neşeli ses tonu ve sevgili @spawn ile beraber bu geceye renk katan sevgili yazarımız. övgüleriyle mutlu ettiler sağolsunlar. herkesin dediği gibi gif ve tanımları da pek güzel efenim. enerjisi daim olsun. hep yazsın, hep okuyalım..

zirvelerde kartallar da bulunur yılanlar da. birisi oraya süzülerek diğeri sürünerek gelmiştir. sözünün sahibidir.

kovid 19 ile birlikte çok malesef "takdiri ilahi,yapacak birşey yok,elimizden birşey gelmiyor,allah sabır versin"...

kamyonların arkasında yazan esaslı sözler.

"kader satılmıyor ki iyisini alalım."

patagonya cumhuriyetinde sıradan bir olaydır. bu ülkede yürümek, hak aramak, gösteri düzenlemek maalesef yasak. umarım tutuklama olmaz.

ne hikmetse, ana-babalarının bir tanesiyle baş edemediği veletlerden 30 kadarıyla her gün uğraşmak zorunda olan eğitim emekçilerine çok görülen maaştır.

annem çok küçükken öldü;
beni öp sonra doğur beni.

çocukları gülümsetmek mi, işte kalbimden vurdunuz beni! umarım hastalıklarında bir nebze umut olurız onlara ve hemencicik iyileşirler. eğer oradan biri bunu okuyorsa bilsin ki kalbim onlarla. umut ışığı hep kalbinizde, tebessüm hep gözlerinizde ve yüzünüzde olsun.

evinden aldırıyoruz biz yazarı izninizle.

bu ara en çok kendimden af dilemek için kullandığım deyimdir. etrafımda hiç bulunmaması gereken insanların beni üzmesine izin verdiğim için kendimden özür dilerim.

andrew wyeth'in 1948 yılında yaptığı en ünlü eseri.

resme ilk baktığımda eve çaresizce uzaktan bakan, belki o evden kovulmuş ve geri dönmek isteyen umutsuz bir kadın görmüştüm. ama resmin hikayesi başka.
wyeth, bir gün kendi evinin manzarasından anna christina olson isimli komşusunu yerden yaban mersini toplarken gördüğünde bu resmi çizmeye karar vermiş. christina'nın duruşunun sebebi, küçükken geçirdiği bir kas hastalığı sebebiyle yürüyemiyor olması.
bu bilgiyi öğrendikten sonra resmin detaylarına baktığımızda aslında figürün duruş biçiminden, elinden destek almasından ve ellerinin kirli olmasından, ayaklarının güçsüzlüğünün başarılı bir şekilde resmedilmiş oluşundan gerçekten de yürüyemediği sonucunu çıkarabiliyoruz.

ressam realist üslubunu bu eserde muhteşem yansıtmış. resme yaklaştığınızda kadının saç tellerine kadar detayları inceleyebiliyorsunuz. ayrıca renklerin donuk olması resme kasvet katıyor bence. figürün duruşu da cabası. bize christina'nın zor yaşamından bir gününü, onun dünyasını sunuyor ressam.
eser moma'da (museum of modern art) sergileniyor.

kaynak

bir listeyle geldim.
- üst üste 8 dersim vardı, verdim bitirdim.
- doğum günüme tam 29 gün kalmış.*
- erik çıkmış.
- erik çıkmış.
- erik çıkmış.
listenin geri kalanı bu şekilde devam ediyor.

cinsiyetçi tanımlar girme konusunda doktora yapmış çakma profesör yazarımızdır. şu kadın böyledir, bu kadın şöyledir... yok eğer böyle ise kadın kesin şöyledir vs.

acilen kendine çeki düzen vermesi gerektiğini düşündüğümdür.

edit: sürekli sözlüğü küçümsüyorsun veya imada bulunuyorsun. kimse sana zorla tanım yazdırmıyor. ilgi çekmek için kendini şekilden şekle sokma.

insanlar birbirinin arkasında ya da önünde değil yanyana yürümeyi becerebilirlerse başarı gelir, diye cevap vermek istediğim durumdur. ne bir kadın ne de bir erkek yanyana yürüyemediği biriyle başarıya, mutluluğa, huzura vb. ulaşamaz.

her daim kendin ol
sen, seni anlayana mucizesin.
nazım hikmet

ilk kek yaptığım zaman şeker yerine tuz katmıştım. ve yanmıştı kek biraz. ama benim ısrarıma dayanamayan ailem onu yemişti.*

orta okulda fizik dersi almamış insan beyanı.

demiş siyasal islamın ne olduğunu , ifade özgürlüğünü , cumhurbaşkanlığı makamının kutsal olmadığını bizim için yani halk için var olduğunu ve halkın vergileriyle ayakta durduğunu , 128 milyar doların nereye gittiğini bile sormanın cumhurbaşkanına hakaret kapsamına girdiğini bilmeyen polyyannayı s.kmiş gibi iyimser adam. bakın z kuşağı olarak bu abimiz gibi hiçbir şeyi sorgulamadan kabul edip uslu olursak belki şirinleri bile görebiliriz.

ne anlatırsan anlat, karşındakinin gözlerinde o anlamsız boşluğu görmek kötü ve işe yaramaz hissettiriyormuş.