zaman tüneli

ya şu gökkuşağı gibi rengarenk olan toz alma zamazingosu. ulan onun kendisi toz yumağı zaten.

istesen de kolay kolay silemezsin, hep orada durmalı sanki; bir gün hiç beklenmedik bir anda ses verecekmiş gibi. asıl fotoğrafları silmek koyuyor. malum hafıza ı beşer nisyan ile malüldür. ismi durdukça hatırlarsın ve unutmak istemesen bile insanın bakası gelir fotoğraflara. hatta en saçma ses kayıtlarına. can yakıyorlar kabul. sildiğine pişman olursun kaybettikten sonra. ve fakat lanet telefonların hafızası ise dolmaya meyilli, bir koyarsın beş sayar. sonra ara ki yer bulasın. silme zamanı gelince de gözlerinde buğu, yaşları sayarsın. ki silen silmiş çoktan asıl mühim olanı, ne diye fotoğraflara dalarsın? zibilyon kusurlarıyla insan işte, ne yaparsın. pişman olmadan evvel iyice düşün dur.

(bkz: genç ölmek)

vitrinde hiç kullanılmayan bardaklar fincanlar. tamam hatıradır saklayın da sergi yapar gibi tutmaya gerek yok bence. dantelleri saymıyorum zaten.
yine de o ortamı özlemedim desem yalan olur.

en sevdiğim şeyler arasında olan aktivite. saatlerce hiç hareket etmeden suyun içinde durabilirim. suyu çok seviyorum. kalbimde hissettiğim ender sevgilerde biri de su sevgisi. yüzerken rahatlıyorum, sanki yeniden doğuyorum büyülü bir şey. hem bedenimi hem ruhumu besliyor. profesyoneller gibi çok iyi yüzmek istiyorum. balık gibi yüzen bir kız görmüştüm suyun içinde adeta süzülerek gidiyordu, çok etkilenmiştim ve bir gün böyle balık gibi yüzmek istediğimi anladım.
haftalık seanslarıma katılıyorum, sonunda ne olacak zaman gösterecek.
kilolu birini yüzerken gören insanlar için de ilginç bir deneyim oluyor. şaşırıyorlar ve ne güzel yüzüyorsun diyorlar, gururumu okşuyorlar. halbuki altında kocaman bir emek olduğunu bilmiyorlar.

erkeklerin, kadınların yaşam pratiğinde olması gerektiğini düşündükleri ama kadınlarda olmayan şeyler.
hayır olsaydı zaten irkiklirin kidinlirdi irigi siylir diye bir başlık açılmazdı

inanıyor oluşum.

"tanrı gökyüzünü ve yeryüzünü yarattı"
tora-bereşit.
anlayana, manası çok derin.

beni ben olduğum için sevmesi. sevginin önüne hiçbir engeli koymaması.

(bkz: ya ne olacağıydı)

güzel kadını her erkek sever ben de severim ama bir kadını tercih edilir kılan şey konuşmaya başladığında belli oluyor.

çok güzel ve çok aptal kızlar tanıdım. hiçbiri ile zaman geçirmek keyifli gelmedi. güzellik bu kadar önemli olsaydı türkçe bile bilmeyen slav bir kadınla olmak isterdim.

hayatımın yorucu bir evresinde bir günü daha bitirirken, yorgunluğumdan şikayet etmekle yorulabiliyor olmama şükretmek arasında gidip geliyorken aklıma takılmış olan konudur bu kendinin en iyi versiyonu olma konusu.
böyle şeyler planlamak için hedef bir tarih olur ya genelde, bende doğum günümü seçtim, yani yeni bir ben yaratmak için yeterli süre var önümüzde. ya da ben yetmesini umuyorum, neyse... *
ne istiyorum peki? ne olduğunda daha iyi bir versiyon olduğuma ikna olacağım? ne planladığım konusunda çok net değil zihnim ama daha iyi hissetmek istediğimi biliyorum. bakın en iyi demiyorum. ömür olduğu sürece daha iyi vardır. ben şimdiki halimden daha iyi olayım, hissedeyim yeter. daha derli toplu bir yaşam alanımın olması, belki kilomda daha doğrusu yeme düzenimde değişiklik yapabilmek, daha az konuşabilmeyi öğrenmek *...
yolum uzun, vakit görece dar ama yapıcaz artık bişiiler
yapabilirsem yazarım diyeceğim ama muhtemelen burayı güncellemeyi unutacağım. gecenin bir saati neden buraya yazdığımı bilmediğim bir yazıyı güncellemeyi unutmam çok olası. *
*
kendinize iyi bakın gönül dostları, fazla şaapmayın.

"dünyaya gelmek bir saldırıya uğramaktır. doğan bebek havanın ciğerlerine olan saldırısının verdiği acıyla haykırır. soğuk saldırır bize, sıcak saldırır. açlığın, hastalığın, korkunun saldırılarını savuşturma yoluyla yaşarız, hayatta kalırız. yaşıyor olmak, savaşıyor olmaktan başka bir şey değildir. bir gün son nefesimizi verdiğimizde bize yapılan ilk saldırıyı tamamen püskürtmüş oluruz. savaş bitmiştir."

(bkz: waldo sen neden burada değilsin)

içimden bu ses bunu insanlığa kleopatra'nın armağan ettiğini söylüyor. umarım spoiler değildir. *

süt fabrikasındaki eleman geliyor sonra aklıma, mirasımın ırzına geçilmiş gibi hissediyorum.

nasıl bi ruh hastasısınız çözemiyorum ki. bir iş yerine günde 50 tane kargo gelmemeli ya. yarısı geri iade.

bakıyorum, sabah selfiesi, öğle yemeği selfiesi, akşam çıkmaca selfiesi.

arda kalan zamanlarda da trendyol'dalar.

gerçekten kafayı yemiş bu insanlar ya.

10 dakika sahilde yürü desen yürümezler. spor yok krem var.

şirkette bakıyorum herkes lifli sabun bilmem ne gerici krem durmadan kargolatıyorlar. bi halta da benzedikleri yok. maaşlarının yarısı kıyafete yarısı nemlendirici kreme gidiyor.

bu insanları alıp evleniyorsun. adamın maaş bordrosuna yazılıyor. tabi ki kadınlar, cüzdanı dolu adamı isteyecek len. fakiri kim napsın.

bir insanı tanımadan onu sevmenin mümkün olmadığına inanıyorum. gülümsemesini beğenmek, saçını kaşını gözünü sevmek diye bir şey olamaz. onun adı şehvet.

bir insanı tanıdıkça seversiniz. benim tabir caizse allahsız çok arkadaşım oldu. kadın erkek fark etmez ben kimsenin inancı ile ilgilenmem.

eğer kaliteli bir ateist ise aksine hoşuma bile gider okumuş düşünmüş birini bulduğuma sevinirim.

kızın biri bana ben ateist aleviyim demişti. bunu söyleyen de üniversitede hem de siyasal bilgilerde okuyan biri.

ben de dedim bu nasıl saçma sapan bir şey hem alevi hem ateist nasıl oluyor dedim ama kendisi boş ama güzel bir kız olarak cevap vermediyse de ben güzel diye hiç ses etmedim.

zaten güzel olup da pek kafası çalışanını da görmedim. sanırım güzel olunca her kapı açılıyor ve kitap okumakla ilgili bir çabaları olmuyor.

bunlar patladığında toz dumandan uçuṣlar falan iptal oluyor. karayip tatilim sekteye uğruyor. o açıdan karṣıyım. patlatmasınlar.

2024 yılının rengi yeşil renk yani huzurun ve dinginliğin yılı olacak en azından kendim için öyle görüyorum.
içime öyle doğuyor.

bitkisel köpük banyosunu tercih ederim.