(bkz: allah'ı kim yarattı sorunsalı)*

yıllarca toplumun onaylayacağı hayatı yaşayıp mutlu olacağını düşünmüş insanların mutlu olmadıklarını fark ettiklerinde girdiklerini düşündüğüm sendrom. üniversite okunmuş olabilir, toplumca kabul gören işe girilmiş, ev araba alınmış, topluma uygun bir şekilde evlenilip bir iki çok uygun çocuk yapılmıştır, görünürde toplum sizi takdir eder ama yıllardır beklenen o huzur o tamamlanmışlık gelmemiştir. bir nevi oyunda tüm leveller geçilmiş ama prenses kurtarılamamıştır. bu hislerle kişi kendini keşfetme çabasına girebilir, bu dönemde yapılan ciddi değişimler de bu çabadan kaynaklanır.

yok, öyle dört saat yola çıkmaya gerek yok , spil dağı 45 dakika en çok, ama oraya da tedbirsiz çıkarlar, zincir yok , araba bakımsız, lastikler kabak ondan sonra orada mahsur kalırlar, yolu kilitler ler, jandarma uğraşıp durur ; bunların hepsini yapmasının tek sebebi, arabasının kaputu üzerine 30 cm lik bir kardan adam yapıp şehre getirip göstermek.
boşuna demiyorlar allah dağına göre kar verir diye, evet izmirliler kar yağışını abarttı yor doğrudur..

tam da şarkıyı dinlerken denk gelmenin güzelliği*.şu sözlere bi bakar mısınız yaa*:

aşık olacak gibisin, gözlerinde atıyor kalbin. ve bir eylül akşamında yaprak çıtırtılarıyla yürüyorsun.

ankara, orda büyümeyen için gri bir şehirden ibarettir.. denizi olan bir şehirde yaşayan insanlar asla sevmezler ankara'yı.. ama orada doğup büyüyen için bir sevdadır.. deniz kenarında yaşasa bile bu gri şehir benliğindedir.. aklına geldikçe burnunun direği sızlar.. belki çocukluktur belki anlardır.. farklı bişey vardır bu kentte...

biz de o dediğinin erkeği için aynısını düşünüyoruz. sadece kadın yazmış eksik bırakmış başlığı.
başlığı açarken biraz kadınları da düşünün.

markos vamvarakis diye bi dayı var rembetiko kavramının içinde, o rembetiko denen şeyi başlatan asıl adamlardan, besteler, çalar, söyler.
tam bizden bir adam, wikipedia bilgilerini atina üniversitesinin merdivenlerinde doğan ablam yazsın, ben bana ne hissettirdiğine bakarım, ansiklopedik bilgi istesem zaten netten okurdum.

neyse ya, bu kasap dayı birçok şarkı yapmış ama bu şarkısı günümüze kadar kim söylerse söylesin güzel kalan bir klasik.

kirpiklerin parlıyor diyor, adı bu şarkının.

sözlere gel?*

"parlayan kirpiklerin
tarlanın çiçekleri gibi
tarlanın çiçekleri gibi
parlayan kirpiklerin

kıvrılan kirpiklerin,
aklımı başımdan alıyor
aklımı başımdan alıyor,
kıvrılan kirpiklerin

gözlerin küçük kız kardeş,
kalbimi paralıyor
kalbimi paralıyor
gözlerin küçük kız kardeş

gözün dışarı baksa da,
benim gibisini bulamazsın
benim gibisini bulamazsın
gözün dışarı baksa da."

en güzel yorumlarından biri, tabii ki spotify!

hayalimdeki ev.

gencecik tarihler düşüyor mezar yazıtlarına
yaşlı mermerci
(mezarlığın yakınında dükkanı olan adam).
soruyorum: -alıştın mı buna baba?
– mermer çatlamıyor diye şaşıyorum yavrum,
elimin altında!

ahmet erhan - alacakaranlıktaki ülke

oğuz atay'ın harika bir eseridir.



oğuz atay, tehlikeli oyunlar.

bisiklet eşliğinde...

fena şarkı sözleriyle yeri geldiğinde şiir okuyormuşsunuz hissi veren, yeri geldiğinde "ulan evet ya benim de aklımdan geçiyordu bu" dedirten ingiliz rock grubu. bambaşka kültürlere sahip olmamıza rağmen bazen anlattıkları hayatı öyle ince bir yerden tutuyor ki, evet, diyorsun; kime sorsan bilir herhalde bu hissi.
mesela birkaç örnek paylaşalım:

"last night, what we talked about; it made so much sense but now the haze has ascended it don't make no sense anymore." from the ritz to the rubble. (bkz: hep böyle olur zaten...)

"baby, we both know that the nights were mainly made for saying things that you can't say tomorrow day." do i wanna know. (bkz: bu ve bir üstteki sözü ilişki içerisinde görmeden edemeyeceğim)

"when she walks her footsteps sing a reckless serenade." reckless serenade. (bkz: benzetmenin güzelliği desem kaç kişi beğenir)

"somebody told the stars you're not coming out tonight and so they found a place to hide." black treacle. (bkz: tecahülüarif)

"as she walked away, well, her shoes were untied and the eyes were all red, you could see that we'd cried. and i watched and i waited till she was inside, forcing a smile and waving goodbye." do me a favour. (bkz: gözünüzün önünde canlanan veda sahnesinin hüznü...)

gerçekleşmesi muhtemel olan ve beni çok üzen ihtimaldir. güzelim sonbahar mevsiminde yine evlere tıkılıp kalacağız. böyle bir sıcakta dışarıda kalabilmek en fazla yarım saattir zaten.
umarım iş yerleri ve okullar için de tam kapanma gelmez.

evde yağmuru izliyorum müzik eşliğinde...

edebiyat öğretmeni: insana kafayı sıyırtır! okumuş olduğu kitapların kibirini çoğu zaman sözlerinde görürsün, edebiyat veya felsefik konuşmaların yani sıra eğer hatalı olduğu bir konuyu anlatmak isterseniz bence hendekten deveyi atlatın daha kolay.

resim öğretmeni: bayan veya erkek farketmeksizin 40 yaş altı ise idealist, 40 ve üstü yaşlardaysa dersin sadece puan tutturmak icin olduğunu benimsemiş öğretmendir.

din kültürü öğretmeni: anlayışlı başlayıp zamanla sertleşen tiplerdir.

müzik öğretmeni: eskiden ek ders alacak öğretmenlerin girdiği dersin öğretmenidir azıcık müzik eğitimi varsa blok flüt ile kara basma iz olur çaldırırdı simdi gitar falan kullanmaya baslamışlar.

matematik öğretmeni: herhalde en sevilen ve en korkulan öğretmenlerdendir ama derslerinde zaman su gibi akıp geçer.

etki tepkiyi doğuruyor, etki sonrası tepki gücünü elinde bulunduranlar zalimse* ve medeni çözümler aramıyorsa şiddete başvuruyor, başarılı olursa kahraman ilan ediliyor başarılı olamazsa terörist.

bunun dayanağı ise (bkz: nelson mandela)'dır şayet çıktığı silahlı mücadeleyi kaybetseydi terörist olarak anılacaktı,

edit; bir örnek daha verelim (bkz: ebu gureyb cezaevi işkenceleri)

buradaki işkencelere maruz kalan insanlar bir şekilde tepki vermek isteyecekler maruz kalanların profilini düşünürsek birleşmiş milletlere gidip hak aramayacaklar, tabii ki ellerine silah alacaklar. bu teröristleri haklı kılmaz ama tepkiye neden olan etki asıl suçdur.

rahatsız edici görüntüler içermektedir

bu olayın baş suçlusu sabrina harman 6 aylık hapis cezası almıştır, bu kişiye ölüm cezası dahi verilse iktifa etmeyecek iken böyle komik bir ceza onun sadece emirleri uyguladığının bir yansımasıdır. böyle emirleri veren kurumsa devlet değil ancak terörist yetiştiricisi olur, oda teröristten daha âdidir.

80'li yıllarda yayınlanan, he-man adlı çizgi filminde söylenen replik.

her kim ise yaktıkları canlar kadar dilerim gönülleri de yanar.
manavgat'a kilometrelerce uzakta bile denizde kül parçaları ve gökyüzüne uzanan duman tabakası var.
kiminin karıncayı incittim diye üzüldüğü kiminin de hak iddia etmek için canları ateşe verdiği bir dünyayı aklım da yüreğim de almıyor.

gariptir insanoğlu. aynı espriye defalarca gülmez ama aynı acıya defalarca ağlar.

insanın vefasızlığını çok güzel bir şekilde anlatan sözdür. anlayana tabii.