zaman tüneli

gamsız, mutlu, keyfekeder bi tip gibi durup kendi kendime kurdeşen döküyorum, bravo bana.

30. dakika 2-0 gerideyiz. lan oğlum hayırdır bu gece?

fenerbahçe maça korkunç başladı.
defolarımız birer birer ortaya dökülüyor.
ne kadar boyarsan boya, bazı kusurlar kapanmıyor.
üzgünüm ama fenerbahçe için olumlu şeyler konuştuğumuz günlerden çok uzaktayız.
en büyük handikapımız hocamız.
iyi bir insan olmak, iyi bir hoca olmaya yetmiyordu.

çok olası bir durum. yoksa bu düzen nasıl işler? zevklerimiz için para harcamak da böyle bir şey işte.

kimilerine göre bir ihtiyaç. kendini kandırmakla, umut etmek arasındaki ince çizgi nedir?

3 yıldır napıyorsunuz çocuklar orada. gelin bir konuşalım. varsa elimizden gelen bir şey yapalım istiyorum.

bir bildiğiniz var gibi.. anlatın çocuklar.. fsdfsdf

daha önce başka bir maçta yazmıştım. beşiktaş için değil en çok ülke futbolumuz adına üzülüyorum.
yazık ki ülkemizin en büyük üç camiasından biri kendi taraftar sayısından daha az nüfuslu bir ülkenin takımına, kendi sahasında oyuncak olup 5 gol yiyor.
biz de ülkemizde futbol oynanıyor sanıyoruz.

bugün gelen aydınlanma şu kısa diyalogda gizli.

zugra : aşk, sonuç olarak bir kendini kandırma eylemidir.
arkadaşı : insanın kendini kandırmaya da ihtiyacı var.

bu şarkısını hatırlıyorum. öncesi varsa da bilmiyorum. bu şarkı döneminde genel olarak piyasa güzeldi.

güncel şarkıları hiç takip etmiyorum. rap müzik hoşuma gidiyor diyemem. istisnalar kaideyi bozmaz.

ilk yürüyen merdiven 1895 yılında newyork da kurulmuştur.

dünyanın en güzel takımı demiyor muyduk?
öyleydi çünkü.
öyle bir real madrid maçı izledik ki akıllara zarar.
şu anda beni fenerbahçe'ye en çok bağlayan onlar.
çok yaşayın.

altı üstü 70 senelik bir ömür. konuyu çok mu hususileştiriyoruz nedir.

neysek o'yuz işte. çok şeker biri olabiliyorken aaa bi bakıyorsun tam bir canavarım.

hayat işte. yerim hepinizi.

‘bangır bangır kollarını
teslim ol etrafın sarılı’

gibi sözleriyle bilinen gülşen şarkısı.

sevgiler,
aylin kontente’nin güldür güldür’de canlandırdığı karakterinin esin kaynağı olan yazar levi.

burada yazdıklarımın %85'i negatif hissiyata dayalı şeylerdir. ki bunların çoğuna yazı falan bile denmez. anlık karalamalar ve saçmalamalar vs. fakat fark ettim ki ben ne zaman şu sözlüğe baksam içimi bir manasızlık kaplıyor.

biz burada neden bir şeyler yazıyoruz lan kendi kendimize? diyorum ve bu manasızlık, içimdeki negatifi harekete geçiriyor. beş dk önce işimde gücümde ve full motiveyken bir anda her şeyin ekstrem derecede anlamsız olması gibi başlıklar açarken buluyorum kendimi. çünkü sözlükte ya da benzeri bir yapı sunan bir platformda yazmak aşırı anlamsız. orada bir konu var dur hele şu konuya fikir beyan edeyim diyorsun falan. kendi kendine öylece. sebep? sana fikrini soran mı var? aktiviteye bak. herkes kendince avunmaya çalışıyor. fakat buradaki herkes yalnızlığını vs'sini es geçtiğini sanırken aslında burada bulunduğu her an daha da yalnızlaştıran bir faaliyet içinde yer alıyor. neyse bu meseleyi detaylı şey etmeyeyim şimdi hiç.

burada takılmak gerçekten bazı psikolojik sorunların ya da manevi boşlukların belirtisinden başka bir şey olamaz. büyük bir algı oyunu. oyun büyük. büyük resim. benim hamurumda bu manasızlık hissiyatı vs var kabul ediyorum ama sözlük denen oluşum bu hisleri durduk yere perçinliyor. o yüzden buralara bakmamak en hayırlısıdır. umarım bu son entrymdir.

edit: son entrym falan değilmiş üstüne baya yazmışım allah beni bildiği gibi etsin.

az önce, bu sezon ilk 10 maçının hepsini kazanan euroleague lideri real madrid'e ilk yenilgisini tattırmış süper basketbol takımıdır.

tebrikler fener!

bize harika bir maç da izletmiş bir takımdır. vallahi ne heyecandı.

tekrar tebrikler ve teşekkürler fener!

ismi etiler'de bir caddeye verilmiştir. yanlış hatırlamıyorsam kadıköy taraflarında da vardı.

yerlileri artık yakın , orta uzak ilçelere ve yaylalara kayıyor.

benim bu. gerçekten mükemmel şarkıları vardı.
örnek;

ilk hali dediğiniz kariyerine başladığı 96 yılıysa göz doktoru tavsiye ediyorum. çünkü bakınız;


ama ilk çıktığı zamanı of of kömür gibi yanıyorum klibinin olduğu zaman sanıyorsanız. yani takribi 2004 falan oluyor. o zaman haklılık payınız var. ama erol köse ile beraber olduğu akla gelince o haklılık payı da bir kaç saniye sürüyör ne yazık ki.

gülşen'in hayallerimizdeki dönüm noktası reha muhtar'dır. o karanlık günden sonra gülşen ile ilgili bütün düşüncelerimiz değişmişti.