alfa ve ağır başlı olmaları.

içki içenlerin genelde ben kendimdeyim izlenimi vermek için yaptığı "içki bana işlemez, sapıtmam etmem" subliminal mesajlı kibarlıktır. önünü ilikleyip konuşan mı dersin, her söze özür dileyerek başlayan mı dersin. genelde 60 yaş grubu gelir durumu düşük içicilerde görülür.

her yere gelmek istiyorsun. ben şimdi seni nasıl pazara götüreyim, abi şuradan iki kadıköy uzatır mısın derken hangi kolunu kullanacağını şaşırırsın ponçik.

turgut uyarın kalpleri titreten şiiri.

böyle bi şey var... tatlı ama hafif azaltılabilir dozu.

68 kuşağının en yakışıklı devrimcisidir nurhak dağlarında haince öldürülmüştür. kendisi mdd yi savunmuştur ama tartışmalardan uzak durmayı tercih etmiştir komer’in arabasını yakanlardandır. eylemde birlikte yer aldığı arkadaşı mustafa taylan özgür’ün istanbul’da öldürülmesi üzerine ankara’da atatürk anıtı önünde toplanan kalabalığa, aranıyor olmasına karşın şöyle hitap edecektir:

"bir devrimci kardeşimiz polis kurşunu ile kahpece öldürülmüştür. devrimci şehitlerin matemini tutacak zamanımız yoktur. devrimcilerin postunu ucuza satmayacağız."

kürecik radar üssü’ne yapacakları baskın öncesinde sinan cemgil ve arkadaşları, inekli köyü muhtarının ihbarı üzerine kuşatılır. 31 mayıs 1971’de nurhak dağlarında kadir manga ve alpaslan özdoğan ile birlikte askerlerle çıkan çatışmada öldürülür. naaşını almaya anne ve babası gelir. annesi oradaki köylülere şunları söyler:

"bu oğ­lum si­nan. bun­lar da onun ar­ka­daş­la­rı kar­deş­le­ri. on­lar da oğul­la­rım. bu ço­cuk­lar, bu oğul­lar; bu ül­ke­yi, hal­kı, siz­le­ri sev­di­ler. baş­ka bir is­tek­le­ri yok­tu. her bi­ri bi­rer de­hay­dı. her bi­ri üs­tün ze­ka­lı gü­zel ço­cuk­lar­dı. di­le­se­ler­di, dü­ze­nin adam­la­rı ol­sa­lar­dı, şim­di bu­ra­da can­sız yat­maz­lar­dı. bi­rer mil­yo­ner olur­lar­dı. ama on­lar, hal­kı, siz­le­ri sev­di­ler. si­zin so­run­la­rı­nı­zı omuz­la­dı­lar.

son zamanlarda izlediğim en heyecanlı maçtı. hem benim hem de muslera'nın izlediği en heyecanlı maçtı.
adamı net yarım saat hiç görmedim, ne yaptı bir netflix mi patlattı, çekirdek mi çitledi bilemiyorum.
kaçan fırsatlarda delirdim. o direkleri, oraya dikenlere övgü dolu sözler dile getirdim. inanılmaz şanssızlıklar yaşadık.
halil derviş oğlu ilah mıdır? evet. bu çocuk bir kaç yıla canavar olacaktır.
kerem'in genç yaşına rağmen 70. dakikada tükenmiş olması ve terim'in onu 90. dakikaya kadar sahada tutması skandalı!
kolaysa sen çık 70 dakika koş diyeceksiniz fakat halil'in dalağının şiştiğini içimde hissettim, şener'in canı çıktı fakat asla pes etmediler ve ayrıca ben futbolcu değilim.*
arda'nın poposu cumhuriyet ilan etmiş, göndersinler artık o göbeleği....
oğulcan'ın çıkmadan saçlarına fön çektirmesi ayrıca takdire şayan.
gelelim hz. mustafa muhammedimize, iyi varsın. nice deistleri yeniden peygamber varlığına ve mucizelerine ikna ediyor.
yalnız 61. dakikada hz. mustafa muhammed bey hazırlanırken çıplaktı ve kameralar tam 30 saniye ona odaklanmıştı.
şu ramazan günlerinde günaha girmemek için bakamadın, peygamber günahına giremem, töbeeee....
covid dolayısı ile kasları erimiş, medine dilencileri gibi kalmış veya instagramda çıplak fotoğrafları shoplu.
antalya'nın kalecisi boffin'de ilah gibiydi. adam 80 dakika tek kale maça maruz kaldı ve ölümüne mücadele etti.
mete kalkavan net bir şekilde antalya'ya haksızlık yaptı, bence etik değildi. özellikle 87. dakika ve sonrasında barizdi.
maç sonu kırmızısı da bunu kanıtladı.
şahsen, antalya oyuncularına üzüldüm.

tanımlarını çok beğendiğim aynı zamanda da beğenilerini eksik etmeyen yazar arkadaşımızdır.

nickaltını açmak da bana nasip olmuştur. hayırlı olsun.

kalbinizde bir kuş yaşıyormuş hissine kapılmanıza sebep olabilecek durumdur.
(bkz: fibrilasyon)

sözlük radyosunun taze programlarından. hoş gelmişler, gayet güzel başlamışlardır. nice güzel yayınları olsun.*

edit: anemos'tan moiazeis me fotia çalarak kalbimi kazanmışlardır ayrıca.*

ikinci edit: bilakis mutlu olurum, şarkılar hepimizin efendim, gönderin gelsin *

bu yasak bir bitsin ilk fırsatta koşa koşa gidip sarılacağım özlediğime*. valla zaten virüsten dolayı kimse ile yan yana olamıyoruz. güya tam kapanma ama herkes dışarıda ben hep evdeydim. bir güncük bir kerecik dışarıya çıkacağım. zaten ben evde olmayı seviyorum. ayda yılda bir çıkıyorum. bu sefer de ben biraz sevineyim yahu hep ev hep ev sıkıldım ama. özledim de. bir gün de biz garibanın yüzü gülsün be*.

"gözlerinden öperim canım. en çok da burnundan. gülme, ciddi söylüyorum.
yarı parçan"

bu sefer de ahmed arif söylemiş içimden geçenleri. leyla erbil'e yazmış olduğu mektuplarda...

havalı bir ismi olmasıyla beraber günlük hayatta da karşımıza çıkan bir maddedir annelerimizyaptığı keklerde kabartma tozu olarak kullanırlar.

attilâ ilhan'ın kendi sesinden dinleyince daha bir güzel olan şiiri. şiir, attilâ ilhan'ın ben sana mecburum isimli şiir derlemesinin bir bölümüne de adını vermiştir. buradaki smyrne kullanımı aslında yunanistan'a kadar dayanıyor. smýrni* ve/veya smirni bizim bildiğimiz izmir. kelimenin latincesi ise smyrna ve fransızcaya yansıması smyrne olmuş bu kelimenin. attilâ ilhan neden izmir yerine smyrne kullandığını ise alaylı bir biçimde evrensel olmak için diye yanıtlamış zamanında. şiir hakkında bir yüksek lisans tezinde denk geldiğim güzel bir incelemeyi de not düşeyim:





attilâ ilhan’ın kendi sesinden:

tökezleyen gergedan dansıyla kediciklerin gönlüne taht kurmuş insan.

80 ve 90 larin aksiyon filmlerinin dublajlari ile kalıplaşmış replikler.
" hey! bunu bana yapamazsıniz ben vergisini ödeyen bir vatandaşım..''
" seni pazar günü kilisede görmedim john'
"hey iki blok ötede bildiğim çok iyi bir yer var belki bir kahveye ne dersin"
" ne cehennem dönüyor burada lânet olası!"
(olay yerine gelen fbı) tamam..burda neler oluyor biri bana anlatsın.
(olay yerine gelen fbı a trip atan yerel polis) lânet olası federaller! hey bu fbı in işi değil tamam mı?

the godfather'ın sadece ilk filmini izlememe rağmen godfather rozeti aldım. çok şekil duruyordu ne yapayım? ilk film güzeldi bu arada.

fotoğraftaki yaşlı bunak için de aynı şeyi söyleyin bakayım.

(bkz: anadolu tat 1071)

kitap, doğan cüceloğlu’nun deniz bayramoğlu ile soru cevap şeklinde diyaloglarından oluşuyor.
doğan cüceloğlu, çocukluğundan itibaren 80 yaşına kadar ki yaşamında, onu o yapan beceriksizliklerini, pişmanlıklarını, başarılarını, şanslarını anlatıyor.
hayatından pişman olmadığını, olumlu yaşadıkları kadar, olumsuz yaşadıklarının da ona ait olduğunu, onun gelişmesine vesile olduğunu anlatıyor.
kendi hayat yolculuğu üzerinden, okurlara öğütler vermek, yollar göstermek istiyor.
insanın canını önemsemesi gerektiğinden, kendiyle her gün sohbet etmesi gerektiğinden bahsediyor.
yapılmak istenenler için, zamanın yeterli olmaması tarafından bakmanın, pişmanlıklara-keşkelere yol açacağını, onun yerine yapılmak istenen iş için, günlük 20 dakika ayırma ile yapılan başlangıçların, insanı mutlu edecek gururlandıracak başarı öykülerine dönüşebileceğini anlatıyor.
insanın, sürekli kendine mentörler araması gerektiğinden bahsediyor.
aileler öğretmenler çocuklarını mutsuz etmesin istiyor. kimse mış gibi yaşamasın istiyor.
son mentörüm ilan ettiğim, keyifle okuduğum bir kitap.
kişisel gelişim sevenler için, doğan cüceloğlu sevenler için, hızla okunabilen, insanı iyi eden bir kitap.