her ne kadar siyasal islam ve türevlerinden zerre hazzetmesem de, spekülatif olarak açılmış bir başlık. doğruyu kendi değerlerime göre eğip bükmeyi hiç sevmedim, sevmeyeceğim. zaten bütün bu kutuplaşmanın temelinde her mahallenin başkalarından duydukları ile yorum yapıp taraf olması yatıyor. özetle; ali babacan böyle bir ifade kullanmadı.

emekli boomer tayfanın takıldığı bütün kahvehanelerdir.

hissislik.bir yerden sonra artık,karşıdaki kim olursa olsun -sevgili,eş,arkadaş,dost,hatta kardeş,anne,baba- ona karşı hiçbir şey hissedememek.an gelir sevmek istersin,istesen de artık olmuyordur.an gelir nefret etmek istersin,çabalarsın.o da olmaz,nafile,beceremezsin.üzülmek istesen yine aynı,sebep bile bulamazsın.artık karşındaki insan ıssız bir boşluktur.tanımsız,sıfatsız,kimliksizdir.herkesin sahip olduğu isimler gibi,sadece bir isim sahibi olarak kalacaktır bellekte. o kadar ve o eşikte aşılmıştır artık.

benim niye az, ben kadın değil miyim sözlük!

kimse yapılmadı demiyor. devletin görevidir yapılanlar. önemli olan 1 liralık hizmet 100 liraya neden alındı? aradaki milyarlar kimlere peşkeş çekiliyor. halk vergiler ve yoksulluk altında ezilirken ekonomimiz çok iyi diyen insanlarla dalga geçilmeyecek de ne olacak.

buradan

aşıkların kendi adları yerine eserlerinde kullandıkları takma adlara denir. kendilerini tanıtmak ve arz etmek için kullanırlar.
örnek olarak ;
"karac'oğlan der ki:
her sözüm haktır,
yiğit olmayanın yalanı çoktur.
cehennem yerinde hiç ateş yoktur,
herkes ateşini kendi götürür."

çoğu insanın şikayetçi olup kullandığı iss sağlayacı ve gsm operatörüdür.
üzerinden lübnanlı bir aile zengin olmuştur.

nörogelişimsel bir bozukluk olan, hakkında halen daha araştırmaların sürdüğü ve nedeni henüz tam olarak belirlenmeyen otizm spektrum bozukluğu olan ressam bir çocuktur. sevgili supportgirl'ün paylaştığı ilk tanımda, youtube kanalındaki resimleri ilgiyle takip ettim. tebrikler çocuk.

ilkokulda iken sınıfımız ile birlikte gittiğim çok güzel bir müzedir.

hele ki o arabalar beni benden almıştır.

en kısa zamanda tekrar gitmek istiyorum.

jülide özçelik tarafından seslendirilen 8 yıl falan dinlesem sıkılmam bir şarkı. çok acayip. söz ve müzik erhan gündem'e ait.

bugün neden gelmedin?
burası bomboş sensiz.
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
sen şimdi benden habersiz uzaklarda
yollarımız belki kesişmez asla.
oysa gelseydin bu akşam gün battığında
bir umut vardı ama gelmedin.
bir gün elbet
sen ve ben
buluşuruz bir deniz kıyısında
belki de yıllar sonra
rastlarım sana mehtaplı bir yaz akşamında
ama bugün neden gelmedin?
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
bugün neden gelmedin?
bugün neden gelmedin?
burası bomboş sensiz.
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
sen şimdi benden habersiz uzaklarda
yollarımız belki kesişmez asla.
oysa gelseydin bu akşam gün battığında
bir umut vardı ama gelmedin.
bir gün elbet
sen ve ben
buluşuruz bir deniz kıyısında
belki de yıllar sonra
rastlarım sana mehtaplı bir yaz akşamında
ama bugün neden gelmedin?
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
bugün neden gelmedin?

biberini yemeyeceksen git pilav ye diye tepki gördüğümüz doğru, fakat aynı tat değil ki. özellikle nimet o nimet diye baskılar da görmedik değil.
o kadar seviyorsanız bizim biberleride siz alın da üstümüze gelmeyin artık. ne kadar uğraşsam da nafile o yeşilimsi kaplamayı yiyemiyorum.
benim için biberi daha çok içi dışarıdan gelecek etmenlere karşı koruyan bir zırh görevi görüyor.

karşındaki kişinin kendisine istediğin küfürü edebilirsin.
fakat yakın çevresi hakkında hiçbir şey söyleyemezsin.

kaslarda depolanan glikojenin yıkılması sonucu yan ürün olarak oluşan, kaslarda birikerek halsizliğe ve ağrıya sebep olan bir organik hidroksi asit.

benimdir.
özellikle kitap akıcıysa sonuna kadar dayanamam hemen ağlarım. yazılan her kelime ruhuma işler resmen.

bu dersi veren öğretmenler (genelde) kendilerini ahlak abidesi sanıp herkese ders verme peşindedir.

en son ne zaman yalan söylemiştim? hatırlayamıyorum gerçekten. error 502. direkt söylüyorum konuşmaktan sıkıldım, me time yapıcam. acı gerçekleri suratlara çarpmak o kadar basit ki, yalanı lüzumsuz kılıyor nezdimde. yanlışlıkla gaddar, püripak bir insan çıktım, yazarken de aksiyonsuz, monoton hayatıma küfredesim geldi. sövecek sözü varmış dilimin.

yeni yalanlarla yeni anılar mı biriktirsek? nope. prensiplerime aykırı. *

bin bir bataklıklar ülkesinin nasıl beyaz zambaklar ülkesine dönüştüğünün hikayesi.

"insanlar neden sürekli tanrı yaratıyor?"şeklinde sorulsaydı daha mantıklı olabilecek bir sual.