avustralya'ya özgü bir karınca türü.
kıtlık zamanlarında haznelerinde bal depolayan karıncalar, acıkan diğer işçi karıncaları bir damla balla besliyor.
bal karıncaları bu balı afit denilen yaprak bitlerinden temin ediyor. aslında ismi bal diye geçse de depoladıkları sıvı, bal değildir. şeker oranı fazla ve su oranı az bir maddedir. bala benzediği için de, bal olarak isimlendirilmiştir.

bu yaprak bitlerini yakaladıkları zaman karınlarını bir güzel okşayıp dürtüklüyorlar, yani insan olarak düşünürsek gıdıklıyorlar. bu kadar okşanmak, yani aşırı gıdıklanmaya maruz kalan bit de, tabiki de gülmekten midesinde ne var ne yoksa çıkarıverir. çıkardıkları da bitkilerden aldıkları özsudur. bitin midesinde tatlı bir kıvama gelmiş bu suyu içip bitirirler.

aç kalan karıncalar ise depo vazifesi gören karıncaların duyargalarına dokunarak yiyecek isterler. karınca da, kendi familyasından olan bu karıncalara balla besler. yabancı bir familyaya ait karınca ise bu besinden faydalanamaz.

aborjinler için tadı tam olarak bal değil de şerbete benzeyen bu karıncalar, misafirlere geleneksel ikramı da oluyor. fakirlik, kıtlık zamanlarında altın ile takas yapılır, o derece de değerliymiş.

başlayıp bitiremediğim bir oyun. efektleri çok gerçekçi, karanlıkta oynadığınızda daha bir güzel.

bakan selçuk'un beyanı.
milletin aklıyla dalga geçiyorlar ya da bu coğrafyanın sorunlarına o kadar körler ki!
bu yetkili ağızdan çıkan ifade halktan kopmuş iktidarın daleleti.
ınsanlarımızın %47'si açlık sınırı altında çalışıyor. bunu ben demiyorum veriler diyor. yoksuluk sınırı bile değil.
sorgulayacak herhangi bir gazeteci , medya mensubu kalmadı.
meydan boş at yalanı inanırlar. %51 inansa yeter gerisi hain zaten.

daha da ilginci, sizin olmayan bir kitabın size geri gelmesidir. kuzenim, bir zamanlar kimden ödünç aldığını bilmediği kitabın benim kitabım olduğunu iddia ederek bana geri verdi. her ne kadar bu kitap benim değil dediysem de ikna olmadı, kitabı zorla verdi. kimbilir kimin kitabıydı ve halen geri gelmesini bekliyor, yazık..

ekmekle mi karnini doyuruyosun diyemezler çünkü ekmek dışında bişey yiyen insan fazla kalmadı.

tutarlı bir durumdur. birini aşağlamayı, kırmayı özgürlük saymamak aklı başındalıktır.

bir lycanthropy ukdesidir.

how i met your mother dizisinde barney stinson laser tag’de çığrından çıkıp kovulduktan sonra ted mosby onun için bir murtaugh list yapar. bu liste ismini lethal weapon serisinin yaşlı dedektifi roger murtaugh’dan alır ismini çünkü roger durmadan i am too old for this shit der.

bu liste barney’in artık yapamayacak kadar yaşlandığı şeylerden oluşan bir listedir ve elbette bu bir iddia konusu olmalıdır. tabii ki challenge accepted.

barbey stinson bu listedeki her şeyi yirmi dört saat içinde yapmayı taahhüt eder. aksi takdirde barney gece boyu ted’in mimari konularda konuşmasını dinlemek zorunda kalacaktır ve bu aklı başında çoğu insan için akıl almaz bir işkencedir. en azından benim için öyle olurdu.

listedeki maddeler aslında yapılması çok da zor olmayan şeylerdir. hatta bir iki tanesi oldukça basittir ancak bazı şeyleri yapmak yaşlandığımızda zor değil anlamsız gelir. mesela duvarlara poster asmak gibi.

sözlüğün iyi yazarlarından biri olan lycanthropy’ye teşekkür ediyorum bu başlık için. ben de kendim murtaugh listemi yapmaya başlayacağım en kısa zamanda. çünkü i am too old for this shit dediğim şeyler artmaya başladı.

zaman allı pullu bir kuşak. kuşanmadan parıltısına aldanıp akmak var, hızla giden bir araçtan ışıklı reklam panolarını izler gibi. zamanın içinde yeni bir zaman yaratmak var, başını o sudan hiç kaldırmadan, hep daha derine giderek.

zamanın sürati ölçüsüyle sabit değil.

öncelikle ayın evrelerinin insan ve doğa üzerindeki etkileri bilim için hala şaibeli bir konudur. bazı bilim adamları bu çeşitli araştırmalarla böyle bir etkinin olduğuna dair hiçbir kanıt olmadığını iddia ederken, aksi yönde veri sunan bilim adamları da mevcut.

tam olarak araştırmasam da benim üstümde kesinlikle bi etki oluşuyor. kurt adam değilim. auuuuu diye bağırmıyorum ama dolunay yokken daha sakin biri olduğumu fark ettim.
biriyle bi tartışma ya da kavga yaşadığımda, o günün akşamı göğe bakıyorum ve ahanda orda işte! yusyuvarlak ve bembeyaz ay.

aşırı duygusal olduğum zamanlar yine göğe bakıyorum, yine orda. boğazımdaki düğümün sebebini ay’ın şekline bağlamak ne kadar zeka işi bende bilmiyorum. hislerim bu şekilde.

edit:

gelgit başlığını okudum da geldim.

diyor psilosibin (bkz: #508084">#508084)

ben de sıkıştığımı hissediyorum tam olarak. sığamıyorum dünyaya. içim daralıyor, boğuluyorum.

gerçek anlamda nefes alamıyorum sanki. e haliyle mutsuzum. neşeli şarkılarında faydası yok. bugün dolunayın üçüncü günü ve yeminle delireceğim artık, sal beni diye böğürmek istiyorum. akrepliymis bi de... hiç dinlemedigim insanları dinliyorum youtube'da of of.
buraya kadar okuyan varsa sizi temin ederim ki bu plasebo ya da batıl inanç değil. kaç gündür başıma sancılar giriyor, okuyorum ama dalıyorum bi süre sonra. hiç bi şey izleyemiyorum. yerimden kalkmak işkence gibi geliyor. depresyonda da değilim, biliyorum geçecek ama o gün bugün değil işte. içim sıkılıyor bin tane ilgi alanım olduğu halde. uyuyamıyorum. kaç gündür sağ/sol dön manyak oldum. geceleri aniden uyanıyorum, huzursuzlanıyorum. ay dünyaya fazla yaklaştı ve bu beni çılgına çeviriyor.

bazı mutlulukların tarifi kelimeler ile anlatılmaz. hepimiz farklı duygular ile baksakta önemli olan o, küçükte olsa bir gülümsemeyi güzel hissetmektir.
bugün benim çok çok mutlu olduğum ve mesai arkadaşlarımı da mutlu eden çok güzel bir şey yaptık.iş yerimizde yanımızda çalışan bir abimiz var. çalışmak için ailesinden uzakta ve hep çok zor şartlarda para kazanmaya çalışmış, ezilmiş, yıpranmış. şimdi de bizim yanımızda daha rahat çalışıp parasını kazanmaya çalışıyor . yakında memleketine gidecek. bu abimizin doğum gününü tesadüfen özlük dosyasına bakarken gördüm. bir kaç gün geçmiş olsa da bu değerli insana küçük bir süpriz yapmak istedim. yaş pasta alıp ,mum ve maytap ile süsledim. bütün çalışan arkadaşlarımızı çağırdım. abimize' bir işin var gelir misin 'dedim. geldi, kalabalığı ve pastayı görünce şaşırdı, kalakaldı. heyecandan bir süre konuşamadı,gözleri doldu. her anı video çektik, ailesine bile gönderdi. belki hayatı boyunca hiç doğum gününü kutlamamıştı. gitmesine yakın bizlerle güzel bir anı olarak hep hatırlayacak olması bizi sevindirdi. değerli abim döne döne bana teşekkür etti.
bugün bu an, hayatım boyunca unutamayacağım bir anı ve mutluluk oldu.
bir pasta da bir insanın böyle güzel bir mutluluğu yaşamasına vesile olmak, nasıl anlatılır ki. iyi insanlar, her zaman her şeyin en güzelini hak ediyor. onlar iyi ki varlar.

masa dışında her yerde de değilim, asıl sorun masa başında olup her yerde olmak... aklın yani... vize dışında her şey düşünülüyor...

galiba iyi niyetim olacak. yine de ben memnunum insanlar için bir şeyler yapmaya çalışmaktan.

mod düşüklüğü ile süren uzunca bir zamandan sonra dedim ki bugün bir dilek tutayım ve totem yapayım. sayılara takıntısı olan biri olarak karma puan hanemde yazan sayı ardışık olarak 3-4-5-6-7 olursa ve bunu yakalarsam bir mucize olacak her şey yoluna girecek diye geçirdim içimden.
ara ara profilimi yeniledim ancak bir değişiklik olmadı. ama az önce tesadüfen sayfama baktım veeeee;*

evet sevgili mucize, artık gerçekleş lütfen.**

"sonunda boğulmak olsa da
benim o sularda yüzmem gerek."

çok zor bir seçim olmakla beraber 'benim her şeyi bilip öğrenmem gerek' deyip hayatı derinlemesine yaşama isteğimi özetlemesi bakımından sanırım "okyanus". en sevdiğim konserinden, şarkıyı da hemen ekleyeyim.

her şeyin, zıddını içinde barındırdığı düşüncesidir.

eskişehir'in ortasından geçen çayın adıdır aynı zamanda. eskiden şehrin kalbi olduğunu düşünürdüm. dikkatle dinlenildiğinde etraftaki kahkahalara, konuşmalara rağmen sesini duyacakmışım gibi gelirdi. ne zaman yalnız, umutsuz hissetsem kıyısındaki banklardan birine oturur; içimdeki huzursuzluğu suya gömmeye çalışırdım.

afrika'yı kendi pazarı haline getiren asya ülkesi. çoğu afrika ülkesine aklınıza gelecek herşeyi satarlar ve avrupa'nın üstünlüğünü kırdılar gibi, tabi madenler hariç.
güney afrika cumhuriyetinde her semtte bir çinli dükkanı var, hemde tehlikeli siyah, melez semtlerinde bile ve hepsinde karı koca iki çift çalışıyor. çin devletinin bu evli çiftleri komisyon karşılığı çin mallarını satmak için gönderdiği söyleniyor, devlet politikasıymış yani.
gördüklerimin geneli kumar oynamayı çok seviyorlar. cape town'da grand west casino'da her masada 5 kişinin 2 si kesin çinli desek yeridir.
birde bunlarda afedersiniz "ossurmak" çok normal birşey gibi, insanların içinde çok rahat işlerini hallederler.

haaaave you met ted?

son kötü günleri yaşıyoruz belki,
ilk güzel günleri de yaşarız belki...
kekre bir şey var bu havada,
geçmişle gelecek arasında,
acıyla sevinç arasında,
öfkeyle bağış arasında... *