şubat ayı 28 gün çeker, yani bir tarafı hep eksiktir. bu yüzden birçok yörede halk arasında şubat ayına gücük derler.

ben de bebek sesine dayanamayan terör örgütünün eski mensuplarındanım. bir uçak yolculuğunda bebekli bir aileye yapılan ayrımcı davranışlar neticesinde annenin gözyaşları ile kendileri ile empati kurarak bu terör örgütünden ayrıldım. pişmanlık yasasına sığınıp doğruluğa teslim oldum.

dünya hepimizin ve bebekler ağlar. rahatsız olan kendi konforunu sağlamak zorundadır. kulaklık iyi fikir.

günaydın sözlük, napıyonuz?
iyi iyi aman, allah bozmasın.. biz de arkadaşlarla oturuyoruz işte.

kurbanı naaptınız?

2013 yılında keşfedilen dünya'dan 57 ışık yılı uzaklıkta bulunan bu güzel pembe gezegen kız çocuklarının gitmek istediği ilk gezegen olarak biliniyor.

gezegenin oluşumu hakkındaki sırlar şu an kesin olmaktan çok uzak. meja daha iyi bilir.
yıldız sistemlerinin oluşumlarını anlatan teorilere göre; böylesi büyük kütlede bir gaz devi gezegenin, çok genç diyebileceğimiz bu sistemde yıldızına bu kadar uzak olmaması gerekiyordu.
çünkü büyük gaz devleri, yıldızlarına yakın bölgelerde oluşuyor.
pembe gezegen kendi yıldızına 4,05 milyar mil uzaklıkta. bu uzaklık, dünya ile güneş arasındaki mesafenin 43,5 katı olarak biliniyor.
pembe görünmesinin nedeninin hala sıcak olduğu için yapmış olduğu ışımadan kaynaklandığı; milyon yıllar geçip gezegen soğudukça, pembe rengini de kaybedeceği söyleniyor.
goddard uzay uçuş merkezi’nde görevli astrofizikçi michael mcelwain, “eğer bu gezegene seyahat etme şansımız olsaydı, sahip olduğu ısıyla parlayan, koyu bir kiraz çiçeği rengini andıran bir dünya görecektik” dedi.

14 şubat için seviyeyi arşa çıkartan program.
öncelikle tebrik ediyorum, sonrasında ise pek sitemli olduğumu bilmenizi isterim.
sevdiğimle beraber dinlemekteyiz yayını, az önce bana "millet neler yapıyor sen de tribün amigosu gibi otur anca" dedi.

bana garezin mi var sözlük?

felsefede, dinde, ahlakta ya da politikada iki kere iki beş edebilirdi ama iş bir top ya da uçağın yapımına geldiğinde iki kere iki dört etmek zorundaydı.
george orwell 1984

10 yaş ennes api diyen veletlerin gelmesinden iyidir.en azından tartışabiliyorum.

longyearbyen norveç' de bulunan küçük bir kasaba. onu ilginç yapan şey orada ölmenin kanunen yasak olması durumu. bu küçük kasaba norveç'in kuzey sahili ile kuzey kutbu arasındaki svalbard takımadalarından birinin üzerinde bulunuyor. böyle bir yasak olmasının en büyük nedeni havanın aşırı soğuk olması. ama asıl nedeni 1917 yılında çıkan bir salgınla birçok insanın hayatını kaybetmesi ve araştırmalar sonucunda bu salgına neden olan virüsün 70 yıl önce toprağa gömülen bir cesetten kaynaklandığı saptanmış. havanın çok soğuk olması ile cesetler deformasyona uğramıyor ve salgın olarak insanların hayatını tehlike atıyor. bu nedenle bu kasabada ölmek yasak. ölüler defnedilmiyor kesinlikle.eğer çok hastalanırsanız norveç'de başka bir kasabaya götürülüyorsunuz ve son günlerinizi orada geçiriyorsunuz ve defnediliyorsunuz.

*

beni de yazın cemiyete *. aydee toplaşalım!

sözlüğün bana kattığı nadir kişilerden biridir. bunu okumayacağının farkındayım ama bunları yazmadan da durmak istemedim.

açık konuşayım* başta hiç sevmemiştim bu arkadaşı, hatta gıcık olmuşluğum bile var ama beni yanıltan nadir kişilerden oldu. şimdi ne zaman canım sıkılsa, ne zaman yorulsam gidip darlıyorum onu o da çekiyor beni sağ olsun. yazmaya yazmaya körelmişim ama olsun, yine bir yazım bulunsun burada*.

bu arada iyi ki varsın çiçeğim, iyi ki tanışmışız. bazı kötü şeylerin iyi şeylere vesile olduğunun kanıtı olduğun için de teşekkürler.

“bazı insanlar zalim, çıkarcı ve zeki oldukları için, bazı insanlar ise güçsüz ve zayıf oldukları için adalet isterler.“ var mısın ki yok olmaktan korkuyorsun - farabi

sadece tarikatların elinde bulundurduğu şirketler okullar vs. bakıldığında anlaşılacak durum. tüm seçimlerde sol partide olsa siyasi liderler cemaatler ile anlaşır, devlette kadro sözü verir, karşılığında da oy sözü alır. ayrıca büyük sermaye sahibi olduklarını için gözden çıkarılamazlar. avrupada feodalizm varsa bizde de tarikatlar var. cumhuriyet bile bunu yıkamamıştır. günümüze kadar güçlerini artırarak devam etmişlerdir. sadece feto örneğini biliriz son yıllarda ama fetö'den hallice etkin ve zengin cemaatler şuanki mevcut devlet kadrolarındadırlar. mehmet ali birand'ın şöyle güzel bir belgeseli de vardır.

en bi' sevdiğim sebze. yaz ayı olunca iştahımın kesilmemesinin yegane sebebi. elbette ki kekiksiz olmaz, yanına da güzel bir peynir... deneyin bence, pişman etmez.

ayrıca domates değil, domat. *

o kadar insanın içinde bozma bari editi: domat meyveyse patlıcan da meyve olsun, banne? kabul etmiyorum. *

başlık sahibi yazara gereksiz yüklenildiğini düşündüğüm başlık. başlık sahibi yazarın düşüncesini paylaşmasında ben bir sıkıntı görmüyorum. fakat ne yazık ki ülkemizde linç kültürü bir hayli geliştiğinden hemen kişiyi hedef alan agresif yazılar yazılıyor. siz tersini düşünüyorsanız kendi düşüncenizi belirtebilirsiniz.

başlık sahibi yazar kimsenin hayatına burnunu sokmamış, sadece düşüncesini paylaşmış. düşüncemizi paylaşamayacaksak kapatalım sözlüğü gidelim.

edit: son zamanlarda bunlar çıktı piyasaya. en ufak bir şey denildiğinde “senden izin mi alsaydı, insanların hayatına burnunuzu sokmayın” tepkileriyle karşılaşıyoruz. kimsenin hayatına burun falan sokulmuyor arkadaşlar. gidip havalimanında “dur yolcu, sen ingilizce bilmiyorsun ülkeden çıkamazsın.” demiyor kimse. “ingilizce bilmeden yurt dışı hayali kuramazsın, kurarsan kurşunu yersin.” de demiyor. usulünce düşünce paylaşılıyor, ki bildiğiniz üzere sözlük de bunun için var.

ne yapılsa yaranamıyor burada kimseye. yok size beğeni filan.

sanırım hepimizin ara sıra istediği yegane şey bu. sorumlu olduğumuz, üzerimize yüklenen görevleri bir kenara bırakıp her şeyden sessizce uzaklaşmak... hayat yorduğunda, sorunların ardı arkası kesilmediğinde, üzüntülerin ve kederin dört bir yanımızı sardığında başvuracağımız kendimizi dinleme yolu... bir nevi tatildir bu yapılan, belki sorunlar bir yere gitmemiştir; ama yine de bir süreliğine sen onlardan ayrılmanın bir yolunu bulmuşsundur. uzaklaşmak, sanırım hepimizin istediği en yegane şey. özellikle de bu zamanlar.

-her gün katlanarak artan cinsel tacizler
-diktatör rejimi ve inanılmaz boyutlardaki yolsuzlukların göstere göstere yapılması
-hemen hemen herkeste görülen aşırı materyalist kültür, muazzam boyutlardaki mal mülk hırsı
-büyük şehirlerin yaşanılmaz hale gelmesi
-insanları haftada 6 gün çalıştıran, beş kuruş vermeden saatlerce fazla mesai yaptıran sömürgen patronlar
-her yerde torpil gerekmesi, torpilsiz hiç bir şey yapılamaması
-çocuk tecavüzcüleri ve katilleri

tabi buyrun? şeklinde cevap vereceğim olay. hani genelde anketörler falan çok kullanıyor bunu kırmamak için dinleyip teşekkür ediyorum.

babamı kaybedeli daha 2 ay bile olmadı, hala ölmüş olduğunu kabullenemiyorum her an çıkıp geri gelicek gibi hissediyorum. keşke gelse diyorum tüm bunlar şaka olsa diyorum ama yok. babamdan rahmetli diye bahsettiklerinde tuhafıma gidiyor. kabrine gidince toprağın altında yatıyor olmasını babama konduramıyorum, yakıştıramıyorum. yağmur yağıyor düşünüyorum orada yağmurda ıslanır. babam daha 50 yaşında bile değildi çok ani bir şekilde kaybettik. sonra babama kızıyorum bizi neden bu kadar erken bıraktı diye. yaşı daha büyük olsaydı belki bu kadar canım yanmazdı çünkü biliyorsun ki yaşlı insanların zamanı azalmış gidecekler. ani ve genç ölümleri kabullenmek çok daha zor, o kişi babaysa daha da zor. en son gece üstümü örttü sonra da sabah işe gitti sonrası da yok. babamı bir daha asla göremeyeceğim, sarılamayacağım onunla derteleşemeyeceğim. bu kısmını daha kabullenemedim bile. babamın yokluğundan çok babamın genç yaşta ölmesine üzülüyorum giden genç canına üzülüyorum. çünkü görecek yaşayacak çok şeyi vardı ama o hiç birini göremeyecek artık. içimdeki o sızı hala ilk günki gibi geçmiyor. hem kendimi çok güçlü hem de çok güçsüz hissediyorum.babam ani öldüğü için annemi ve kardeşimi kaybetmekten artık daha çok korkuyorum. sonra düşünüyorum annem ve kardeşim dışında benim canımı ne yakabilir böyle? hiçbir şey. hayatta her şeyin bir çaresi var ama ne yazık ki ölümün çaresi yok.

kesinlikle ve kesinlikle tadelle'nin sütlü ve bitterli gofretleridir.

beyaz çikolatalısı para etmez.


tanım : en kaliteli gofretin hangisi olduğunu paylaştığımız başlıktır.