kim ne derse desin bu insanlar en çok kırılan insanlardır. laf arasında ne kadar iyi, nahif ve güzel bir özellik olduğundan bahsedilse de bu hemen unutulur. insanlar yine kin tutamayan insanları kırmaya devam eder. bazen kin tutmak istiyorum. bana yapılan yanlışları affetmeyip ödetmek istiyorum. ama bu fikir beynimde oluşur oluşmaz kalbim onu imha ediyor. ve ben yine affediyorum.
dostoyevski diyor ya hani "hayatım boyunca şöyle bir kaç kişinin suratına tokat atmadığıma da çok üzgünüm". bu tokat bana göre manevi bir tokattır. işte ben de bazen dostoyevski gibi insanlara şöyle sağlam birkaç manevi tokat atmadığıma, hemen affettiğime üzülüyorum. ama çok kısa bir süre. sonra yine "iyi yaptım ya, (bkz: çok iyi de oldu çok güzel iyi oldu tamam mı)" diye kendimi ikna ediyorum.

kişke benim de olsaydı adına da ceku deseydim

ruh hastası değildir; çocuktur. biz de geçtik o yollardan kim bilir kimlerin canını sıkmışızdır zamanında.

yemek de yaparım salçayla, göbek de atarım kalçayla çat çat çat çat


(bkz: başlıkları okuyunca diline şarkı dolanan yazar)

ee kardeşim sen imamoğlu ve yavaş'ın yardım kampanyalarına "bu iş sizin değil, devletin işi." diyerek el koymadın mı? bu nasıl bir r yapmak?

yine mız mız yaşlı modumu açıp, ne gerek var guzum, ben evde daha iyisini yaparım, dışarı çıkman diyerek karşı çıktığım grup. ki benden önce adamlar yapmış işte. fotoysa buraya da atılabiliyor, yazıysa buraya da yazılabiliyor. buradan toplanıp, başka arayışlara girmeye ne gerek var.

bitirim jargonuyla verilmiş cevaplar. üsluba bakar mısınız. ülkeyi bu jargonla idare ediyorlar muazzam ya. herkes çukur, herkes kurtlar vadisi.

bülbülüm şâd, güllerin ikramı ikram üstüne.
haneniz görsün yine bayramı bayram üstüne...

1. monarşilerde şehzadeler bir hata işlediklerinde onların yerine dayak yiyen erkek çocuğu.
2. herkesin azarladığı ve hıncını aldığı, sürekli suçlu bulunan ve tüm bunlar karşısında 'gıkının çıkmadığı' kimse.

1950'li yıllarda türkiye taş kömürü kurumuna ait bir lojman.
ağustos 2021 zonguldak / ereğli

sıfır terlik mi vereceklerdi demek istediğim başlıktır.
ayrıca misafir terliği diye bir olay vardır. siz gibi misafirler giyer. bir nebze rahatlatır.

zeki müren- bahçevan filmi.

siz merak etmeyin, yakında suriyelilerle birlikte bütün bu muhabbetleri bırakıp gelen afganları ne yapacağımızı konuşacağımız için muhtemelen uzun bir süre rafa kaldırılacak problemdir o.

caddelerde rüzgar, aklımda sıcacık yatağım var
sabahın köründe, eski yağmurlar
şarkı söylüyorlar, çeşitli kuşlar
özlediğim uykum çok uzaklarda.

güzelim rüyalarımı geride bırakıp uyandım güne. kahvaltı bitti, kahve de bitti... gün başlasın madem. musmutlu günler*.

geçenlerde hakkında bir bilgiye baktığımda 95 yaşında olduğunu öğrendim.ömrü uzun olsun,duayenlerden.

tatlı sularda yaşayan bir çeşit alg.

balım
eriyorum bunu duyunca ay çok güzel.

azerbaycan türkçesi türkçenin ne kadar güzel bir varyasyonu. ezgisel tınısal olarak farsçaya da benzetiyorum. bayılıyorum.

karşılık beklemeden yapılan her türlü erdemli davranış, hoş sohbet ve yardımdır.
bu nesil karşılıksız bir şeyler yapmayı unutalı çok oldu ne yazık ki... işte samimiyetimiz, saflığımız o an bozuldu.