zaman tüneli

payesi düşük, bayağı...

cuk oturuyor da kimilerine, söylemeyi ar sayarım...

thalia yı izlerdim.

rosalinda, maria bario, maria mercedes ve marimar dizilerini bitirmiştim.

o zamanlar thalia yı beğenirdim. gençlik işte.

an ya da on eski türkçe'de sınır hudut bir şeyi çevreleyen cid demektir bu manada anlamak bir şeyi çerçevelemek etrafını kuşatıp içine almak anlamında kullanılır anlaşmak ise birbirlerinin hudutlarını sınırlarını ve sınırlarının içindekileri bilmek paydaş olmak anlamına gelir çok ilginç bir etimolojik kök yani bir insan türkiye'de size seni anladım dediğinde söylediklerini çerçeveledim ve çerçevenin içine aldım anlamını vermektedir an hala çoğu orta anadolu köyünde bir tarlanın sınırlarını gösteren işaret anlamında kullanılır ve türkçe rakamlarından 10 kelimesi de yine bu an kökünden gelir an tam olarak an okunmaz an ile on arasında bir geniz sesiyle kullanılırdı

ne inkar, ne itiraf bu yalnızca sitem.
değmez.

bir de, her insandan, her hayvandan hatta her nesneden tahrik olur. kadınların eteğinden, şortundan; erkeklerin uzun saçından, kılsızlıklarından; keçilerin dik kuyruklarıyla kukularını kapatmamalarından; kedi-köpeklerin sokakta çiftleşmelerinden; heykellerin görünmeyen cinsiyet bölgelerinden; trafikte kırmızı ışıktan tahrik olup, bu ve benzeri bilumum ögenin yok edilmesi için ayet ve hadis şey ederler.

yanlış hatırlamıyorsam bugün doğum günü olan davşan. (bkz: swh)

doğum günü kutlu ve mutlu olsun, umarım en kısa zamanda döner.

derin düşüncelere gark eden şeyler. gerçekten varlar mı? onları görebiliyor muyuz? çoklar mı? nasıllar?

yani sevgili baltanelerim aşk kelebeklerim gül bahçelerim okyanuslarım aşktanelerim öncelikle hepinize iyi geceler. sizlere kurban olurum ısırır emcükler yerim. ama yapamicam neden çünkü birçok slk insan yüzünden keyfim kaçtı. 37 yaş üstü er**klerin egoları da kapatılsın ayrıca bu üstten bakmak nedir yani. bir konuda fikir beyan ederken kimseyi ezmenin bir mantığı yok.

kime?
neye?

araba alacaksan alman, kadın alacaksan balkan.

öz teyzemin verdiği ibretlik ayardir.

bu ülkenin nüfusu her daim kapasitesinin üstünde oldu.

ama en azından 2000 yılına kadar yani 65 milyonken herkes her imkandan az ya da çok yararlanabiliyordu. emlak ve arsa ucuz , insan emeği pahalıydi.

ancak son 25 yılda özellikle 2013ten bu yana korkunç bir nüfus artışı oldu. 100 milyonu geçtik belki.

bu kadar insan hem işgücünü degersizlestirdi hem de tarım açısından elverişsiz topraklari olan ülkemizde üretilen sınırlı gıdaya olan talebi yükseltip enflasyon oluşturdu.

kaçmak istemiyor yaşamak istiyor. hayatta kalmak değil, insan gibi yaşamak.

kurtuluş savaşı kıstası bence tam olmuyor. evet 15 yaşındaki çocuklar canlarını verdiği için bu ülke bugün var ama biz şuan savaşta değiliz. savaşta hayatta kalma içgüdü ile hareket edip belki çoğu güncel şeyi düşünemezsin bile. ama bu çocuklar hergün psikolojik savaşta. en sıradan şeyler onlar için lüks. savaşta yokluktan açlık çeken adamla, markette herşey mevcutken ekonomi yüzünden alamayıp açlık çeken adamın koşulları farklı. evet neticede her ikisi de aç ama biri vatan savunma ile ayakta kalıyor öteki bu durumu sorgulayacak konumda.
evet internet çağındayız, diğer ülkelerdeki yaşıtlarına bakıp onlara imrenmesi, gözünün açılması bu kuşağı farklı büyütmüş olabilir ama her olay kendi içinde değerlendirilmeli. bize hazır bez alınmadı yıkayıp yıkayıp aynı paçavrayı bağladılar diye bugün hâlâ bebeklere bunu mu yapmamız gerekiyor. zamanında köyde leğene doğmuş çocuklar, o zaman kimse hamile eşini hastaneye götürmesin evde leğende doğurtsun. eskiden teknoloji yokmuş insanlar hastalığını bile öğrenemiyormuş, şimdi ultrasonu mr'ı falan var ama gitmeyelim hastaneye, rastgele öğrenmeye çalışalım sorunun ne olduğunu, hatta hacı hocaya gidip muska yazdıralım. adamlar deveye binmiş o zaman gençler araba sahibi olmayı istemesin.

çocukların okuyup bir yere gelme ümidi kalmamış. sorular çalınıp yandaşa peşkeş çekiliyor. yazılı sınavda ülke birincisi olan mülakatta afaroz edilip yerine yandaş getiriliyor. bir tivit attı diye insanların hayatı kararabiliyor. çok çalışsa bile yandaş olmadığı ya da bir yerlerde tanıdığı olmadığı için bir yere gelemeyeceğini bilen adamın nasıl hevesi kırılmasın. neyle motive etsin kendini.

en büyük savaş cehalete karşı olandır demiş hayatı cephelerde savaşarak geçen ulu önder atatürk. bu çocuklar şuan tam da o savaşın içinde. savaşacak gücü olmayana, tükenene saldırdığımız kadar onları bu hale koyan sebebe mi odaklansak acaba.

kabalığın, üçkağıtla iş yapmanın, bencilliğin, hırsızlığın, kazıklamanın marifet sayılması.

ismail karnım açıktı tut ki kedimi yedim ismail.
la fa, la sol ismail

gözünüz kapalı güvenebildiğiniz ve o yanınızda yokken aklınızın onda kalmadığı "acaba" dedirtmediği ilişkidir.

sevgilimle basket oynamaya gidiyorduk. lise aşkı başka idi

herkes tarafından tanınmak ama sizin sadece bazılarını tanımanız. yıllar sonra karşılaşınca saçma oluyor ama o tanıyor senın en ufak fıkrın yok öyle silinip gitmiş belki de hiç var olmamış neyse

the godfather serisinde karşımıza çıkan, don vito corleone'nin yakın dostu ve corleone kasabasının ağır abisidir.

hayatı boyunca corleone ailesinin yanında olmuş, don vito için önce bacağından sonra da canından olmuştır.

ilk filmde karşımıza çıksa da kronolojik olarak hikayesi ikinci filmde başlar. don vito, amerika'da kurduğu genco firması için sicilya'dan zeytinyağı getirip satmak istiyor. bunun için don tommassino ile bir iş anlaşması yapıyor.

sonrasında ise vito'nun babasının katili don ciccio'yu öldürmek için suikast düzenlediğinde yanındadır. kaçarken bacağından vurulur ve sakat kalır.

ilk filmde ise michael corleone cinayet işlediğinde aile onu corleone kasabasına gönderir ve burada da michael'e göz kulak olur.

son olarak üçüncü filmde karşımıza çıkar. don corleone'ye yapılacak suikastı önlemeye çalışırken vurularak ölür!

özetle corleone ailesine adanmış bir hayat yaşamış ve corleone ailesi için canından olmuştur. kalmadı böyle delikanlılar!

lezzet ve pişirenin görüntüsü ters orantılı arkadaş. çok da yakışıklı, güzel ne bileyim atletik olmayanın yemeği çok lezzetli oluyor tuhaf bir büyü ama gözüne bir güzel bir sempatik geliyor ki yemeği yedikten sonra. aşçımız dış görünüşüne çok önem veriyorsa yok o yemekten umma birşey. mesela en lezzetli çorbalar esnaf lokantalarında olur. en lezzetli kebaplar tablacılarda. en nefis salatayı yapanlara bakın. ampirik bilgi gözlem bedava. salaş mekan bile çoğu lüks gastronomi mezunu dolu restauranrlardan saha dtandart ve lezzetli yemekler çıkarıyor. değişik bir durum.azıcık halka karışırsanız rahat farkedersınız tezimi