konuşmaları düzgün ve takılmadan konuşurlar. kelime hazneleri zengindir ve bazı kullandıkları kelimelerin anlamlarını bilmediğimiz için ne dediklerini anlamadığım oluyor. mesela edebiyat hocamın.

x yanlız birakilamaz belki yalnız bırakılır.

bir gün bir arkadaşım bana saygısızca bir kelime kullanmıştı ve surat ifademden kızdığımı fark edip özür dilemişti. ' hayır sana benimle böyle konuşma hakkını verdiğim için ben özür dilerim' demiştim. bir daha çizgimi geçemedi... küfür etmek basittir asıl önemli olan öfkeni güzel ifade edebilmektir dediğim başlık.

ne kafalar var.
lütfen benim begenime beğeni atma mecburiyeti hissetmeyin. rica ediyorum böyle bir durum hissederseniz beni kırarsınız.
sahiden dikkatimi çekiyorsa hoşuma giden yazarın tanımını ya beğeniyorum ya da hem beğeniyor, hem de favoriliyorum.
merak uyandırırsa, profiline girip okuyorum. "beğeni yapamazsın" uyarısı gelse bile okumaya devam ettiğim oluyor. bu sebeple ben keyifli vakit geçirdiğim için o beğeniyi benden bir "teşekkür" favoriyi "harika" olarak görürseniz sevinirim.

moderasyonun acilen el koyması gereken başlıklardan birisidir bu tip ırkçı ve ayrıştırıcı başlıklar.

öncelikle tespit kasacak kadar konunun uzmanı olduğunu düşünen yazarlar tenezzül edip iki tane makale açıp okusaydı belki nüfus piramitleri hakkında bilgi sahibi olur ve bu başlığı açmaya utanırdı. * buradan bakınız*, bakın siz açıp okumaya üşeniyorsunuz diye sayfasına kadar ekledim linke... öncelikle her coğrafyanın kendine has piramidi vardır ve bu piramit ülkelerdeki gelişmiş düzeyine göre zamanla şekil değiştirir. geri kalmış ülkelerde yüksek bebek ve gebe ölümleri, kültürel faktörler, sigorta sistemi olmaması sebebiyle evi geçindirme sorumluluğunu çocukların alması gerekliliği gibi durumlar sebebiyle insanlar bu hızda çoğalıyorlar. bugün bu adamlara sövmek yerine türkiye başta olmak üzere komşu ülkelerin suriye üzerinde var olan dış politikalarını eleştirmek daha insani ve medeni olacaktır.

hey scandal.

bir diğer adı gerçeküstücülük olan edebiyat akımıdır. 1924'te fransa'da ortaya çıkmıştır. sürrealistler, freud'un psikanaliz yönteminden yola çıkmışlardır.

arada sırada viziteye çıkan başhekim gibi tanımlara bakar, hoşuna gideni beğenir.
yalnız yoldaş başkanın beğendiği tanımlar öyle popüler tanımlar da değil. nereden buluyorsa o kadar tanım içinde gün yüzü görmemiş tanımları beğenir. bir ara benim mavi yengeç tanımımı beğenmiş, onun beğenisi ile o tanım sanki cumhuriyet altını gibi bir değer kazandı.

eyaletin ismi, kızılderili caddo kabilesinin dilinde, arkadaş, dost anlamındaki teyshas kelimesinden türetilmiştir.

çoook havalı bir eğlence merkeziydi. çok iyi hatırlıyorum 5. sınıftayken okulla birlikte gitmiştik. herkes çılgınlar gibi tüm oyuncaklara biniyor, trende çığlık kıyamet kopuyordu. bendeniz yukseklik korkusu olduğu için masal anlatan ağacın dibinden ayrılmamış , tüm gün tek başıma katları dolaşmıştım.
sonra da sırtımda sırt çantası katları tek başıma dolaşırken meğer ilk aşkım bana aşık olmuş. ''özgür kız gibiydin aynı ''dedi yıllar sonra. kim ne zaman tatilya dese benim aklıma gelen hep bunlar olur. çok yaşayın yüzümü gülümsettiniz.

ilk kez sarma sardım, yin mi?

çocuğun yurtdışına yerleşmeyeceğinden ya da kötü tohum çıkmayacağından nasıl bu kadar emin olabildiğine şaşırdığım ailedir.

özürlerimle, bir şeyi anlamıyorum. niye diğerlerinin tercihlerini böyle ‘mıyk şöyle olursa bıyk’şeklinde sınıflandırıyoruz? iş bir de ‘görüşe saygı’ denince burda ahkam kesiliyor. peki nerde saygı? burda beğen butonu var, demek kullanmak için var. kimi bu butonu hiç kullanmaz, o zaman banane; kimi de kullanır kime ne?
kendi adıma çalışılmış tanım içeren ve akışta rastladığım tanımları beğeniyorum. bazen akışta görüp hak verdiklerimi de. ha bunu da karşılık beklemeden yapıyorum. daha önce de yazdım; hatta zıtlaştıklarımı bile beğeniyorum. demek yapmamak lazımmış vah vah. yani bu suç mu oldu şimdi? tüüü kaka mı olduk yani?

seni kıranlar utansın be, sen var ol (hassas türk aile yapısı).

şu an kaç kişi sevişiyor acaba sorusu.

hiç gerek yoktur.
istediğim zaman kimseye sipariş vermeden nickaltı girdirebiliyorum.
yapmam gereken sadece o kişiyi sinirlendirmek.
hemen damlar nickaltıma.

ara ara mesajlaştığım sıcakkanlı,esprili, bazı yorumlarına koptuğum yazar.bazıları tarafından misillemeye uğraması da kaçınılmaz haliyle.

tanıdıklar tarafından dalga konusu olmamak için yapmam gerekendir.
kendimle ilgili ipucu içeren tanımlar girince ensemden biri tutup"aha şimdi yakaladım seni zibidi"dicekmiş gibi hissediyorum.

ne deseniz hayır demeyen, en kötü o da olur bir gün diye naifçe cevaplayan, kibar ve mütevazı kurucu yazar.

filmler ve diziler dahil gerçek hayatta da bir çok kez denk geldiğim durum. inanılmaz metanetli bir duruş sergiliyorlar.

hani gözyaşlarını içlerine mi akıtıyorlar, yoksa kimse yokken mi üzülüyorlar bilemiyorum.

ama gencinden yaşlısına bir sessizlik bir sukünet hakim.

birde olayı bizim açımızdan ele alalım: hastanede çalışmış biri olarak çok fazla sinir krizi geçiren insan gördüm. ortalığı yıkıp devirenler gördüm.

neden peki? ölüm de doğal bir şey değil mi? en nihayetinde yaşayan herkes bir gün gelip ölüyor.