öğretmenlik bir meslek; ancak kişi karakteri ile, ünvanını kendi alıyor. kimine göre öğretmen, eğitimci, muallim, kutsal varlık kimine göre ise bir kahraman...
gelecek hamurunu elleriyle yoğuran;
çocuk, genç hatta yetişkinlere önder olup aydınlatılmış hayatlar sunan güzel varlıklar!
hepinizin günü kutlu olsun.
hiç eksik olmayın hayatımızdan.

şerrefsizim aynı böyleyim, pırıl pırıl, mis!

“ bana sormayın
böyle nereye
koşa koşa
gidiyorum
alnından öpmeye
gidiyorum
evleri balkonsuz
yapan mimarların.”

- sezai karakoç

on dokuzuncu yüzyılda kahvehaneler çok işlevliymiş.
edmondo amicis, istanbul kitabında 1874 yılında gitmiş olduğu bir kahveyi aktarıyor:

#1250537 nolu tanımıyla @eniyisipencereden kitap hakkında bilgi edinebilirsiniz.

görsel için kaynak ve biraz daha bilgi

kara sevda, melankoli durumu anlamına gelen kelime.

kafem olsun çok isterdim. hem de kitap-kafe. heeeeer yer kitaplarla dolu, haftada bir gece sinema günü, değişik tatlar, mükemmel müşteriler...
ama kesin batarım ben.
tanım: hayatta bir kez olsun yapmak istediğimiz meslekleri yazdığımız başlık.

23 nisan 1985 istanbul doğumlu piyanist ve besteci. müzik tutkusuna müzisyen olan babası sayesinde küçük yaşlarda başlamış, büyüdüğünde de bu tutkusundan vazgeçmemiş ve konservatuvarı kazanarak eğitimini tamamlamıştır. sezgin alkan'ın müziğini ve yeteneğini bizlerle tanıştıran cem adrian olmuştur, iyi ki de bu yeteneğin keşfedilmesine ve onu tanımamıza vesile olmuş. 2008 yılında cem adrian ile beraber albüm çalışmaları yapmışlar ve sonrasında sezgin alkan solo albümleri için çalışmalara başlamış. ilk solo albümü 2018 yılında yayınlanmış ve sonrasında da albüm çalışmalarına devam ederek 2019 yılında da iki albüm çıkarmıştır. son olarak 2021 yılında da senden sonraki yağmurlar adındaki albümünü çıkarmıştır.

hala aktif olarak cem adrian ile çalışmaya ve güzel işler çıkarmaya devam ediyorlar. cem adrian'ın muazzam yorumu ve sezgin alkan'ın muhteşem piyano esintileriyle birlikte dinleyenlere şölen yaşatacak cinsten bir uyuma sahipler. en son birlikte 2020 yılında hatırla adında bir tekli çıkarttılar.
bunun yanı sıra sezgin alkan günümüzde pek çok tanıdığımız ve severek dinlediğimiz müzisyenle de birlike çalışıyor. çağan şengül, şanışer(cem adriandan sonra beni en mutlu eden ikili), eda baba ve halil sezai çalıştığı müzisyenlerden sadece bazıları.

albümleri:
-en değerli siyahım, 2018
-hatıra notları, 2019
-gölgem, 2019
-senden sonraki yağmurlar, 2021

burak kut-benimle oynama.

bakmayan var mıdır acaba diye düşündüren başlık. bazıları biriktiriyormuş, belli bir sayıya ulaşınca açıyormuş. merakını baskılasa bile bildirim, zamanında değerli bence. yani bir ay sonra bakınca çok anlamlı olmaz. bir de bu, bildirimleri biriktiren arkadaşları, çekirdeği çitleyip içini avucunda biriktiren ve en son hepsini ağzına doldurup max haz alan tiplere benzetiyorum.

özentiye ve gösterişe duyulan sadakâtın bir örneği olarak görüyorum .bir birlikteliği paylaşacaksanız bunu sosyal hayatta paylaşın sosyal hesapta değil.

iş ve trafik kazalarındaki darbeler, çığ düşmesi ile kar kitlesinin altıda kalmak crush sendromuna yol açsa da en sık ve yaygın neden deprem sebebiyle göçük altında kalmaktır. vücudun bir kısmı bir yere sıkışır ve kaslar kan gitmediği için ölmeye başladıkça toksik madde salgılar, daha sonra toksinler vücuda yayılır.
crush sendromu ilk olarak 1909 yılındaki messina depremi'nde tanımlanmış, depremden sağ kurtulan kişilerin halsizlik ve ödem gibi belirtiler ile öldükleri izlenmiştir.

az bilinen efsane duyarlarda bugün.

vay yahu. oğlum kızın gönlü olduktan sonra maksat anne babanın da önceden ayarlanmış onayını alıp aileler arası bir çeşit resmiyet kazandırmak. tamam modern takılalım falan ama kendi kızınız sizi arayıp dese ki ben evleneceğim, en azından şu çocuğu getir bir göreyim dersiniz. bunun cinsiyetçilik ile alakası yok.

ha görücü usulü dersen o zaten ayrı.ona lafım yok.

heyoo orada kimse var mı?
hanımefendiliğimi bozmayayım diyorum ama çatlayacağım artık*

rütbemi verin bana!?

*

"yılmaz'ı silecesin mesene'den, engellecesin" diyen aşkı için savaş veren keko kız... nasıl da unuttuk seni?

ayça_22'nin oturum açtığı zamanlar... *

hayvanların sevimliliğinden bağımsız olarak bu tür şeyler bir tek bana mı çok rahatsız edici geliyor bilmiyorum ama bu kesinlikle normal değil orası kesin.

sokaklarda bile köpeklerden kaçma şansınız var ama metro gibi dar ve hemen dışarı çıkamayacağınız bir alanda durum çok daha beter. bu hayvan insanlara alışmış ve gayet tatlı ve sevecen görünüyor ancak herkes her canlıyı sevmek zorunda olmadığı gibi fobisi olan insanlar için de kriz nedeni bu durum. bildiğim kadarıyla sahipli köpekleri bile metroya almıyorlar türkiye'de. bu uygulama berlin'de var mesela ama orada sahipsiz köpek olmadığı gibi sahipleri köpeklere ağızlık takmak zorunda ve bu kurallara uymadığı tespit edildiğinde yaptırım uygulanıyor.

bu konuda beni düşündüren ikinci husus, kedi veya küçük köpek ırkları gibi hayvanları ile birlikte taşıma kafesiyle metroya binmek durumunda kalan insanlar ve böyle bir şey karşısında köpeğin saldırması durumunda neler olabileceği.
ha bir de alerjisi olanlar var ki ona girmoyorum bile. taşıma kafesindeki hayvanların tüylerinin uçuşması çok daha zor en azından; etrafları kapalı durumda çünkü.

bilmiyorum. hayvanları çok severim ve orada olmalarına şiddetle karşı çıktığım sokak hayvanlarına bile bakmaya çalışıyorum elimden geldiğince ancak başıboş hayvanlar insanların yaşam alanlarında olmamalı. hele ki böyle, hareket alanının kısıtlı olduğu alanlarda.
yasaklı ırklar ise komple imha edilmeli ve sahipleri uzun bir rehabilitasyon sürecinden geçirilmeli.

yeri gelmişken, bana bu ülkedeki sahte ve hastalıklı hayvanseverlikten gına geldi artık. birileri gösteriş yapıp vicdan mastürbasyonu yapacak diye hiçbir suçu olmayan insanlar sürekli bir tedirginlik içinde yaşamak zorunda değil.

bir üst seviyesine geçtiğim durum. artık tartışıyoruz kediler ile.

kendini aydın, sorgulayan ,objektif kimse diye ilan edenlerin bile öyle olmadığı ülke olduğu için.

bana huzur veren aktivite etrafımı bilemem. bazen kareoke kayıtlar yapıyorum. mutluyken de mutsuzken de özgürlük gibi yani. sıkılmaktan korktuğum terapi.