meğer ben köpek seviyormuşum zeytinle bunu da tecrübe ettim.

böyle sevmekten hoşlanıyoruz.

takipçileriyle circle jerk yapmaya üşenen bir yazarın kodlamayı planladığı bot. duyduğuma göre bunu yazmaya da üşeniyormuş. bir üşengeçlik paradoksuna girip karadeliğe dönüşmüş yazarımız en sonunda. babaannesinin gözleri neden bu kadar büyük, dişleri neden bu denli keskinmiş, bilmiyormuş.

gelenler adamdı, buldukları insandı
insan yalnız tanrının yarattığı mâhluk
insan mâhluktan, adam insandan çıktı.
tanrının insanı yer ve içer.
insanın adamı düşünür ve yaratır.

mustafa kemal atatürk

arada sırada ben de bakıyorum nickaltıma.
okuyorum ve mutlu oluyorum, yazanlara her okuduğumda içten teşekkür ediyorum.
gerçekten çok güzel bir his oluşuyor bende.
çünkü gerçek hayatta bu cümleleri duyacak kimsem yok.
tekrar sağolun, varolun.

bilgisayarların "gördükleri" nesneleri tanıma, anlamlandırma, isimlendirme sürecine verilen ad. pattern recognition olarak da bilinir ve yapay zekâ araştırmalarının önemli bir kısmını oluşturur.

bir insan için herhangi bir başka insan ya da canlıyı, bir eşyayı, alfabedeki bir harfi tanıma süreci, doğuştan var olan bir özelliktir. tanıdığımız birini gördüğümüzde onun kim olduğunu hemen anlar ve biliriz. bazen basit birkaç çizgiyle anlatılan şeyin ne olduğunu da beynimiz hemen kavrar. aslında bunda, daha önce öğrenmiş olduğumuz bilgilerin bir çeşit veri tabanı olan hafızamızda saklanması ve gerektiğinde oradan alınıp, karşılaştığımız durumla kıyaslanarak en uygun sonucun seçilmesi şeklinde bir süreç işler. bilgisayarlar için de benzer bir süreç oluşturulabilir.

günümüzde birçok alanda bilgisayarları kullanıyoruz. bunlar aslında bizden daha zeki olan aletler değil ama bizden çok daha hızlılar. üstelik hafızaları da bizimki gibi yaşlanmadığından detayları işlemek konusunda oldukça iyiler. bu hız ve güçlü hafıza sayesinde, örneğin güvenlikle ilgili bazı sistemlerde işleri bilgisayara bırakmak bazen oldukça akıllıca bir seçimdir. örneğin genel yüz tanıma, retinadan kişi tanıma, dudak okuma ya da parmak izi belirleme gibi kriminal ya da güvenlikle ilgili alanlarda bilgisayarlar oldukça işe yarar aletlerdir. eskiden bunun insan eliyle yapılan versiyonları daha fazla kullanılıyordu. robot resim çizmek gibi...

bilgisayarlı örüntü tanımada, tanınması istenen başlıca özellikler belirli ana hatlarla sınıflandırılarak modellenir. bazı ayırt edici detaylar da verilere girdi olarak eklenmelidir. örneğin bir yüz tanıma programında, kişinin kadın mı erkek mi olduğu, kaç yaşlarında olabileceği gibi detay bilgiler önemlidir. ancak bu tür bilgileri her zaman yüzden kolaylıkla çıkarabilmek mümkün olmaz. örneğin aşağıdaki yüzlere bakarsanz, normal şartlardaki bir bilgisayarın hangisinin kadın, hangisinin erkek olduğunu birbirinden ayırabilmesi son derece güçtür:



görsellerin kaynağı

günümüzde her ne kadar bu konu üzerinde çok fazla çalışma yapılıyor olsa da, hâlâ bir bilgisayarın gitar fotoğrafı gördüğünde onu penguen olarak sınıflandırdığı abes durumlarla karşılaşıyoruz. yani çalışmalar henüz çok yeni ve "çok iyi" diyebileceğimiz bir boyuta gelebilmesi için çok daha fazlasına ihtiyaç var.

umarım birkaç yıl sonra öğrencileri tarafından sevilen bir öğretmen olabilirim. öğretmenlerin ve öğretmenler adaylarının günü kutlu olsun.

ingiliz edebiyatı'nın baş yapıtlarından biri olan gurur ve önyargı ilk olarak 'first ımpressions' (ilk izlenimler) olarak yayınlanmış, daha sonları gurur ve önyargı adıyla devam etmiştir.

kitap sadece aşk romanı değil, aynı zamanda toplumsal sınıf ayrımcılığı, dönemin kadın hakları gibi konuları da içeriyor. jane austen'in sade ve akıcı diliyle kolaylıkla okunacak türden olsa da konunun sadece 'evlilik' üzerine olması beni biraz sıktı.

bennet ailesinin beş kızı vardır. anneleri olan mrs. bennet; patavatsız, kızlarına koca bulamazsa ortada kalacakları düşünüp endişelenen bir anne. çünkü kocası öldükten sonra, ipotekli olan evleri kızlarına miras kalmayacak.
mr. bennet ise karısının tam aksine ağırbaşlı, çok konuşmayan, zaman zaman muzip cevapları ile güldüren bir karakter. en büyük kızları olan jane aynı zamanda en güzel ve her şeyi iyi yanıyla düşünen bir kız. ikinci kızları elizabeth ise gözlem yapmayı seven, bazen açık sözlü olmasının bedelini acı şekilde ödeyen biri. lydia ise kız kardeşlerin en küçüğü ve en şımarığı.
bennet ailesi, yeni komşuları olan bingley ailesi ile baloda karşılaşır, kızlarını mr. bingley ve mr. darcy ile tanıştırır. mr. bingley; güleryüzlü biri iken mr. darcy soğuk ve ciddi biridir.

mr. bingley, tam iki kez miss jane ile dans eder. bu büyük bir olaydır. ancak aralarında büyük bir sınıf farkı olduğu için mr. bingley'in ailesi tarafından hoş karşılanmaz. zaman içinde herkesin kafasında oluşan önyargılar kırılır. aşk, gurur tanımaz. mr. bingley ile miss jane, mr. darcy ile miss elizabeth evlenirler.

aslında hikayenin ana fikri olarak "aşkta gurur olmaz" veya "en büyük aşklar nefretle başlar" demek yanlış olmaz.

biraz okuyorum,biraz yazıyorum.öyle gidiyor işte.

ilk aklıma gelen anlardan biri okuma bayramı programında sunucu olduğum gün. siyah parlak elbisemi giymiştim o gün ve sınıfta benden sonraki * en başarılı çocukla eş olmuştum beraber sunuyorduk programı. küçükken çok utangaç biriydim ve karşımda o kadar fazla heyecanlı ve gururlu anne babayı bi arada görünce gerçekten panik yapmıştım ama orada ben olduğum, o programı ben sunduğum için de çok gururluydum. birkaç fotoğraf duruyo hala baktıkça hatırlıyorum o halimi *.

bence 21. yüzyılın en başarılı müzik gruplarından biridir. her bir şarkısı kendi içinde derin bir keder barındırıyor. hentai adlı eserini çok seviyorum. diğerleri de güzel. süper len.

hepsi güzel yani! hangisinin ismini sayayım?

ama bazen kendi kendini tekrar ediyor gibi hissediyorum. diğer yandan özgün mü özgün...

(bkz: ağza kürekle vurma isteği uyandıran beyanlar)

kafasözlük’e üye olduğumdan beri neredeyse hiç kitap okumuyorum. bazen bir tanım ile öyle yazarlarla karşılaşıyorum ki sondan başa doğru tüm tanımlarını heyecan ve keyifle okuyorum. özellikle kendi tanım ve cümleleri, yaşanmışlıkları ile yazılan paylaşımlar farklı farklı hayatları tanımama vesile oluyor. bu sabahta sayın odin’ in paylaşımlarını detaylı okuma fırsatı buldum. okudukça kendimi hiç bilmediğim bir ülkenin hiç bilmediğim sokaklarında tuttuğu fener ile yürüyor gibi hissettim. tüm tanımlarını severek okudum ve heybeme bir dolu güzel bilgi attım sayesinde. bu güzel paylaşımları için buradan kendisine teşekkür ederken o el sallayan minik tombul elli bebeğin verdiği mutluluğun her an sürmesini dilerim.

14 yaştan bildiriyorum:
tipsiz erkek yoktur, onun kendine eklediği şeylerle o tipsiz oluyordur.*
bana soruyorsanız, ben yılmaz erdoğan fanıyım.
ortalama bir tipi yok, ama baştan dibe karizma duruyor.

babamın bana ilkokul 4. sınıftayken aldığı oyuncak pandadır.bizimkilerin huyudur hep doğum günlerini unutmuş pozlarına girerler.o gün de yine öyle yapmışlardı.ama babam ortalıklarda görünmüyordu.sonra bir anda kapı çaldı ve babam koca pandanın arkasına kendini gizleyerek pandayı bana uzatıp iyi ki doğdun kızım demişti.özlenen anlar *

without contraries, there is no progression

islam böyle böyle gelişecek çocuklar, anlattığınız islamla müminlerı arasındaki uçurumu müslüman olmayanların eleştirileri kapatacak. (bu katkıları yüzünden de cennete giderlermiş mesela)

müslümanların kibrini çok az toplulukta görürsünüz. örnek: bu başlık .

bilim insanları ile sanatçıları kıyaslamak doğru değildir. ikisinin de alanı ve hitap ettiği kitle farklı. lakin sanatçıların daha fazla kitleye hitap etmesi şaşırtıcı bir durum değil. bilime ilgi duymayan veya anlamayan bir insan da müzik dinler, okumuş, kültürlü insan da müzik dinler. ancak bilimin ne yazık böyle bir özelliği yoktur. yapısı gereği herkese ulaşamaz. ayrıca bilim insanları şovmen değildir. sürekli göz önünde bulunmazlar. toplum hafızası sebebiyle de unutulur ve çok ilgi görmezler. sanatçıların işi ise göz önünde olmak, sahnede olmaktır. bu sebeple piyasadan silinmedikleri sürece unutulmaları zor olacaktır. bir başka sebebi ise ana akım medyada yayınlanan bilimsel gelişmelere dair haberlerde bilim insanlarının adlarının nadiren verilmesidir. onun yerine genelleme yapılarak "ingiliz bilim insanları, isveçli bilim insanları..." gibi kalıplar kullanılır. bu noktada haberi izleyen kişi bilim insanını birey olarak algılayamadığı için "helal olsun ingilizlere" deyip geçecek ve bir daha aklına bile gelmeyecektir. bahsettiğim gibi bir çok sebep öne sürmek mümkün olsa da asıl sebebi iki alanın da birbirinden çok farklı olmasıdır. kıyaslanması bile yapılamaz.

(bkz: bir dahaki sefere kralsın be oğlum) sözünü aklıma getiren başlık.

''gitme gitme gittiğin yollardan dönülmez geri''


sigaramın dumanına sarsam-1980

kemal kılıçdaroğlu'nu çöpçüler kralı gibi tasvir ederek haberleştirdikleri manşettir. üzüldüğüm nokta çöpçülere ayıp etmiş olmaları. çünkü çöpçüler de sonuçta alın teriyle çalışan gariban insanlar.