“tecavüze uğrayan, doğursun” diyen zihniyet, çocuğu doğurduktan sonra dna testi mi istiyor…

kısa bir biyografisine şuradan ulaşılabilecek tiyatro sanatçısı, benim için halen ilk tanıdığım haliyle ferhunde hanımlar'daki meftune'nin meftun olduğu büyük aşkı belalı'sı.

(bkz: max payne)

açık olmak gerekirse ben bir tanımı yazmaya başlarken uzun mu olacak kısa mı olacak diye planlama yaparak başlamıyorum.

kafamda o tanım kapsamında anlatmak istediklerimi belli bir plan dahilinde sırasıyla açıklamaya çalışıyorum. bunu yaparken tanım uzun olursa okunmaz veya daha az okunur kaygısı taşımıyorum.

elbette benim de en az herkes kadar okunma kaygım var ama bir konudaki düşüncemi bana göre eksiksiz ve olabildiği ölçüde açık anlattığım için tanım uzuyorsa ve okunmuyorsa bu beni o kadar rahatsız etmiyor çünkü benim yazarken temel amacım beni yazdığım haliyle okuyup anlayıp yorumlayacak insanlara ulaşmak.

kısa ve daha sansasyonel yazıp daha çok kişiye ulaşmak da bir ihtiyaç . bunu eleştirmiyorum ama benim ihtiyacım bu değil. imkan olsa ben bu yazdıklarımı yüz yüze anlatmak isterim ve karşımdaki beni daha iyi anlayabilsin arzusu taşırım ama yazarak ne anlatmak istediğimizi bir yere kadar ifade edebiliyoruz.

imkân olsa sözlüğe videolu tanım girsek güzel olurdu. sadece takipçilerin görebileceği kendi küçük komünitemizde sohbet ederdik.

en kolay iş yemektur o da çeynemek ister.
çok zor bir coğrafyaya sahip olan memleketimin, tüm hayatın zor olduğunu anlatmaya çalıştığı bir çaykara atasözü.

unutulmayan rolleriyle yeşilçam tarihine damga vurmuş olan oyunculardan biridir.

çok kötü filmlerde de oynamıştır bir dönem ama bu kötü filmler ilyas salman’ın unutulmaz rollerini gölgede bırakmaz benim için. kendini türkiye’nin en yakışıklı adamlarından biri sayan ilyas salman özellikle şener şen ile muhteşem işler yapmıştır.

benim için ilyas salman’ın en iyi performanslarından biri bir tunç okan filmi olan sarı mercedes’tir. bu filmdeki bayram rolü ile ankara film festivalinde ve siyad ödüllerinde en iyi erkek oyuncu ödülü kazanmıştır.

diğer bir film ise efsaneler arasına girmiş olan şekerpare filmidir. bu filmde de bekçi cumali rolüyle çok başarılı olmuş ve şener şen ve şevket altuğ ile muazzam bir ekip oluşturmuştur.

müjde ar’la oynadığı çirkinler de sever ve bir devam filmi olan hababam sınıfı güle güle filmleriyle de yine siyad’da en iyi erkek oyuncu ödülünü kazanmıştır.

ve çiçek abbas. sinan çetin’in olduğuna inanmakta hala güçlük çektiğim bu filmdeki performansı bambaşkadır. filmi kaç kere izlediğimi hatırlamıyorum bile. özellikle de daha önce tanımını da yazdığım sahnede minibüs için bu gördüğün şahsiyetin deyişindeki anlam yükü benim için çok özeldir.

bunlar dışında dolap beygiri, talihli amele ve tabii ki banker bilo de en sevdiğim filmlerindedir.

çok kaliteli bir defanstır kendileri.

narsistler açık ve net..başkalarının hayatını mahvetmemeleri için.

"kraliçe elizabeth yokluktan faytonla geziyor. bizim 7474747474747474 milyon euroluk atom bombasına dayanıklı mercedes maybach'imiz var. itibardan tasarruf olmaz." şeklinde devam etmesini umup hayal kırıklığına uğradığım açıklama.

seyirciler olarak performans düşüklüğü gözlemlemekteyiz. kapanış yakın gibi.

cümle tam olarak şöyleydi sanırım;

 "'çok şey vardı anlatılacak, o yüzden sustum.
birini söylesem diğeri yarım kalacaktı. 
sen duydun mu sustuklarımı?''

kayseri'nin zengin mutfak kültüründe akla ilk gelen yiyeceklerden olan pastırma, her sene tonlarca üretilerek yurdun her noktasına kamyonlar ve kargolar ile gönderiliyor. şehrin önemli gelir kaynaklarından olan pastırmayı diğer illerdeki muadili pastırmalardan ayıran en önemli özelliği, iklim, baharat, usta yeteneği ve kesim usulü.

pastırmanın yapıldığı aylar ekim, kasım, aralık civarıdır. bu aylarda pastırmacı dükkanlarının camekanları kırmızı çemenli pastırma ve sucuklarla süslenir. türkiye'nin dört bir yanından gelen satıcılar, pastırma arayışına düşer, pazarlık yapılır.
pastırma, yapıldığı etin bulunduğu bölüme göre farklı isimler alır. kuşgönü, sırt, kenar mehle, kanlıbez, arkabas, tütünlük, kürek, kapa, döş, şekerpare ...
kayseri pastırması, yıllardan beri karpuzatan mahallesi isimli mevkide kurutulur, imalathaneleri burada bulunur. etin kuruması için rüzgar çok önemlidir. çünkü, rüzgar fermantasyon yaparak etin kurumasına yardımcı olur. bir pastırmanın yapılması kış aylarında 1 ay, yaz döneminde ise 10 günde gerçekleşir. ama yapımı için en uygun dönem ekim sonu ve kasım başlarıdır. bulunduğu mevki, erciyes 'ten gelen rüzgarı en iyi alan yerdir. dağdan gelen esinti pastırmanın ilacı ve lezzetidir.

bilgi yalnızca kitaplar ile mi ediniliyor minvalinde savunmalar yaparlar genelde. elbet yalnızca kitaplar ile edinilmiyor fakat bu kitlenin büyük bir kısmı twitter'da gezip instagram'da birkaç post okuyarak bilgi edindiğini düşünüyor, ve tabii ki kaynağın herhangi bir önemi yok. işin edebiyat kısmında ise yine sosyal mecralarda birkaç nazım hikmet birkaç orhan veli postu layklamak kâfi. gerçek bilgi bu değil.

bunu yapmamış olsaydık insanlık olarak, bir arpa boyu yol kat edemezdik.

"seni doğuracağıma taş doğursaymışım."

iş time

tanımları engelle özelliğiyle kalınıp başlıkları engelle özelliği de gelmediği sürece ben ve benim gibi daha birçok yazarın sözlükten ayrılmasına sebep olacak yazar türlerindendir. bıktım ya, gerçekten bıktım. akışa uğramaz oldum. normalde çok rahat bir şekilde hayatımdan insan çıkarabiliyorken sözlükte bu tür insanların başlıklarına maruz kalmak gerçekten koyuyor.

tanım: sözlükte karşılaşıldığında gereksiz impuls oluşumuna sebep olan kişi.

yorgunum,
bir bardak su almaya bile mecalim yok. dakikalardır ağzımın içi kupkuru, ayaklarımı duvara dayamış; iki büklüm karın ağrısı ve kalbimin kırıklığıyla yatıyorum. ne bir söz söylemeye dilim varıyor ne de beynim toparlıyor kelimeleri. durmak istiyorum, sadece durmak. düşünmemek, duymamak, görmemek. sakiiin ve sessiz bir şekilde hiç olmak...

sokaktan kavga sesleri geliyor, içeride televizyon açık sanırım. aklımda sürekli bir kelime dönüyor. pierre loti. nereden geldi aklıma? hiçbir fikrim yok. arada dönüp duruyor aklımda. onlarca, yüzlerce kez tekrar ediyorum.

şarkı açmıştım az önce. rehber - ruh . tekrarda kalmış sanırım. kaçıncı defa çalıyor bilmiyorum. ama onu değistirecek bile gücüm yok, kalkmıyor elim kolum. bazen o kadar çok düşünmüyorum ki neyi düşündüğümü bile unutuyorum. gerçi unutmak da istiyorum zaten de o ayrı konu.

bazı defterler kapanıyor, bazı kelimeler yanıyor cayır cayır. şiirler susuyor, şarkılar ağlıyor sessizce. ben duruyorum öylece, durmakla yetiniyorum. susmaya bile gücüm yok belki de. komodinimin üzerinde duran turuncu masa lambamın yarattığı gölgeler dans ediyor gözümün önünde. masam sandalyemle eşleşmiş. kitaplığım pencereyle el ele.

tam karşımda, ayaklarımın kenarında duran posterlerime bakıyorum. küçük iskender, sadece öpüyor beni. cem karaca "sen de başını alıp gitme ne olur" diyor. william shakespeare, "bütün dünya bir sahnedir" derken; rainer maria rilke, insana yakın olan yalnızca kendi iç dünyasıdır; başka her şey uzağındadır onun" diyor. her bir kelimeyi on defa okuyorum ama ulaşmıyor hiçbiri dimağıma. görüntüler bulanıklaşırken sesler boğuklaşıyor birer birer. gözlerim kapanırken tek bir kelime dökülüyor dilimden, nedensizce. pier loti...