mevzu var dediler geldik...

pire için yorgan yakmak demektir. beğenmiyorsanız engelleyin gitsin. neyin tatavası?

başlığı açan da sanırsın olimpos'un sönmeyen ateşi, nerelerdeydin ya biz de seni bekliyorduk...!

+zümrüüdd
-efendim anne?
+...
yanlış duydum herhalde diyip işime devam ediyorum. birkaç dakika sonra :
+zümrüüdd kime diyorum ben? yarım saattir seni çağırıyorum kızım. cevap versene.
-efendim demiştim anne.
***

haberdar olamadığım kampanya. eeey moderatör; gözümüze gözümüze sokun bu gibi kampanyaları lütfen. haberimiz olsun, faydamız dokunsun. tebrikler.

deneyim.

kadın tanrının insan halidir...

kırılgan, hassas ve kendini bildiğinden beri yüreğinde bitmek tükenmek bilmeyen bir sorumluluk duygusunu taşıyan, ana olan, kardeş olan, yar olan ve yardımcı olan varlığıyla hayatımızı önemli kılan tüm kadınların kadınlar günü kutlu olsun. hayatı bize biraz daha katlanılabilir kıldığınız, görmediklerimizi gördüğünüz, bizim olmaz dediğimizi oldurduğunuz, bırakıp gittiğimizde arkamızı topladığınız için sonsuz teşekkürler. siz ki kurtuluş savaşında cepheye mermi taşıdınız, siz ki sıcağın altında tarlada çalışıp çocuğunuza baktınız, usanmadan bıkmadan hayat mücadelenize bize rağmen devam etmek hırsını gösterdiniz, dünyadaki bütün çiçeklerden daha güzel ve ışıl ışılsınız. kırılgan kalplerinizden özgür güvercinler havalanması umuduyla, yanımızdan hiç eksik olmayın…
saygılarimla.

benim iki tane var çok sevdiğim türkü;

1. öldüm yar... *
2. bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölüm... * *

olağan bir oran. verimliliğini düşüreceğimize inanan bir kitlenin üyesi olan birey, kendine sahip çıkmak senin elinde.

en güncel mentörümden gelsin.

afganistan'da 8 yaşında çocukları dedelerle evlendirip 10 yaşında oğlanları kadın kıyafeti giydirip dans ettiriyorlar. sokakta tek buldukları oğlanlara "gelenek" adı altında toplu tecavüzler var. uluslararası kuruluşların raporları sabit.

eğlence diye anlatıyorlar bunları.

şimdi kimse konduramıyor ama bizdeki köçek nedir mesela? erkekler neden kadın kıyafeti giyip oynar erkekler karşısında? ha bizde yetişkin insanlar o yüzden korkunç değil, sadece ilginç.

bu gerçek şeriat mıdır, nedir bizi ilgilendirmez. şeriatçılar onu kendi arasında tartışır, öz eleştirisini yapar, kendi adamına çıkışır ya da "aferin" der. bizim için şeriat, şeriatçı ne yapıyorsa odur.

bir kar tanesi ol kombili mi bu binaa

bu hayat da ne ki! dar karanlık odam sıkıntı dolu; pencereden rüzgar giriyor... dışarıdaki tek vişne ağacı bile donmuş camdan görünmez oldu. belki çoktan olmuştur. hayat mı bu! perde soluklaştı; odamda hasta dolaşıyor, aileme gidemiyorum!

ezilenler | dostoyevski
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

yine veriyor musun dallarında;
o kırmızı meyveni.
bazen acı,
bazen tatlı olurdu hani.
kimse ekmemişti seni
kendiliğinden bitivermiştin.
ve olmayacak bir anda;
bak şu karanlık şehrimde
birden aklıma gelivermiştin...

vişne ağacı şiiri | evren dalgıç


ağacından yeni topladım.*
acısıyla, tatlısıyla bir meyve ağacı.

antik roma döneminde mutfak anlamına gelmektedir.

bir zamanlar bize ait, şu an ise ırak’ın en büyük şehirlerinden birinin adı. nüfusunun çoğunluğunu arap, türk ve kürtlerin oluşturduğu şehir.

aziz simeon stylites beşinci yüzyılda fark ettiği ve bizim modern demekten keyif aldığımız bu dönemlerde olanca şiddetiyle hissettiğimiz gerçektir.

aziz simeon stylites bu durumdan kurtulmak için şimdiki adana kozan bölgesinde bir yerlerde olan sis bölgesinde otuz yedi yıl boyunca bir sütunun tepesinde yaşayıp dünyaya yüksekten bakmayı tercih etmiş.

biz de bin altı yüz yıl sonra benzer hareketler içindeyiz. birbirimizden kaçmamız gerek, burası kesin. artık tahammülümüz kalmadı birbirimize. ben o durumdayım mesela. insanlarla bir arada olmak beni yoruyor. ya çok sevdiğim biri olacak yanımda ya da çok sevme ihtimalim olan biri. onun dışındaki insanlardan kaçmak için köşe bucak yer arıyorum. bu birçok insan gibi de böyledir belki.

çoğunluğun bana benzediğini düşünme nedenim ise dikey bir kaçış denemesini hali hazırda yapıyor olmamızdan kaynaklanıyor. büyük binalar yetmedi kaçmak için gökdelenler yapmaya başladık. kendi çapında bir şirk koşma eylemi olan gökdelenler sayesinde yatay kaçış imkanını tükettiğimiz dönemlerde dikey bir kaçışa yönelmiş olduk.

ama bu da yeterli gelmedi. artık dikey kaçışı uzaya taşıma hevesindeyiz. diğer gezegenlerde koloniler kurmak için mars’a bir at başı gibi uzanmaya çalışıyoruz. yeni kaçış yöntemimiz bu, hem de en dikeyinden.

doğruyu söylemek gerekirse eğer herkes bu dikey kaçışı kabullenip başka bir gezegene gitmeye karar verirse ben wall-e gibi bu dünyada kalmaya niyetliyim. her şey bir eve’ye bakar.

dikey kaçış denemelerine hep destek tam destek. bana bulaşmayın yeter.

"geldikleri gibi giderler!" mustafa kemal atatürk.

şöyle iyi avlanan mağarasına sahip çıkan bir şey olsun.

abi şaka mısınız hala şu başlıkları açıyorsunuz haahha.