.

sanırım bu konuda söz sahibi olan, olabilecek ve olacak olan benim. bu yazdıklarımı bir “itiraf” olarak da değerlendirebilirsiniz.

ben ergenliğe girdikten sonra zorla başı kapatılan o çocuklardan biriydim. ailem evet muhafazakar ancak bu muhafazakarlık konusunu ailem kıstasında değerlendirmeyeceğim keza dindar olup da okuyan, öğrenen de çokça kimse var. fakat benim ailem onlardan biri değil. cahilizmle örtüşen bağnaz, yobaz ve hatta gerici bir dindarlıkları var. yıllar içinde bu saydığım sıfatlar törpülense de halen ne yazık ki böyleler.

benim aile eşrafım da bu kesimden. çocukluk arkadaşlarım da, onların aileleri de bu kesimden. ben hep “aykırı” düşünen bir çocuk olduğumu zannederdim. mini etek giyebilmenin bir aykırılık olmadığını şimdi şimdi kavrıyorum. çocukken hiç sıfır kollu giyemedim. hiç kısa elbise/ etek giyemedim. hatta pantolon giydiğimde hep popomu kapatacak bir şey giymem istendi üstüne. yaşım 6-10 arasıydı tüm bunlar olurken. kendilerince kız çocuklarını “koruma” çabalarıydı belki de bu. ama bana böyle lanse edilmedi. “günah” dendi. cehennemde cayır cayır yanarsın dendi. çocuktum ve korkuyordum.

içimde hep ukdelerle büyüdüm. istediğim hiçbir şeyi istediğim şekilde giyememiş olmanın ve “günah” baskısının bedelini maalesef çok sonra ödeyecektim.

ergenliğe girdikten sonra bu islamcı tayfanın iğrenç ve zikretmek dahi istemediğim düşünce tarzı nedeniyle (anlayan anladı) ve yakın arkadaşlarımın başlarını kapamaları sebebiyle zorla benim de başım örtüldü. istemediğimi bile söyleyemedim. çünkü ailem tarafından zorbalandım.

kendimce bu durumu kabullenmeye çalışıp, ben başımı örtüyorum ama neden örtüyorumu araştırıp geçerli sebepler bulmak ve içimi rahatlatmaya çalıştım. lise çağına geldiğimde okula baş örtüsünü takıp yollandığımda utanıyor ve ağlıyordum. tesettür utanılacak ve ağlanılacak bir şeydir diye demiyorum lütfen yanlış anlaşılmasın. isteyerek gönülden başını kapatan biri olsaydım elbette ağlamazdım ve durumu özümser benimserdim. bu benim öyküm. bana özel.

lise bittikten sonra full time “kapalı” moda geçmiştim. üniversite hazırlık ve üniversite dönemim kendimle barışmaya çalışarak geçti. içten içe görünüşümden mutlu olmasam da mış gibi yapıp kendimi kandırdım yıllarca. yıllarca… mezun oldum, atandım… o örtü hep başımdaydı ama ruhumu daraltmaya başladığını hissediyordum.

önce dinden çıktım. evet bariz şekilde islamiyeti reddederek, deist oldum. bu bir süreçti. böyle bir background’dan gelen birine göre bu tercihi yapmak inanın hiç kolay olmadı. ama inanmamayı seçtiğimde ruhumun özgürleştiğini hissettim. durduk yere olmadı.. okudum, araştırdım… kendi içimde bir “epiphany” bir aydınlanma yaşayıp “ben nelere inanmışım yıllarca” sorgulamalarına girdim. şimdi şöyle düşünen bir güruh da olabilir; “baskıdan o baskıdan.” inkar etmeyeceğim. dine karşı soğumama evet büyük oranda baskı neden oldu ama benim yolum hep belliydi. belliymiş. aklı selim bir insanım. görüneni görmeyi tercih ettim diyeyim.

neyse psikolojik kısmına girmeyeyim ancak kendi bedenine yabancılaşma hissini dibine kadar yaşayan biri olarak kronik depersonalizasyon hastası biriyim artık. emeği geçenlere teşekkürler.

birkaç sene evvel o radikal kararı alıp, artık bir yetişkin olmanın da verdiği cesaretle başımı açtım. elbette aileme bu durumu kabullendirmek kolay olmadı. ancak direttim. diretirim. madem ben marjinaldim alın size marjinallik o zaman demeliydim. dedim de.

evet o yıllarca üzerimde taşıdığım yük kalktı. evet kesinlikle daha özgür hissediyorum. evet annem halen kıyafetlerime karışıyor. ama inanmadığım bir şeyi artık üzerimde taşımıyorum.

bedel konusuna gelecek olursak. yılların baskısı ve “cehennem” korkusu bir yerde elbette error verdi. yapmak isteyip yapamadığım hemen hemen her şeyi yaptım. gayet insani ve normal şeyler ama anama babama sorarsan “kafir” ilan edilebileceğim şeyler. günahkar bir kötü kadın (!)

onlara kızma işini bırakalı çok oldu. zamanında çok öfke duydum evet. çok beddua ettim. ama affettim ve barıştım onların gerçekleriyle. o kini ve nefreti zaten yorgun olan kalbime yük etmek istemedim.

bu arada çocukken “onlar kapandı sen niye kapanmıyorsun” denilen arkadaşlarım da hemen hemen benimle aynı dönemde başlarını açtılar. onların hikayesi başka tabii. bu benimki.

yazılanları okudum. herkes fikir beyan etmiş ama direkt konu muhatabı biri olarak paylaşmak istedim. buraya kadar okuduysanız takip beğeni fav ashshshbs.

olduğunuz gibi göründüğünüz bir hayat dilerim. çav.

edit: kimseyi offend etmek istemem. sürçülisan ettiysem affola.