how i met your mother'ın hikaye anlatıcısı baş karakteridir. tam ismi theodore evelyn mosby'dir. ancak tam adını bilen tek kişi barney stinson'dır. barney, bu sırrı kimseye açmayacağına söz vermiştir.

en iyi arkadaşı marshall eriksen'dir. mimarlık ve mimari eğitimi konusunda akademisyenlik yapmış olan, ayran gönüllü, şıpsevdi, ilk buluşmada "seni seviyorum" diyebilen, giyimine ve saçlarına çok da dikkat etmeyen, dağınık, kurgusal erkek karakterdir.

dünyada sadece ve sadece türkiye'de otokton olarak konuşulan bir dil. yalnız tek bir ülkede konuşulan dil enderdir. hemen hemen her dilin sınıraşan konuşurları vardır.

iran'da konuşulan gorani diliyle karşılıklı anlaşılabilirlik oranı yüksektir. bu yüzden bazı iranologlar bu iki dili zaza-gorani diye tek bir dil olarak kabul ederler. eğer bu görüşü kabul edersek bir üst paragraftaki sav çöp demektir.

zaman.

benjamin franklin’inin de dediği gibi:

“eğer hayatı seviyorsan, zamanı öldürme; çünkü hayatın zamana bağlıdır.”

son albümleri ile kendilerine bile uzak düşmüş olan grup. gözlerimi kapattığımda kafamda hâlâ when i come around çalar.

edit: link bırakmadan geçmek olmaz when i come around

--- alıntı ---

no time to search the world around
cause you know where i’ll be found
when i come around

--- alıntı ---

her kuşu öptük bir leylek kaldı zaten.

geçen günlerde bir arkadaşla oturmuş sohbet ediyoruz, konu mutluluğa geldi. "seni en çok ne mutlu eder?" diye sordu. kaldım öyle. sahi en çok ne mutlu eder beni?

biraz düşündüm bunu, mutluluğu, mutlu olmayı, gülümsemeyi. sonra ise gülümsememin saklı olduğu şeyleri. çok basitmiş aslında, düşünmeme bile gerek yokmuş.

anlamlı şarkılar mesela, anlamlı olduğu için hediye edilen şarkılar... şarkılarla konuşmayı seviyorum sanırım, o yüzden sevdiğim insanların bana şarkı hediye etmesi öyle mutlu ediyor ki beni, sebepsiz. hatta bu şarkıları biriktirip o kişiye özel playlist yaptığım zamanlar bile oluyor, şarkıları seviyorum, onları hediye edenleri daha çok.

şiirleri mesela, yazmak bir kenara dursun sırf "sen seversin" diye okunan 2 satır bile bütün günümün güzel geçmesini sağlıyor.

kitaplar sonra. eski, yaşlanmış, sayfalarına başka yürekler dokunmuş kitaplar. o yüzdendir sanırım bu sahaflara olan aşkım.

denizin kokusu mesela, kenarında edilen iki sohbet, mutlulukla bakan gözler ve kahve.

bir kedinin sırnaşarak benden beklediği sevgi. kucağıma gelip uzanmaları, onları beslediğimde gidip o mamaları yemeleri bile büyük bir mutluluk sebebi benim için.

son zamanlarda oldukça mutluyum, bak görüyor musun dediğim gibi nasıl da mutlu uyandım bugün *. sevmeyi seviyor ve sevdikçe de mutlu oluyormuşum aslında. formül bu kadar basitmiş. bence birçok kişide de durum pek farklı değildir. kim sevmez ki sevmeyi?

hadi, yarın görüşürüz
william maxwell tarafından yazılmış 1982 ulusal kitap ödüllü roman. çiğdem erkal tarafından çevrilmiş.
öldürülen bir adam. annesini kaybeden ve bunu asla atlatamayan bir çocuk-bir yetişkin. bir psikanaliz divanında geçmişin izinde yaşadıklarını/ yaşayamadıklarının izini ararken arkadaşının babasının ölümünü de düşünmeye başlar. bir türlü hatırlamaz /hatırlayamaz gazete haberleri de olayı aydınlatacak kadar bilgiye yer vermedikleri için olayı yeniden ve tamamen kurgu olarak zihninde bütünleştirir. yaşanmış bir zamanı zihninde tekrar kurar.
lloyd wilson, maktül. sıradan hayatı, aşık olması sonucunda tahmin edilemez bir şekilde değişen adam. hangisi daha şeytani bir tavır emin değilim. aşk için karısını aldatan adam-maktül-, aldatıldığı kocasından boşanmayarak onu cezalandıran eşi, karısı tarafından aldatılan ama onu çok seven adam-katil-, sadece aşkı umursayan hayatı kendi penceresinden ve yalnızca kendinin haklı olduğu bir biçimde gören kadın - katilin eski eşi- . bir hikaye dört insan, bir aşk. bir çocuk tüm bu kaosun içinde kaybolmuş. o kadar kaybolmuş ki arkadaşı izini bulmadığı için tüm bu yukarıdakileri uydurmuş.

varoluşçu felsefenin öncüsüdür. modern varoluşçulara nazaran inançlı bir filozoftur. katı bir din öğretisi almasına rağmen reformist bir hristiyan'dır. felsefesini; absürt, kaygı, korku kavramlarıyla şekillendirmiştir.

flora cash, shpresa lleshaj ve cole randall'dan oluşan bir isveç-amerikan pop ikilisidir. sadece bir şarkılarını severek dinliyorum. diğer şarkılarına şans verirsem, sevdiğim o tek şaheserin büyüsü kaçar, soğurum önyargısı ile yaklaştım. biliyorum çok gereksiz bir önyargı, ben de böyle bir manyağım naparsın. zamanında haklarında attığım tweeti beğenmişlerdi, öyle de tatlı insanlar.

allah yardımcısı olsun.

(bkz: 21 ocak 2021 karagümrük-beşiktaş maçı)

mecelleden gunumuze kadar var olmus, en temel sayilabilecek hukuk ilkesidir.

hukuka gore usul esastan once gelir. yani savundugumuz seyin gecerli olmasi gerekmektedir. hakkimizi mesru olmayan yollarla arayamayacagimizi ifade eder. bu ilkeye uygun olmayan her durum adil bir karara baglanamaz.

bu sozu cok seviyorum. odamin duvarinda bir yeri vardir. ayni zamanda hayatin da temel ilkesi olmasi gerektigini dusunurum hep. ornegin birine karsi uslubum guzel degilse ne soyledigimin de hicbir onemi yoktur, olmamalidir bence. sosyal medyada ve sozlukte o kadar cok uslubu onemsemeden davranan insanlar goruyorum ki sozluge baslik olarak ekleme ihtiyaci hissettim.

toplumun yapısındaki teslimiyetçilik ve "ağam paşam padişahım" algısının değişememesinden kaynaklanır. görüldüğü üzere dünyada ulus devletlerinin trend olduğu yıllarda türk toplumunda hareket halktan değil, aydınlardan gelmiştir.

şekilli şüküllü çıkaracağım diye tipten tipe giren şahsiyetim. allah belamı versin ne diyeyim.

kombiyi kısmamızı gerektirecek konuşmadır;

eveeet.. hani kendi ukdemizi kendimiz doldurduğumuzda, tarafımıza bir bildirim geliyor ya. hah işte bu, o başlıklardan biri... bu başlığa, daha doğrusu kendi ukdeme, daha önce bi tanım yazıp taslaklamıştım. dolayısıyla bildirim bana gelmişti. ancak tanım, taslak olarak durduğu için, ukde de haliyle ukdeler sekmesinde görünmeye devam ediyordu. şimdi yazar, ukdeyi doldurunca bana tekrar bildirim gelmedi ve başlığı akışta görüp fark ettim. demekki kendi ukdemizi taslak bıraktığımızda bildirim geldiği için, daha sonra herhangi bir yazar, ukdeyi doldurarak başlığı açınca yeniden bildirim gelmiyormuş. böylece bunu da deneyimlemiş, öğrenmiş oldum.

şimdi tanıma geçelim. ve düzenleyip yayına alalım artık.

ateş tutuşturmaya yarayan, ayarlanabilir gaz salınımlı çakmağa pürmüz denir.
son yıllarda masterchef vasıtasıyla hem dünya literatürüne hem de bizim dilimize, girmiş hatta hatta pelesenk olmuştur.

bence korkunç bir alettir. herkesi bilmem de benim elimin altında bu alet olsa, yemin ediyorum bakın şaka yapmıyorum, en az 800 kez yanarım. bir iki kere de etrafındakileri yakarım...
vahşi miyim? yoo değilim. sakarım sakar...
ne bakıyon amca, hiç mi sakar insan görmedin?.. der tanımı kaparım.

haa unutmadan. alet bu biçim:

türleri de vardır mesela, hayatımıza evde tek başına ile giren tüplü versiyonu:

şeflerin kullandığı versiyonu ise daha portatif olan budur:

zeus'un ganimedes'i kartal kılığında kaçırmasını betimleyen rölyef. sanırım anadoluda yapılmış idi.

iko ( okunuşu ) > ayko => aykut => aykut kocaman.
sözlüğün admini aykut kocaman.
ben iknâ oldum.