society şarkısı ile üst üste dinlenildiği zaman insanda melankoli ile karışık huzur hissi uyandıran şarkı.

--- alıntı ---

have no fear
for when ı'm alone
ı'll be better off than ı was before

ı've got this light
ı'll be around to grow
who ı was before
ı cannot recall

long nights allow me to feel...
ı'm falling...ı am falling
the lights go out
let me feel
ı'm falling
ı am falling safely to the ground


ı'll take this soul that's inside me now
like a brand new friend
ı'll forever know

ı've got this light
and the will to show
ı will always be better than before

long nights allow me to feel...
ı'm falling...ı am falling
the lights go out
let me feel
ı'm falling
ı am falling safely to the ground

--- alıntı ---

ne kadar yaşayacağımıza değil ama nasıl yaşayacağımıza karar verebiliriz. fazla geç olmadan.

misal adam odtü'de iyi bir bölüm okumuş daha ne yapacak? gidip cambridge'de okuyup hıyar gibi iş bulamamaya buraya mı dönecek dediğim iddiadır.

hiç içinde bulunmadığım listedir. şanslıydık demek ki.

ben de hep yapıyorum bunu. ama benim kedim sevmiyor, çıkıyor yorganın altından. ama ben yine de yapmaya devam ediyorum. içime içime işlemiş.

en sevdiğim eserlerden birisiyle bugünü kapatıyorum. iyi geceler dünya.
andrew wyeth - wind from the sea (1947)

-sevemedim kara gözlüm...*
-ah bu şarkıların gözü kör olsun... *

16 almanca sinirdem yüzümü çizmiştim annemle babam okula gelip birinin beni dövdüğünü sanmışlardı.
hayır almancadan 16 aldığıma mı üzüleyim ailemin dayak yemedim dediğim halde bana inanmamasına mı bilemedim.
birdaha hiç almacayı sevmedim ama ingilizceyi çok seviyorum.

yıllarca ırem'in ölen sevgilisi için yazdığını sandığımız hayalet sevgilim şarkısı aslında "hayal et sevgilim" demek istediğini öğrendikten sonra şarkının gidişatı bir nebze daha değişse de yıllarca eskimeyen şarkılar arasında kalacaktır.

son 1 metresi orada bırakılan çöplerin oluşturduğu küçük tepe olsa gerektir.

şeyhim kainata alışamadım

(bkz: konya ovası)

dünden beri bizzat yaşadığım duruma binaen bu başlığı açtım.

kendimce birşeyler yazıp çizmeye çalıştığım bu ve benzer mecralarda kişilerle birebir sürtüşme yaşamaktan özellikle kaçınmama rağmen, hiç kimseyi bireysel olarak konu etmememe rağmen, tam da bu söylediklerimi oldukça rahat biçimde yapan bir kesim var .

gerek entry altına, gerekse özelden mesaj yoluyla , karşısındaki kişinin kim olduğuyla ilgili hiç bir fikri olmadan ,
öğüt vermeye kalkanlar
git şunu öğren diyenler,
ben bilirim sen bilmezsin tarzı kişiye üstten bakan , kendini beğenmiş havasında olanlar ,
ukala ukala kelimelerle cevap yazanlar ,
daha az önce açtığım bir başlığın altına, açık açık ' çöp başlık ' diyebilecek kadar hadsiz olanlar, vs.
bunları çoğaltmak mümkün.

yazdıklarımı beğenmeyebilirsin,
sana, hayat görüşüne ters olabilir,
bir çok yazı benim hayat görüşüme de ters ama, her işin bir usulü var.

bunu bireysel hakarete , hadsizliğe götürmeden de pekala dile getirebilirsin.
kaldı ki, kimsenin bir diğerinden üstünlüğünün olmadığı bu tür yerlerde bunu en iyi biçimde yapmanın yolu da yine akıl kullanılarak üretilmiş cümlelerdir.

düşünür, bana bireysel saldırıya girişmeden pekala cevap verebilirsin.
ha bunu yapamıyorsan da , burada durma zaten , yanlış yerdesin .

ben yanılıyo olabilirim, sen gibi 'ben bilirim ' demiyorum.
ancak bunu belirtmenin etik bir yolu olduğunu, senin de bunu bulman , öğrenmen gerektiğini söylüyorum.

sözlük kurallarının dışında da olsa , şu andan itibaren bireysel hadsizliğe giren her türlü davranışı, yaklaşımı, yazıyı karşılıksız bırakmayacağımı bildirir , gerekirse bunları açık açık deşifre edeceğimi tüm katılımcılara bildiririm .

herkes haddini bilecek nokta

edit; evet , bu durum ülkenin sorunu olabilir,
bu ülke sorunudur deyip susalım, dile getirmeyelim , bu sorunla yaşamaya devam mı edelim ?

ben dile getiricem, sen dile getireceksin , bu kafa yapısındaki sorunluları , bir sekilde olması gerektiği kulvara getireceğiz.
aksi halde bunu kabullenmiş olmuyor muyuz ?

edit 2 ;
yazar arkadaşlar okumadan , meselenin özünü anlamadan gelip direkt yorum yapıyor.
sözlüklerin kaderi sanırım bu .

ben eleştiriden kaçan korkan bir insan değilim.
ancak eleştiri diyorum , hakaret değil.
ışın içine hakaret girince olayın rengi değişiyor.
adam gelmiş bana özel mesajla saldırıyor, yetmiyor direkt bana entry yazıyor. sözlüklerde böyle bir üslub yok diye biliyorum ben .
fikrini söyler çekilirsin kenara. karşılıklı bire-bir sohbete devam etmezsin .
burada tam da bu yapılıyor.
ıs mesaja dönüyor, orada da bir sürü densizlik alıp başını gidiyor .
ıs eleştiriden çok ahlaksızlığa terbiyesizlige doğru evriliyor .

ben şimdi bu başlık altında beni haksız gören yazarların başlıklarına gidip , hepsine tek tek bıkıp usanmadan ' bu başlıklar çöp , bir boka yaramazlar ' yazicam .
öyle ya eleştiri özgürlüğüm var ve onu kullanabilirim.
kimse de bundan rahatsız olmayacak .olan olursa buradaki yazılarını gösteririm kendilerine.
bunu mu yapalım meselenin özünü anlamanız için ?

hale soygazi ve nihat ileri'nin başrollerini paylaştığı film, vizyona girdiği zamanlar tartışmalara sebep olmuştu. film, birbirlerine nispet yaparcasına ihanet eden bir karı kocanın hikayesini konu ediniyor.
barış pirhasan'ın hem senaryosunu yazdığı hem de yönetmenliğini yaptığı 1989 yapımı bu filmin kadrosunu oluşturan oyuncular hale soygazi, nihat ileri, derya köroğlu, atacan arseven, yasemin alkaya, füsun erbulak . film, gösterime girdiği zamanlar, ciddi eleştiriler almıştı. üzerinde sıklıkla tartışılan bu film yakalamış olduğu küçük detaylar, değişik diyaloglar, kullanılan dekorlar ve oluşturulan atmosferle dikkat çekiciydi. görüntü yönetmenliği anton klima tarafından yapılan film oldukça muntazam bir sinema diline sahip. küçük balıklar üzerine bir masal filmi, barış pirhasan'ın da ilk yönetmenlik tecrübesi. filmde yan karakter olarak yeni türkü grubunun solisti derya köroğlu da dikkat çekiyor. filmin müziklerinde de yine aynı grup elemanı olan selim atakan imzası var.
film, bildiğim kadarıyla yakın zamanlarda televizyonda yayınlanmadı. internet ortamında da videosu bulunmuyor. pirhasan'ın bu filmden dolayı başarısız olduğu ve zarara uğradığını hatırlıyorum.

varım dediğim başlıktır.

bu bahar sezonunda görmeyi ümit ettiğim indirimlerdir. rozetler bile ateş pahası anam. yazık değil mi gariban kafa sözlük milletine ey sayın yetkililer, modlar ve adminler? kapitalizmin incisi kızıl yoldaş benjamin franklin'den naçizane bir ricam olarak seslenmek istiyorum ve arz ediyorum.

camdan yapılan, içerisinde çeşitli süslemeler bulunan ve suda yaşayan hayvanları beslemeye yarayan kutu benzeri yapı.

balıkları belirli bir ortamda tutarak beslemek eski çağlardan beri uygulanan bir yöntem. fakat günümüzde bildiğimiz cam akvaryumlar 1832'de, doğa bilimci bir kadın olan jeanne villepreux-power tarafından icat edildi.

eski türk yazı dilinden gelişmiş islami orta asya türk yazı dilinin ilki karahanlı türkçesidir. 11.-13. yüzyıllar arası gelişen bu yazı dilinin merkezi,doğu türkistan'da kaşgar dır. orhun ve uygur türkçesinin devamı olan bu dönem türkçesine hakaniye türkçesi de denir.

kim demiş depresifiz diye gayet iyiyiz biz.*

yazın, kışın hiç farketmeksizin kapanma açılma ne olduğunu şaşırma durumundan mütevellit genel olarak yaşadığımız ruh hali oldu. bir de üstüne hayat telaşı neyi nasıl oldurucağım ben yolumu nasıl bulduracağım durumları da eklenince, bünyeye gelsin depresyon gitsin depresyon vız gelir tırıs gider oldu.

(bkz: elektrik alamadım)
elektrik alamayışlarımızın sebebi hep bu zamlar. bunun üzerine bir çay içelim derim.
2 temmuz 2021 çay'a yüzde bilmem kaç zam... tamam tamam soğuk bir su ver evladım oradan.