etrafımdaki insanları her geçen gün kirmaya ve kendimden uzaklaştırmaya devam ediyorum. bunun farkında olsam bile önüne gecemiyorum.

futbol ile alakası olmayan bir televizyon programı.

nadiren gülmek için açar izlerim sadece.

sıksa da canımı bazı şeyler ben gülerim.
üzse de beni bazı şeyler ben yine gülerim.
ağlatsa da bazı şeyler ağlarken de gülerim.
çünkü bilirim, gülmek en büyük devrim.

“kahkahasız geçen bir gün, boşa geçmiş bir gündür.” - charlie chaplin *

zekirdek ve matrax dinlemek. şarkı söylemek. limonlu çay. şiir okumak. salata yapmak. yeni kitap almak. çalışmak. hep öğrenmek. içinde olduğun yaşı kendine hatırlatmak ve sevinmek. kedi öpmek. reśim yapmak. sabah dörtte bir şeyler içmek. aytuğ akdoğan videoları... sevilen yazarları okumak. yürümek...
bana bunlar iyi geliyor.

türk yapısında vardır (bkz: swh)

bir grupla ve grup üyelerinin yaşantılarından yola çıkarak, bir amacın, bir düşüncenin, doğaçlama, rol oynama gibi tiyatro tekniklerinden yararlanarak canlandırılmasıdır. günümüzde kalıcı öğrenme modelleri araştırılırken bulduğumuz ilk kavram yaratıcı dramadır. çünkü yaratıcı drama, “yaparak yaşayarak öğrenme” tanımıyla da karşımıza çıkar. sadece katılımcıların aktif olarak katılabilmesi herhangi bir araç -gereç zorunluluğunun olmaması ve her yerde uygulanabilir oluşu eğitim de kullanılmasında da önemli bir etkendir.

öncelikli olarak, gerçek dünyada icra edilen ve burada karşılığı olan uğraşlar ile ilgilenmek şeklinde cevaplanabilecek soru.

(bkz: resim)
(bkz: müzik)
(bkz: kitap)
(bkz: dergi)

kalabalık sıralar, kuyruklar, hastaneler

belediyenin çalışmasına vatandaşın pozitif tepki vermesi kaynaklı gibi görünen durum. şahsımı sevindirdi yalan yok.

insanı serin sulardan kızgın çöllere atan dehşetengiz olay.

mö. 1500 yıllarında yaşamış.kocası ölünce firavun olmuş.yapılan tapınaklarda kendisini sakallı olarak göstermişler.erkek gibi görünmek için sakalda takıyormuş.bunun sebebi inançları. tanrı'nın çocuğu olursa erkek olur başka seçenek yok yani.

hatşepsut tapınağı

30 yıl aynı yatağa girdiği adamdan dahi utanan o kadar çok anadolu kadını var ki yazık. bu durum ciddi bir toplumsal baskı sonucu ortaya çıkan problemdir. cinselliği bir tabu haline getiren, konuşulmasından araştırılmasından hele ki evlenmeden deneyimlenmesinden sakınılan toplumlarda ortaya çıkması normal olan bir diyalogtur.

çok medeni bir şekilde boşanıyorlar en çok o dikkatimi çekiyor. adliyeden çıkınca kahvaltıya giden dahi var. işte böyle örnek olun diyorum içimden.

ilk 15 dakikayı kaçırdım ama olsun.
tekrarını dinlerken bile içimi huzurla kaplayan yayın*.

en başından beri düşündüğüm hal. ölümden korkanlar yüzünden maruz kaldığımız durum.
sanki tek ölümcül hastalık korona.
korona olmasak sonsuza kadar yaşayacaz sanki

cantasin da en dantellisini tasiyani gördü bu gözler..
don onemli..

siz öğrenince seslenin bana gelirim
olmadı tüm sözlüğe ben öğretirim
sıkmayın canınızı aşık hıyariyim ben
iğne batmaz mezunu koca bir yiğidim

size tarihin derinliklerinden bir anı ile geldim. 90'lar anadolunun orta büyüklükte bir şehri, yazarımız henüz lise öğrencisi.
evde ameliyat olmuş teyzem yatıyor, gelen giden oluyor haliyle. kimini tanıyorum, kimini hiç bilmiyorum.
kapı çaldı, hiç tanımadığım iki kadın geldi. içeri buyur ettim, kibarca hal hatır sordum tabii. teyzeme geçmiş olsun dediler, oturdular.
ben kahve yaptım, ortam çok tuhaf anlayamadığım şekilde. kahveyi içene kadar soru sordular gerekli gereksiz. nihayet teyzem sordu, ben sizi çıkaramadım, yanlış mı geldiniz acaba diye. kadın demesin mi biz görücüyüz, az önce aşağıdaki dükkandan sorduk, bu evde kız var dediler onun için geldik.
güler misin, ağlar mısın? teyzem kibarca kadınları yolladı ama yıllardır güleriz şaşkınlığımıza.
iyi ki bu adetler kalkmış ortadan, aşağıdaki dükkan tavsiyesiyle kız var diye tanımadığın eve gitmek de cesaret işi bu arada. yapan kaldıysa, söyleyin yapmasın

kendisine aşağıdaki görseli attım yanıtlamadı.
tanım: bot

önüme verseler hiç çekinmem basarım ama yanlışlıkla oldu elim kaydı tüh demeyide ihmal etmem.sonuçta bayağı kafa göz dalma durumu söz konusu çaktırmamak lazım.