devamlı olarak bir gerginlikle etrafına haklılığını empoze etmeye çalışan bir birey gibi düşünülmekte birlikte, tam aksi şeker birisi olduğu öğrenilince yaşanılan şaşkınlığın ardından gelen destekleri için ortaya çıkan minnet duygusunun saygıyla harmanlanarak nickaltına yazılması elzem olan moderatör.

yine de şöyle bir intibası olmuyor değil:*

anne diye ağlıyor orda küçücük ve çaresiz.
neden ya neden hiçbir şey olmaz bu insanlara neden.
bunca kötülük neden karşılıksız kalır neden.
o kadar üzüldüm ki anlatacak kelime yok.

1. sınıftan 6. sınıfa kadar aynı kişiyi sevmiştim. belki de isminin yanında "can" ismi olan kişiler bu yüzden bana çok tatlı geliyordur. kaç yaşında olursa olsun ister 5 ister 40 o "can" ismi çok tatlı gelir bana. içim hemen yumuşacık oluyor. o kişiye o "can" ismi ile hitap etmeyi severim. hatta onun çantasına gizlice onu sevdiğime dair mektup atardım, kimse kim attı bu mektubu bilemezdi. o kadar çaktırmadan sevdim yani. murat boz'a benziyordu, tatlı çocuktu. sonra ergenliğin etkisiyle değişk bir şey oldu amannn. küçükken daha iyiydi. ne hayaller kurmuştum bee o minik halimle. kopyacıydı. benden az istemedi kopya, vermedim. içimde hiç sızlamadı. kendisi fırsat buldukça çekerdi zaten. sonra ortaokul bitinceye kadar kimseyi sevmedim.

doğru teşhise yanlış yaklaşımdan mütevellit, negatif bildirimdir.

mesele şu, erkek kısmının işsizliği ile kadın kısmının işsizliğinin toplum değerinde intiba farkı yarattığı doğru. yani bir kadın çalışmıyorum dediğinde aldığı tepki ile erkeğin çalışmıyorum dediğinde aldığı reaksiyon bir değil. bunun sebebini ataerkil düzene de dayandırabilirsin, haşin ve gaddar kapitalist sisteme de; mağara adamının saçını sürükleyerek seyahat ettirdiği hatundan gelen genlere de.

lakin bu, elbet kadınların iş derdi yok gibi bir sonuca çıkmıyor.

iş arayan, geçim derdi olan, kendi ayakları üzerinde durmak isteyen, bağlılığı reddeden, ''benim'' demek isteyen herkes cinsiyet ayırmaksızın çalışmak zorunda, iki iki daha dört. ister milyoner eşin olsun, ister aileden zengin ol; imkanları kendin yaratmadığın müddetçe aidiyet duygusunu, başarmanın zevkini hissetmek namümkün. bu yüzden kemancı dertli dertli çalarken, hakettim ve ezdim diyebileceğin maddi gücü elde etmek şart. aile, eş parası ile zurnacıya para takmak ile kendi kazandığını takmak arasında bile zevk farkı vardır.

netice itibariyle illa bir kıyasa tabi tutacaksak, toplum açısından yadırganmama lüksünün daha ağır bastığı bir hipotez savunulabilir. öteki türlü neresinden tutarsan tut, elinde kalır.

güldür güldür show

sanırım son gittiğim konserlerden biriyidi. tunalı’nın kasvet kokan bir mekanında “6:45”

konserine paraşütle inen bir delidir. zaten normal insan bize göre değildir. kendisini bir başka severiz ki, bunu söylemenin tam yeridir.

fazla bilgi vermeye gerek yok. ancak en sevdiğim şarkısını, aslında türküyü ve dahi yani cover’ı ekleyeyim buraya.

aşık mahzuni şerif’in 1986 yılında bestelediği “sarhoşum dünyada”
sen bizim hayko, al türküyü öyle bir hale getir ki, türkü başkalaşım yaşasın.

cover; mahzuni’ye saygılar albümünde yer alır. benim sevdiğim iki güzel insanı bir araya getirmiştir.

“sarhoşum dünyada sevdiğim,
meyhoş geziyorum yâr.
kadehimi doldur da bari,
eller bizi duymasın yâr.”

sarhoşluğagider

akrabacılık. normal bir çalışanın yaptığı basit hatadan dolayı bile iş haddine son verecek insanlar, kan bağı olan kişilere haddinden fazla müsamaha gösterirler. kimi yerler de bazı kişilerin amcası/dayısı/bilmemkimi yüksek mevkide olduğu için sesini bile çıkaramayan müdürlerle dolu. sorsan hepsi kurumsal firma. laf. bu tarz şeylere göz yuman işveren/patron/müdür (adı herneyse) barındıran tüm kurumlar benim gözümde kalitesizdir.

hicbir sey yapmadan heykel gibi dursa bile karizmasindan gram eksilmeyen, seytan tuylu aktor tanesi.

kofte dudakli tatlis yav. (bkz: seni anan benim için doğurmuş)*

altın renkli boyan olaydım da ilmek ilmek işleyeydin beni dedirten ressam. görsel orgazm diye bir şey varsa en büyük sebebinin klimt olduğunu düşünüyorum.

aç kaldım susuz kaldım, terk etmedi sözlük beni.

yaşamış en temiz insanlardandı. ömrünü barış ve hukuk için tam mesai çalışarak geçirdi.
arkasından ahh vahh edecek değilim. hrant, ape musa, tahir başkan ve daha nicesi kendini bu yola kurban etti. hepsinin yaşarken yazdıkları bu yolda öldüreceklerine emin olduklarını yazdığı yazıları var.
bu güzel yürekler ve onurlu beyinlerin mutlaka bir bildikleri vardı.

dost ve düşman herkes bilsin ki kazanacağız. mutlaka kazanacağız!

birgün bizim ülkemiz de gençlerinin kaçabilmek için sağ kolunu ve üzerine ömürlerinin 20 yılını vermeye razı olduğu ülkeler gibi olacak.

pek araştırma huyu olmayan arkadaşlar için;

buyrun bu yemen için

bu suriye'li sığınmacılar için

esad'ı suçlayıp bizi övdükleri haber

bonus olarak türkiye'nin tırstığı çin'i eleştirdikleri haber

kısacası bırakın artık sezercik tavırlarını. ap ilahi bir kurum değil elbette yanlış yaptığı kararlar olabilir. ancak türkiye hukuk ülkesi olmaktan gukuk ülkesi olmaya emin adımlarla ilerlerken buna karşı çıkması hepimizin yararına. demirtaş yalnızca bir isim. usulüne göre yargılanırsa ve cezası sabitleşirse isterse ömür boyu hapis yatabilir. lakin böyle usulsüzlükler olursa buna karşı çıkmak gerek. aksi durumda gelecekte bunların sizin de başınıza gelme ihtimalini arttırmış olursunuz.

ismini boğazı 1728 yılında geçen danimarkalı kâşif vitus bering'den almıştır. boğazın iki yakası arasında bir günlük tarih farkı vardır.

sadaka devletinden beklenen bir hareket, verdikleri miktar 15 günlük fitre parası bile değil.

halk açken (bkz: itibardan tasarruf olmaz) diyip saraylar, villalar yaptıranlar;

boğazınızda kalsın.

iyi dostlar biriktirdim hepsi ailem oldu.

elbette vardır.
ancak yıllara göre değil, yaşanmışlıklara göre yaş alır.

nasıl da paylaşıyor insan isterse
nasıl da birmiş meğer hasretler
nasıl da mecburmuşuz
sabretmeye, sevmeye, öğrenmeye

tam ortasındayım.

sabretmeye, sevmeye, öğrenmeye.

günümüz devletleriyle osmanlı.