normalde üst üste tanım girmek istemezdim ama "iyi ki varsınızz dostlarrrrrr !!!!!! "(büyük harfler ile yazdığımı düşünün)* uzun zamandır bu kadar mutlu olduğum bir günü hatırlamıyorum. hepinize çooook teşekkür ederim.

şuna bir açıklık getirelim. sizi leylekler getirmedi. cinsel birleşme sonucunda dünyaya geldiniz. en ufak cinsellik içeren bir başlık açıldığında 'reöröerörörö arkadaş galiba geceyi bekleyememiş hehehe!' tarzı tepkiler vermenize gerek yok. hepimiz sevişken varlıklarız.

genelde it's a man's world olarak bilinen şarkıdır. ancak söz yazarlarından olan ve şarkıyı söyleyen james brown, 1963 yapımı hit komedi filmi it's a mad mad mad mad world filminden etkilenerek şarkı adına fazladan man's man's kısmını eklemiştir. ilgili film için bkz şu link

şarkının sözleri aslında brown'ın vokalistliğini yapan ve bir zamanlar sevgilisi olan betty jean newsome'a ait. incil'de geçen ayetlerden ve tabii ki sevgilisi olan james brown'dan esinlenmiş.

kabul etsenizde etmesenizde bu dünya erkek egemen bir dünya. şarkı baştan bunu vurguluyor gibi gözüksede aslında daha girişinde canımız ciğerimiz kadınlarıda yüceltiyor:

this is a man's world, this is a man's world
but it wouldn't be nothing, nothing without a woman or a girl

şarkı ile iki tane kayıt bırakayım. birincisi orjinali, diğeri ise james brown, luciano pavarotti ile söylüyor:

çok aşırı sevdiğim rus yazar, filozof.

sözlükte muhtemelen %0.1 falan okur ama burada dursun diye yazayım. der ki:

tweet degil idare edin(bkz: swh)

kesinlikle gelmesin; zira kötüye kullanan çok olur, bazılarının eksi almaya takıntısı olur, bu da ters etki yapar, yazmayı köreltebilir.

yayındaşım, kankam, varoluşşal sancılarını sevdiğimdir.
tanım: kutlu, uğurlu anlamına gelen isim.
bence ismiyle müsemma, kendince hayattan o şekilde bir feedback alamayan brom.
lep demeden leblebiyi anlayan,
hayatla, kendiyle ya da benimle kavga ederken dahi bi şeyler katan
güzel günler göreceğiz güneşli günler demek istediğimdir.

her insanın ömrü boyunca, en az 10-15 ağaç dikmesi gerekir, allah'a şükür bu yaşıma kadar en az 100 ağaç diktim ve dikmeye devam ediyorum, geçen gün bir armut, bir asma ve bir incir ağacının kuruduğunu gördüm içim yandı , en kısa zamanda yenilerini dikeceğiz inşallah.

19 yaşımda tam da "ben kimim? hayatımla ne yapıyorum?" diye sorguladığım bir anda okumuştum bu kitabı. doğru zaman mı desem yanlış zaman mı bilemiyorum fakat beni iyice varoluşsal sancılara sokarak daha fazla düşünmeme sebep olmuştu. bu varoluşsal sancıların sonunda kim olduğumu bulmaya biraz daha yaklaşmış hissetmiştim o zaman için.

insanı kim olduğuyla ilgili sorgulamaya iten kitap.

apaçi. klasik kızılderili kıyafetleri değil pantalon, gömlek giyen, tüy takmayıp, başlarına kırmızı bir bez bağlayan, bizim apaçi dediğimiz, atabascan dili konuşan bir kızılderili kabilesidir.
kuzey amerikadaki kızılderililer içinde beyazlara karşı bu kabileden daha uzun süre savaşan yoktur. daha ingilizce konuşan beyaz adamlar amerikaya yeni yeni geliyorken, apache' ler meksika'dan gelen ispanyolca konuşan beyazlarla çatışmaya çoktan başlamışlardı. bugünkü arizona ve new mexico eyaletlerinde yaşıyorlardı ve kendilerini kaçırıp, köle olarak madenlerde çalıştıran ispanyolca konuşan beyazlarla 300 yıla yakın savaştıkları tahmin ediliyor.
1860'larda ingilizce konuşan beyazlar gelipte onları rezervasyona kapatacaklarını söyleyince her iki tarafla birden savaşmaya başladılar. gerilla gibi savaşıyor, devamlı yer değiştiriyorlardı. ama sonunda a.b.d ve meksika ordusunun ortak operasyonlarıyla çoğu öldürüldü. en son meşhur savaşçı reisleri geronimo'nun 1886'da teslim alınmasıyla hepsi florida'ya sürüldü. tabi florida deyince aklınıza bugünkü miami gelmesin. o zamanlar timsahların gezdiği, her yerin bataklık dolu olduğu ve dağlarda yaşayan kızılderililerin bu ortama alışamayıp sıtma olup ölmesiyle sonuçlanan bir yerdi. sonunda kızılderililerin çoğu sıtmadan ölünce birileri acıdıda, batıdaki bir rezervasyona gönderildiler.

ne kimseyi etkilemek için , ne de kimse için yaşamıyorum. özgürlüğümün başladığı gün, kendim için parladığım gündür.
"kendim için en az iyi bir şey yapıp, yaşamaya geldiğimi unutmamalıyım"

arkadaşımın kızına, abla yerine teyze dedirtmeye çalıştığı an. burdan kendisine sesleniyorum;
-sensin teyze...

bu düşünce kendini gerçekleştiren bir kehanet gibidir. eninde sonunda o düşünceyi istemediğimiz halde gerçek kılarız.
bu sadece kişi bazında değil de her konuda böyle galiba. neyi sakınırsak o elden gider. sakınılan göze çöp batar demiş atalar.
ama bu kehanet gerçekleşince insan rahatlıyor ve korkuyla yaşanmayacağını anlıyor.

-bir dakikan var mı?
+yaklaşık beş senem var.
repliğiyle hafızalara kazınmış efsane dizi.

aman aman ne kadar da efsane (!) bir replik.*

başlık yanlış açılmış. 17 yaşında 16 kez bıçaklanıp öldürülen hamile çocuk olacak o başlık. türkiye'de çocuk gelin gerçeği var. eğitimsiz aileler, umursamaz devlet. bu devlet sadece bizden vergi almak, hayatımızı zorlaştırmak için başımızda. bizi koruduğu yok. çocukları bile koruyamayan devletin lüzmu da yok.

dostum, güzel insan , ben ,kendisine kardeşim diyebilecek kadar samimi bulduğum yazar.
tanımlarını akıcı ve tam isabet buluyorum, yazmaya devam maç ne kadar zor geçer se geçsin.

anlam veremediğim insandır. işi olabilir, müsait olmayabilir, yahu hiçbir şey değilse konuşmak istemiyor olabilir fakat bunu söylemesi gerekir, uzun süren aralıklara atılan mesajlardan ne gibi bir verim, keyif alınabilir ki.

şahsen ben denk gelince direkt rahatsız olduğumu ve sonrasında konuşabileceğimizi belirtiyorum, haricinde o geç cevap vermiş ben de geç cevap vereyim demeden görünce hemen dönüyorum, çünkü ne gerek var böyle şeylere. yormayalım birbirimizi, yether.

belanızı istemeyin...

gördüğünüz gibi tanımıyla "senin için elimizden bir şey gelir mi? , sanmıyorum." dedirten yazarın açtığı başlık.
edit: affedersiniz bir de sonradan silinen tanım.