bu başlığın altına birinin 'insan' yazmasını beklerdim.* benim karşılaştığım en vahşi hayvan da bir yılandı, upuzun. ama ölmüştü.

umutları elinden alınmış ve alınmaya devam eden insandır. herkesin anlayamayacağı bir insandır.

birkaç kirli zihniyetin kabalık yaparak mizahi eleştiri yaptığını gösteren karikatür.

ülkemizde kabalığı bir tür mizah sanmak gitgide yaygınlaştı zaten. argo, küfür, recep ivedik vari iğrenç hareketler mizaha girmiyor ey yetkililer! mizahın bile bir kalitesi var, düşürmeyelim lütfen.

tatil modumuz böyle..

35 kişinin hayatına mâl olmuş bir katliamdır. çoğunluğu alevi olan 33 yazar, düşünür ve aydın, 2 de otel çalışanı radikal islamcılar tarafından katledilmiştir.

dönemin siyasetçilerinin de tutumunu unutmamak gerekir. dönemin başbakanı tansu çiller ''çok şükür otel dışındaki halkımız zarar görmedi.'' demiştir.
cumhurbaşkanı süleyman demirel ise ağır tahrik olduğunu söylemiştir.
dönemin içişleri bakanı ise aziz nesin'in halkın inançlarıyla alay edip halkı galeyana getirdiğini söylemiştir.

bu ülke ne çektiyse dincilerden çekti, hala da çekmeye devam ediyor. temel karamollaoğlu'nu da unutmamak gerek. şimdilerde tontiş tontiş takılan bu amcanın da yaptıklarını unutmadık.

şiddetten ve şiddet içerikli durumların içersinde bulunmaktan hoşlanmadığından ötürü yumruk yememiş erkek de olabilir o; çok da şey yapmamak lazım.

hay alüminyum, ne raconmuş bu ya? yok racon, yok erkek adam, yok ebesinin...
insanlar şu saçma sapan kalıplara gireceğim diye ne tür dertler açıyor başlarına kim bilir...

telepatik güçlerimi kullanmamı isteyen ama çakralarımın anahtarını kaybeden yazar. sonra konuşunca ben suçlu oluyorum. nerede anahtarlar, söyle!!

(bkz: ben bu oyunu bozarım arkadaş)

edit: yanlışlıkla mavi hapı almış, sözlerine itibar etmeyiniz.

bir adayı karaya veya başka bir adaya bağlayan kumul setidir. tombolo oluşumundaki temel etken dalgaların taşıdığı kum ve çeşitli malzemeler zamanla ada ve kara arasında kalan su üzerinde bir kum seti oluşturur.

fazla huzurlu memleket.
hayalimdir aynı zamanda.
kim bilir belki ben de bir gün şirinleri görebilirim.

tam oldu bie tanesini yakaladım diyorum sonrasında hiç ulaşamayacağım hedefler çıkıyor, yıkılıyorum sözlük.

(bkz: insanın acaba ben de var mıyım dediği anlar)

işe girememek. akademi mülakatlarında size bir amcanız veyahut dayınızın olup olmadığının açık açık sorulduğu bir ülkede garibansanız çalışamazsınız. üretemezsiniz. neden yıllarımı harcadım diye sorarsınız. akranlarınız hayatını kurarken siz yalnızca seyredersiniz. ekonomik imkansızlıklar belinizi bükerken sırf üniversite mezunusunuz bir de utanmadan yüksek lisans yaptınız diye marketlerde bile iş bulamazsınız. çünkü devamlılık sağlayacak bir personel isterler, onların gözünde siz her an işi bırakabilme potansiyeli olan kalifiye bir elemansınız. velhasılıkelam fazla okumak da suçtur bu ülkede. sağlam cezalandırılır.

japonca kağıt katlama sanatına verilen isim. kesmeden ve yapıştırmadan sadece kağıtları katlayarak oluşturulan sanat figürleridir.

"128 milyar karma puanla alınsın" diyerek destek verdiğim kampanyadır. hedef 2023, vira bismillah.

edit: ulan hiç de söylemiyorsunuz milyon değil milyar diye. çok fazla olunca işte aklı almıyor insanın...

tüm enerjimi alan, hayat ışığımı söndüren durum. mesele anlaşılmamak değil, bunu gayet normal karşılıyorum. ama açıklamak zorunda kalmak var ya..

bir espri yapıyorsun ve kesinlikle çok masum bir espri. ama karşıdaki espriyi anlamadığı gibi üstüne bir de kendisine küfür edilmiş gibi davranıyor ya hani? sonra öyle olmadığını anlatmaya çalışmak, o çırpınış, o acının tatlı tebessümü..

-bla bla bla bla bla..
+nasıl yani?
-espri yaptım.
+sence ben gülünç müyüm yani?
-hayır yahu sana değil espriye gülüyorum. (espri açıklanır, esprideki her bir unsurun tarihçesi ortaya dökülür)
+hmm bilmiyorum bana yeterli gelmedi. hoş değil.

bazı insanların ciddi ciddi espri yapmakla, mizahla hatta gülmekle ilgili bir problemi var. en ufak bir mizah kırıntısına tahammülleri yok. böyle nasıl yaşanır hiç bilmiyorum. birçok şey çok komik bence.

sahte menemen. açlık krizinde iş yapar mı. kesinlikle yapar . gece gece iş çıkartan başlık.

iki aristokrat ailenin hikayesidir. filmde ufak iki mantık hatası vardır, yeni kuşak pek bilmiyor bunu.

hikayeye göre lütfi bey, ailenin uşağı olan şaban'ı kimse görmediği için onu mısır valisi kavalalı mehmet paşanın oğullarından biri olan şehzade tosun paşaya benzetip, aile dostu olarak daver beyle tanıştırıyor.
fakat aslında görmedi dediği karşı aile şaban'ı tutmayın küçük enişteyi sahnesinde görmüştü. sahne şurada;

ikinci hata ise hakiki tosun paşanın, ibrahim paşa sıfatıyla teftişe gelmesi. filmin hikayesi mısır'ın en büyük şehirlerinden biri olan iskenderiye'de, 19. yüzyıl başlarında geçiyor. çöl üzerine kurulu bu şehrin arka bahçesi olan yeşil vadi, daver beyin toprağıdır ve kızıyla evlenen adama hediye edecektir. şehzade olan hakiki tosun paşa, iskenderiye'de kendisini taklit eden şaban'dan haberdar olup ziyarete gider. hakiki tosun paşa narsist biridir. tedbili kıyafet giyinmek yerine kendisini ibrahim paşa olarak tanıtıp heybeti ve gücünden ödün vermez. oysaki ibrahim paşa, kavalalı mehmed paşanın diğer oğludur. yani tosun paşanın öz ağabeyidir. fakat ne seferoğulları ne de daver bey bu saçmalığı fark etmez. hakiki tosun paşayı sadece lütfi bey anlar, o da önceden istihbarat almıştır.

bir türkü var, mamudo kurban niye doğdun, sözleri şöyle.
kurban gelir payın yoktur
haftan yoktur ayın yoktur
ankara'da dayin yoktur
mamudo kurban niye doğdun?
bu türkü sözleri ülkemizi gayet güzel anlatıyor.

az önce twitter'da rastladığım anlamlı bir paylaşım sanırım konuyu mükemmel özetliyor.
bu fotoğraf brezilyalı bir ajansın "bir kitap film olduğunda hikayenin büyük bir kısmı kaybolur." temalı reklam filminden alıntıymış.

bir guns n' roses şarkısı.

der ki:

"so if she's somewhere near me,
i hope to god she hears me.
there's no one else could ever make me feel,
i'm so alive.

i hoped she'd never leave me,
please god you must believe me,
i've searched the universe and found myself,
within her eyes."