eski yunan'da site devlet yöneticilerine verilen isimdir. m.ö. 8. yüzyıldan sonra ortadan kalkmaya başlamışlardır. sparta'da ise -her zaman olduğu gibi- durum daha farklıdır. çünkü mesela sparta, atina'nın aksine fetihçi bir devlet yapılanmasına sahipti. kaldı ki arkhonlar zamanla kralların yerini almış, gücü elde etmişti. spartalılar ne yapar bu durumda? atinalılar olsa isyan edip arkhonları kovardı. hem öyle oldu da. diğer yandan spartalılar bu durumdan hoşnut kalmış olsa gerek ki başlarında bir süre daha tuttular. ne de olsa onlara savaş gerekti.

bir kere yazmıştım buraya ama bir daha yazayım.

peloponez savaşı sırasındaydı yanılmıyorsam. [tukidides'in anlatımıdır bu.] savaştan gelen bir spartalı asker, yanında can veren bir asker arkadaşının annesine rastlar. arkadaşının annesine nasıl oğlunun öldüğünü anlatacağını düşünüyordur. dertlidir yani... sonra anneye yaklaşır, "oğlunuz öldü!" der, üzgün bir halde. kadın ise şöyle der: "boş ver oğlumu! savaşı kazandık mı!"

tabii tam olarak diyaloglar böyle olmayabilir ama ana fikir bu işte. ayrıca tekrar edeyim, tukidides'in anlatımı mı emin değilim ve savaş da hangi savaş emin değilim. yine de böyle bir anlatı vardır. emin olduğum an gelir buraya düzenlerim.

yani spartalılar böyle insanlar... vatansever? sanmıyorum.

bazı eklemlerin erken kemikleşmesi sonucu, kafanın yüksekliğindeki artış ve böylece kule gibi şekil almasıyla sonuçlanan kafatası biçim bozukluğu.

çamur atanın eli kirlenir fakat bu partiye çamur atanların hiçbirinin elleri partiyi yönetenler kadar kirlenmeyecektir.

(bkz: bokeh)

tek başına değil de br çift olarak bütün dünya size kalsa ne olurdu sorusunu merak ederseniz bokeh isimli film bunu işlemiş.

muhtemelen “tanrı benimle konuştu” söylemi.

"yaşamak görevdir bu yangın yerinde
yaşamak, insan kalarak"

yitirdiğimiz canlara saygıyla...

charlie'nin çikolata fabrikası

tanım: yazarların favori ayrılık şarkıların bulunduğu başlık. ayrılık sonrası müzik ilacına başvuranların toplandığı başlık. müziklere sığınan biri olarak naçizane albümümden bazı parçaları paylaşacağım.

taze ayrılık acısı evresi:
emre aydın - hoşçakal
emre aydın - dayan yalnızlığım
vega - alışamadım yokluğuna
zakkum - elveda
model - değmesin ellerimiz
model - ağlamam zaman aldı
sertab erener - olsun
manga - her aşk ölümü tadacak
pinhani - iyi değilim ben
haluk levent - zifiri
teoman - iki yabancı
badem - sen ağlama
fikret kızılok - bu kalp seni unutur mu

ayrılık üzerinden uzun süre geçtikten sonraki evre:
emre aydın - son defa
model - antisepresan gülümsemesi
tnk - yine yazı bekleriz
gripin - neden bu elveda
vega - tadın kaldı
vega - iz bırakanlar unutulmaz
zakkum - ahtapotlar
şebnem ferah - daha iyi olmaz mıydı


eski sevgilinin yeni sevgilisi olduğu haberini öğrenme evresi:
model - sen ona aşıksın
emre aydın - kim dokunduysa sana ona git

ayrılık üzerinden tam 4 yıl geçtikten sonra evresi:
emre aydın - tam 4 yıl olmuş dün

sütün fermente edilmesiyle elde edilen üründür. lactobacillus caucasius ve diğer bazı mantarları içerir. kefir mayası s. kephyr mantarı hücreleri ise birleşerek kefir yumrusu denen küçük, esnek ve beyaz kütleler meydana getirirler.

içerisinde bolca d vitamini içermesiyle meşhur olan içecek, sindirim metabolizmasına ve bağırsak florasındaki mikroorganizmalara oldukça faydalıdır. yine uykusuzluk, bronşit, egzama, deri ve çatlak tedavileri için de tercih edilen yararlı içecektir.

silivri soğuktur değerli yazar arkadaşlar şeklinde uyarı yapmak istediğim başlıktır.

kutlu olsun. lezbiyenlerin ülkemizde devlet başkanı tarafından dahi "lezbiyen mezbiyen" denilerek aşağılandığı bir vaziyette, eşcinsellerin sistematik olarak toplum gözünde değersizleştirildiği bir vaziyette, elbette ki güle oynaya görünürlük gününü kutlayacaklardır.

isteyen istediği kadar gözlerini yumabilir, isteyen istediği kadar at gözlüğü takabilir, ama eşcinseller vardı, varlar ve var olmaya devam edecekler. benimserseniz eğer yaşadığınız dünyayı tanıma açısından biraz yol alabilirsiniz diye düşünüyorum.

bazı yazar arkadaşların da "gözümüze sokmalarının ne alemi var" eleştirilerine şöyle cevap verebilirim: bir grup sistematik bir şekilde baskı görüyorsa, bir refleks olarak bunu savunma ihtiyacı duymasından daha normal bir şey yok.

edit: burada ve diğer mecralarda homofobiklik taslayanların da ağzından salyalar aka aka lezbiyen pornoları izlediğini hepimiz biliyoruzdur sanırım...

bu duayı 10 kişiye gönderirsen duan kabul olacak diyen kişinin akrabasıdır.

korkaksın. kendin için bile savaşacak güce sahip değilsin.

şöyle bir ev, şöyle bir manzara olsun da adının ne önemi var?

arkadaşımın yeri burası. gönderdiğinde kıskançlıktan çatır çatır çatladım, yalan yok. kendisine de bunu çeşitli sözlerle ifade ettim.* üstelik burası, bu evin ikinci manzarası. bir önceki mekan direkt denizin dibindeydi. * ve orası da muhteşemdi. adamlar manzaradan sıkılıp bozup taşıyıp tekrar yapıyorlar evi. bir sonraki neresi olacak hiç merak etmiyorum.* *

sözlükte dilden dile dolaşan bir madalya
müracaat da kuyruk var herkes sıra sıra
halbuki aldım ben kendime bir kupa
madalyaları kullanın doya doya.

sayın sözlük yöneticileri,sevgili sözlük yazarları ve değerli yoldaşlar;

ben tartarus.1 şubat 2021 tarihinde sözlüğe giriş yaptım. bu sözlüğü ekşide gördüm ve içimde bir umut belirdi. ekşinin kalabalık,sıkışık,abaza ortamından buraya gelince resmen oksijen zehirlenmesi yaşadım. acayip heveslendim çünkü 2 yıldır çaylaklığımın bitmesini beklediğim ekşide sadece 20.000 sıra ilerleyebilmiştim. burda ise 10 entry girdiğim gibi değerlendirmeye alınıp yazar olabilirdim. hemen entryler girmeye başladım. içerde bir kültür oluşumu gördüm ve bu benim umutlarımı tavana çıkardı. ama farkettiğim bir şey vardı. yazarlar çok negatifti. ben de diğer yazarlar gibi uzun uzun yazamadığım için "komik yazar" kalıbına oturmaya çalıştım. kısa ve güldüren entryler girmeye çalıştım. ilk gün böyle geçti. sonra bazı yazarlara ve moderatörlere mesaj atıp ne kadar sürede yazar olabilirim sorusunu sordum. yazarlardan gelen mesajlar beni çok şaşırttı. çünkü ben kaydolmadan sadece bir kaç hafta önce çaylaklık sistemi gelmişti ve yazarlar hiç çaylak olmamıştı. ilk çaylaklardan olmak fena değildi düşününce. moderatörler ise değerlendirmeye alacaklarını söylediler. ben de yazmaya devam ettim ve herhalde bir kaç güne olurum dedim. ama şuan üzerinden 1 hafta geçince bir umutsuzluğa kapıldım. acaba değerlendirme olmadı mı?
yoksa değerlendirme oldu da red mi edildim? peki niye hiç bildirim gelmedi? biliyorum,belki çok iyi bir yazar olamayacağım. belki uzun uzun yorum yazamayacağım. ama fikirlerimi özgürce paylaşmak istediğim platformda kısıtlanmak çok kötü bir şey. çok beğendiğim bir entryi beğenemiyorum."çaylaklar oy kullanamaz!".başlık açmaya çalıştığımda ukde bırakmaya zorlanıyorum."çaylaklar başlık açamaz!".evet,belki bu kurallar trollerin türememesi için ama eğer yazar alımı hızlanmazsa kuralcı izlenimler doğurur. hem benden önceki kullanıcıların çaylak olmadan direk yazar olması hem de benden sadece 1 saat önce hesap açmış kişilerin çoğunu yazar oduğunu keşfetmem benim çok zoruma gitti. burda bir haksızlık yaşandığını düşünmüyorum. buraya ekşideki gibi ezilmiş olarak kalmaktansa,herkese fikirlerimin özgürce ulaşmasını sağlamak için geldim ama her geçen gün ümitlerim azalıyor. her gün kafa sözlüğe girip yazar olduğum bildiriminin gelmesini bekliyorum.

sözlük kullanıcılarına soruyorum.sizce yanlış yaptığım şey ne?

şimdiden yardım edenlere ve küfredenlere teşekkür ediyorum.

bu başlık birilerinin hayatına dokunacak ve sonsuza kadar değiştirecek.. hissediyorum..

aydınlık yerlerin rahatsızlık vermeye başlaması, gülme yetisini kaybetmek, neden yalnızım neden yanımda kimse yok gibi sorular sormak.

bir manipülasyon tekniğidir. karşı tarafın aklı varsa asıl ben özür dilerim deyip, olası her türlü mevzudan korunma alır. lakin aptalın tekiyse, geçmiş olsun. karşı taraf daha büyük argümanlarla ve daha büyük taktiklerle şahsiyeti deyim yerindeyse itin gözüne sokar. ve bunu ince ince işler, itinayla dokur.