olur öyle arada.

koko.. sigara.. sade kahve de içebiliyorum artık.. *

karantina days 4.

sözlükte sürtmekten ve tv izlemekten sıtkım sıyrıldı.

gözüm kitaplıkta ki kitaplara kayıyor, aman tanrım ! ya kitap okuyup entel olursam?

ya karantina bitip normal hayatıma döndüğüm de sana nolmuş lan böyle diye soran arkadaşlara pekâlâ önemli bir konu değildir efendim egzajere etmeyin dersem??

bir cesedin tıp bilimine bağışlanması anlamına gelmektedir. parça olarak ya da bir bütün içerisinde bağışlanmaktadır.
-evsiz insanların çoğunun kadavraya dönüştürülme durumu vardır.

valla aga, ben türk hekimlerine emanetim. beni ırgalamaz.*

ortamlarda aşı olmadığınızı söylediğinizde sizden inceden uzaklaşma durumu.

gaspar noe - love.

bugün doğum günüsü ise doğum günüsü kutlu olsun efendim. mutlu yıllar hepi bört dey tu yu!

beni oldukca gulumseten basliktir. kedinin odevi yemesinden cok odevin nasil bir icerik oldugunu merak etmis bulunmaktayim. odevin kedi mamasindan yapilan bir pasta olmasi mumkun mudur? cunku bir kedinin a4 kagidi yiyecegine ihtimal vermemekteyim, oyleyse bu kucuk yaratik gercekten bir kedi midir?

atatürk öldü.

cumhuriyet başsavcılığının ,sulh ceza hakimlikleri ve ağır ceza mahkemelerinin, kolluk görevlilerinin ve cmk kapsamında müdafii olarak avukatların oldukça hareketli çalıştığını bildiğim adalet bakanlığına bağlı adliyelerden biri. soruşturma bürolarının olduğu katta, pişman olmayıp aklı hâlâ yapamadıklarında olan kertenkelelerden bolca bulunur.

"insanlar ikiye ayrılır, insanları ikiye ayıranlar ve ayırmayanlar. "

yukarıda bir arkadaşımızın da değindiği gibi, kavram kargaşasından kaynaklanan bir sorgulamadır.

öncelikle, "kazanmak" nedir? birisine kazık atarak cebine bir miktar para atan kişi kazanmış mı olur örneğin? yoksa onurunu, yaşam amacını, benlik bütünlüğünü yitirdiği için asıl kaybeden midir? onur, direngenlik, mertlik, gönül ferahlığı; asıl bunlar değil midir insana kazandığını, mutlu olduğunu hissettiren? spartaküs mü kazandı, onu çarmıha gerenler mi? bunu düşününüz.

ikincisi, "kazanmak" denen şeyi hangi vadede değerlendirmek gerekir? beş bin metre yarışında dört bininci metreyi geride geçen yarışçı kaybetmiş denebilir mi? hadi onu da geçelim, bu yarışı kaybetse bile, yarışçının önünde daha onlarca yarış yok mudur? kazanmak denen şey, illaki girilen her yarışı kazanmak mıdır, yoksa belirlenmiş bir amaca doğru yene yenile ilerlemek midir?

üçüncüsü, "iyi" kimdir? işte bu soruya, epey kaba bir tarzda da olsa, brecht "iyi adama bir iki soru" şiiriyle yanıt vermiştir. bunu da düşününüz.

"insanlar birbirlerine kızdıklarında aşağılamak için 'hayvan' derler. oysa hayvan kelimesinin aşağılama amaçlı kullanılması haksızlıktır. insanlar hayvanların sergilemedikleri nice ahlak dışı, insana yakışmayan davranış sergilerler de, yine de her zaman, her konuda hayvanlardan üstün olduklarını düşünürler. hiçbir köpek, sahibini evden uzaklara, mesela belgrat ormanları'na götürüp, tek başına bırakıp arabasına atlayıp kaçmaz. hiçbir kedi, sahibini çuvala koyup eve uzak bir yerde salıvermez. pek çok köpek, sahibi yere uzandığında telaşlanır, onu yerden kaldırmadan rahat etmez; uzaklara bırakılan kediler ve köpekler, kilometrelerce yol kat edip -aslında kendilerine ait olmayan- evlerine dönerler. yani hayvanlar insanlara oranla daha sadıktırlar, dostlarına haksızlık etmezler; bu arada adlarının hakaret amaçlı kullanılmasını da hak etmezler."
miyase'nin kuzuları - üstün dökmen.

(bkz: hayata dair iç burkan detaylar)a bir örnektir.
birkaç gün önce, annemin yemek yaparken, yakın gözlüğünü taktığını görünce farkettim. garip bir histi gerçekten. bunun olacağını biliyoruz ama gün olup, gerçekleşince insan bir tuhaf oluyormuş.

kalbiyle irtibatı olan bir insan, bir noktadan sonra gerçekten sevmeyi, emek vermeyi, anlamayı, bağlanmayı da öğreniyor. çocuklar ve kediler bunu çok güzel öğretirler mesela. fazlaca travmatik bir ortamda bulunmayan kedi, insanın en sağlıklı halinde ulaşabileceği sevilebilir varlık örneğidir. insan, kediyi sevdiği takdirde kedi de o insanı sevecektir. bunu sağlamanın yolu hayvana sıcak ve pozitif duygularla yaklaşmaktan geçer. hayvan seven insanlarda oksitosin denilen bir hormon salgılanır. bu yüzden, insan kedi severken kendini huzurlu hisseder.

kedi onurlu bir hayvandır. köpek ile arasında sadakat farkı vardır. kediyi, bir arabaya bindirip götürmek zordur çünkü bulunduğu alana bağlı bir hayvandır ve orayı terk etmekten rahatsızlık duyar.

bugünlerde de, dikkatlerden kaçmadığı gibi kedi sevgisi alıp başını yürüdü. kedi sevgisi yeni bir sevgi gösterme biçimi değil, dünyanın her yerinde insanlar imkan dahilinde evcil kediyi evlerinde besliyorlar. bugünlerde de küresel bir akım gereği milyonlarca insanda bir anda kedi aşkı doğdu. özellikle kadınlar, annelik nedeniyle oluşan bağlanma duygusu dolayısıyla kedi beslemeyi daha çok tercih ediyorlar.

kelimeler yüzünden.
yüzyüzeyken çoğumuz kendimizi bu ortamlarda ifade ettiğimiz gibi rahat ifade edemiyoruz.
ben ise buradaki bazı yazarları okudukça o kelimelerin içinden yazarın ruhuna dokunuyormuş gibi hissediyorum. güzel insanlarla birlikte umudum, inancım, hüzün de yaşama dairdir diyerek hüznümle birlikte neşem ve dahi bilgim çoğalıyor. hepimizin güzelliklere ihtiyacı var.

bütçem el vermiyor. verse de bu özelliği kullanacağımı sanmıyorum. hayır hayat zaten pahalı, bir de kötü günler için biriktirmek lazım paracıkları..
ayrıca takip ettiğim kişilerin, beni takip etmediğini görürsem üzülürüm. günah mı değil bana?