şaka lan şaka. gül diye.

bir ayrılığın 2 farklı şekilde ifade biçimi.
biri nazım hikmet ran'ın gidersen kimseden farkın olmayacak manasındaki sözü, diğeri yılmaz erdoğan’ın baktığım her kişide seni görüyorum minvalindeki sözü.
hangisi kazanır bilinmez; gidenin ardından cool duran nazım hikmet mi? arabeske bağlayan yılmaz erdoğan mı?

evet sabah sabah gözler çapaklı hâlde kendimi burada bulduysam evdeyim demektir.

kız olursa şaheser
erkek olursa başyapıt

bu replikten sonra, sinema önünde bir sağa bir sola ağlayarak volta atıyordu en son. bazı şeylerin değeri yitip gidince anlaşılır ama heyhat...

karayipler dediğimiz bölgenin içinde yer alan yüzlerce irili ufaklı adadan biri olan martinik, fransız egemenliğinde bir adadır.

ilk olarak 1493'te kristof kolomb adayı keşfetmiş ama ispanyollar adaya ilgi göstermeyip bırakıp gitmiş. daha sonra fransızlar, 1635'te, 150 kişilik bir koloni kurup yerleşmişler. martinik, fransa'nın bir şehri kabul edildiğinden, adada fransız anayasası geçerli. para birimi euro. resmi dil fransızca. başkenti fort-de-france. diğer önemli kent st. pierre.

martinik'in sahil şerit uzunluğu 350 km. (yüzölçümü 1.950 km²) adaya tropik bir iklim hakim. adada dağlık kıyı şeridi ve volkanik kayaçlar çok fazla. ada topraklarının ancak 5'te 1'i tarıma uygun ve adanın karayipler'de yer alması, onu kasırgalara, sel felaketlerine karşı da korumasız bırakmakta.

adanın yiyecek ihtiyacının büyük kısmı ithal edilmek zorunda. bu da adayı fransa'ya muhtaç bırakıyor. adanın en önemli gelir kaynağı, doğal olarak turizm. bu nedenle iş gücünün büyük kısmı servis sektöründe çalışıyor.
adada, fort-de-france ve la trinite adında iki liman ve iki de havalimanı bulunmakta.

**kişisel not: dünyada epey yer gezmiş biri olarak uğrayamadığım yerlerden birisi de karayipler ve tabii bu ada. eğer pandemi olmasaydı, geçtiğimiz yıl buralarda olabilirdim. şimdi uzun süredir her şey belirsizlik içinde. turizmle yaşayan bu insanlar şimdi ne yapıyorlar diye düşünmeden edemiyor insan.

küfürsüz, özgür, samimi olur umarım.

benim için, belirsizliktir.

ne olacaksa olsun artık; beklemekten ölmek üzereyim.

bir başka tahammül edilemeyen durum için:
(bkz: türkiye'de genç olmak)

doktor ölüm adıyla da anılan ermeni asıllı bir patologdur.

ötenazi hakkında ne düşünürsünüz bilemem hatta ben ne düşünüyorum ondan da çok emin değilim. ne yönden yaklaşırsa yaklaşsın insan bir sonuca varmak çok güç. dinler açısından yaklaşırsak ötenazinin intihardan bir farkı yok, hukuk açısından bakarsak uzman yardımlı ötenazi ikinci dereceden cinayetle cezalandırılabiliyor ancak tamamen insani açılardan bakınca dayanılmaz acılar çeken bir insanın ölümü tercih etmesi ve bunun için yardım almak istemesi canı yanmayanların anlayış seviyesinin çok ötesinde. hangi empati ulaşabilir boynunda aşağısı felç kalmış bir insanın çaresizliğinin boyutuna?



yıllar önce javier bardem izlemek için güle oynaya girip film bittikten sonra salya sümük çıktığım the sea inside filmi bana bu konuda düşünmek için çok büyük fırsatlar sağladı ama hala işin içinden çıkabilmiş değilim.

alejandro amenabar’ın yönettiği bol ödüllü filmde javier bardem’in canlandırdığı ramon sampedro kübalı bir yazardır ve gençliğinde geçirdiği bir deniz kazası sonucunda boynundan aşağısı felç kalır. böyle yaşamaktansa ölmeyi tercih eden ve içindeki denize ulaşmak için çaba harcayan ramon intihar bile edemeyecek durumdadır. film ötenazi konusunda geniş bir bakış açısı kazandırıyor insana ve gerçek bir öykü olması da cabası.



gelelim kevorkian’a. kevorkian 1990 yılında alzheimer hastası bir kadına zehir enjekte ederek acılarına son verdiğini iddia etmiş ve bundan sonra başlayan ötenazi seansları 130 kişiye daha uygulanmıştır. hatta kapitalist amerikan dünyası bu ötenazi seanslarını canlı yayınlama fikrini bile öne sürmüştür. ve insan acımasızlığının bir haddi hududu olmadığı için 1998 yılında bu yayın gerçekleşti ve 20 milyona yakın insan tarafından izlendi.



jack kevorkian’ın lisansı iptal edilse de o ötenazi seanslarına devam etti. aynı yıl kevrokian tutuklandı ve sekiz sene hapis yattı. doktor ölüm sonuna kadar ötenazi hakkını savunurken şunları söyledi:

“ hastaya yardım ederkenki amacım ölüme neden olmak değildi. benim amacım acıyı dindirmekti. bu suç olmaktan çıkarılmalı. “

mahkeme başkanı ile konu üzerinde yapılan tartışma hapis cezası ile son bulduktan sonra kevorkian destekçileri de ellerinden geleni yaptılar onu savunmak için.

al pacino, jack kevorkian’ın hayatını anlatan you don’t know jack filmiyle kazandığı ödülleri alırken salonda bulunan kevorkian’ı ayağa kaldırıp alkışlatırken film çekimi esnasında her şeyi iliklerine kadar hissettiğini söyledi.



kevorkian 2011 yılında mide kanserinden öldüğünde amerika’nın bazı eyaletleri ve 8 farklı ülkede ötenazi yasallaşmıştı.



ancak kevorkian sadece bir doktor değildi, aynı zamanda da bir jazz müzisyeni, besteci ve ressamdı. anadolu’dan göç eden bir ailenin devamına mensup olan kevorkian türklerin ermenilere yaptıklarının yahudi katliamından çok daha büyük olduğunu iddia edip bunu da her fırsatta dile getirmiştir. kendi kanın damladığı genocide isimli bir tablosu da bulunan kevorkian ölümünden sonra da tartışılmaya devam eden bir insandır.

bir akışkanın hızı ve basıncı arasındaki ilişkiyi açıklayan ilke.

ince bir borudan akan su, kalın borudan akan suya göre daha hızlıdır. borunun kesit alanı daraldıkça akış hızı artar. akış hızı artan suyun iç basıncı azalır. yani bu ilkeye göre bir akışkanın akış hızıyla basıncı ters orantılıdır.

örneğin uçakların kanat yapısı bu ilkeye göre tasarlanır ve uçağın havalanması sağlanır.

allahınız varsa beni yazarsınız.

o insanlarda vicdan varmı ki acaba. büyük ihtimal hiç rahatsız olmuyorlardır. bir insanın vicdanı olsa baştan bu işleri kabul etmez.

cinsiyetçilikten usandıran bir başlık daha.

hayattaki en tarifsiz duygudur. ben aşka yenilmem diyen, kendini bu konuda çok güçlü görenleri bile tek bakışıyla yıkıp geçen bir duygudur.

aşık olmak kalbin en güzel uğraşıdır. asla vazgeçemediği... belki yüzlerce defa kırılır da o kalp yine de bırakmaz sevdiğini.

aşık olmak böyledir: tek bedende iki ruh taşımak. her yere iki kişi gitmek. artık dünyayı iki kişilik görmek...

kimilerini yakar, kimilerini boğar, kimilerini yaşatır da kimilerini öldürür...

ama ne olursa olsun, sonu iyi ya da kötü, ucunda ölüm dahi olsa, aşık olan yine vazgeçmez sevdasından.

aşık olunca dünya bir farklıdır artık. yüreğine aşkın bir tutamı düşmüş olan kişi eski benliğinden çıkar ve adeta yeni birisi olur. ben buna insanın kendini bulması diyorum. bir defa kendini bulmuş olan kişi de daha mutlu ve huzurludur...

provoke edilmiş , amacından sapmış bir direniştir. nerede devleti eleştiren bir eylem olsa bit gibi türeyen marksistlerin olayı farklı noktaya taşımasıdır.

ilk maddenin ateş olduğunu iddaa eden yunan filozoftur.

insanların evrende geçirdikleri kısacık ömürlerinde, istemediği şekilde yaşamaya mecbur bırakılması gerçeğidir.

şöyle bir düşünün; belki de sonsuz bir zaman diliminde sadece size düşen 30 yılınızı, sevmediğiniz bir işte, varlığı ve yokluğu arasında zerre kadar bile fark olmayan insanlar arasında geçiriyor olmak nasıl acı bir olgudur ?

mecbur bırakılıyorsun buna. vazgeçemiyor, kopamıyor, arkamı döndüm ve gittim diyemiyorsun.. işte bu gerçek hayatımızın özü.

tartışmalı düşünmeye sebebiyet verebilecek olaydır. şöyle ki;

bir ebeveyn kanalı o an kapadığında ya da çocuğun gözleri kapatıldığında, çocukların ileri ki hayatlarında cinsellikten korkma görülebiliyor, böyle vakalar var. ya da kişi, bu durumun üstüne giderse ortaya bir barney stinson çıkabiliyor. çocuğun izlemesine izin verilse, bu sefer de travma yaratıp yine cinsellikten korkma gibi çeşitli vakalar ortaya çıkabiliyor. cidden, bir ebeveyn ne yapması gerekir bu durumda tartışmalı bir konu.