zaman tüneli

#3512792 sevgili fahri kankacim ben de seni pek severim. insan sevdiği insanların yanında nazı çekilecek kadar hatrı da varsa daha mutlu hissediyor. çok teşekkür ederim, iyi ki varsın.

söyleyemem bereketi kaçar.

tanım: video oyunu geliştiricisi

porno farklıdır. ödeme yapmak sapkınlığın bir parçasıdır.buradan

ufaktan

neyse ki sıfır. sıfırın birden büyük olduğu nadir anlardan.

grrrrr

bir ara da kansere yakalandığı için siyasi yorum yapmayı bırakmıştı. hayatı entelektüel görünüm altında, duygusuz, nobran, eleştirel yaklaşıyorum kisvesi altında hakikati örten bir yaklaşımla geçti. öğrenilmiş bir şartlı refleks gibi, her sonradan görme solcunun saptığı kürtçü harekete vagon olma halini de hiç bırakmadı. bu uğurda ağzına geleni yorum diye üfürürken, en az kendisi kadar egosantrisi yüksek başka bir doğu karadenizlinin hışmına uğrayarak merkez medya televizyonlarına çıkma şansını kaybetti.

ihvancı ve islamcı rejimin teşkilinde çorbada tuz mesabesinde de olsa emeği vardır ama öylesine ukala ve kibirli bir karakterdir ki hatasını kabul edip nedamet bile getirmedi. tüm bu hengamda belki tek hizmeti ahmet hakan'a biraz egzersiz yaptırmış olmasıydı. yoksa ahcoş, o yozgat köylüsü kokan hali ve beyaz çoraplarıyla pelin batu'yu ayıklayamazdı. dilerim düşündüğün gibi herhangi bir yaratıcı yoktur nuray mert, yoksa işler senin için epey zor olacak.

sizi korumak için geliştirilmiş levhalardır. levhaların ne söylediğine dikkat edelim.

buradaki çete lideri zed karakteri çok tuttuğu için, sonraki filmde polis olmaya karar vermişti ve akademiye katılmıştı. bence teğmen mauser ve yancısı practor gibi karakterlerin karikatürize edilmeden safi komik olduğu film. 3. filmden sonra fena bozmuşlardı. bu filmde tuckleberry gibi saykolar hala güldürücü.

nereye ağlıyoruz.....?

4 yıl bıraktıktan sonra sevdiğim adamı kaybedince tekrar başladım. 5 ay köpek gibi içtim. ama öyle böyle değil. yaklaşık 3 hafta önce artık çok rahatsız olduğum için biorezanans yöntemi ile bıraktım.
bir defa kriz yaşadım. o da çok sürmedi.

benim için içkiyi tamamen bırakmak imkansız. çok içmiyorum. günde bir tane bira. arada rakı ve şarap. ama hiç içmeme düşüncesi bile rahatsız ediyor.

güzel bir gece, biraz hüzünlü ama güzel bir sabah, güzel bir şarkı..

bugünün bir önemi yok ama, yine yaklaştık bir kere daha, yarın ayın on dördü.



bugünün kıymeti yok ama, yarın ayın on dördü.

bir ayın on dördünde ölürsem, benden mutlusu olmaz.

oscar piastri’nin sıralamalarda birinci olduğu ve 13 nisan pazar günü saat 18:00’de başlayacak yarış.

ekleme: yarış fena değildi. piastri yarışı domine ederek kazandı. ikinci russell üçüncü norris oldu. yuki'nin ilk 10 da redbull aracıyla bitirmesi ve bearman'ın son sıradan gelip onuncu bitirmesi yarışın önemli olaylarındandı.

#3512933
hayatım çok sevindim 30 olmana, 31'den bildiriyorum, 30lar hiç şüphesiz ki akıl sahibi olanlar için muazzam bir yaş.

hem hâlâ yaşlı değilsin. hem 20lerin sapıtık ergenliği geride kalıyor artık. daha sakin, daha net ve kendine de dönük bir hayata merhaba diyorsun.

20ler baştan sona çok zorladı beni.
güzel ama zorlayıcıydı.
yemin ediyorum 30da huzur var.

içlerinden geçeriz evelallah ya, o ergenlerin 30la alakalı en aşina olduğu şey 31 çünkü, sayı olan da değil.

öpüyorum çok.

her olayın, her şeyin farkındayım, bende kandırılacak göz yok, zırvalamayı kesin mesajı vermektir.

daha edebi haliyle, her şeyin farkındayım demektir. bunu da en güzel sabahattin ali açıklar;

kimseyle hiçbir konuda yarış halinde değilim. kimseden akıllı, kimseden güzel kimseden iyi olma gibi bir iddiam yok. kimse için en değilim. daha değilim. bu devasa iddiasızlığın bana verdiği özgürlüğün hastasıyım...

en sevdiğim animasyon filmi olan memoir of a snail ile aynı kişi tarafından yönetildiği için bir süredir merak edip ertelediğim bir animasyon filmiydi, sonunda izleyebildim.

adam elliot tarafından yazılıp yönetilen ve stop-motion tekniğiyle yapılmış olan bir yetişkin animasyonu.

kısaca konusuna değinmem gerekirse sekiz yaşındaki küçük kız çocuğu olan ve hiçbir arkadaşı olmayan mary'nin bir gün rastgele bir telefon numarasının olduğu adrese mektup göndermesiyle max ile olan mektuplaşmaları, arkadaşlıkları başlamış olur.
ikisinin de birbirlerine anlatacakları çok fazla şey vardır, çünkü ikisinin de arkadaşı ve çevrelerinde iyi anlaşabilecekleri insanlar yoktur, ikisi de hayatlarının belli dönemlerinde dışlanmış ve hayattan olan beklentilerini düşürmek zorunda kalmışlardır.
bu yönler açısından birbirlerine çok benzetirim, max sanki mary'nin yıllar sonraki hali gibi geldi gözüme. fakat filmin ortalarına doğru aslında mary kendisine çok daha farklı bir çizgi çiziyor, ailesinin ölümünden sonra çizmek zorunda bırakılıyor.
hayatlarının hangi dönemlerinde olurlarsa olsunlar mektuplaşmaya devam ediyorlar , birbirlerine çeşitli çikolatalar göndererek kimseye anlatamadıklarını birbirlerine anlatıyorlar.
bu süreci izlerken arkadaşlık ve dostluk kavramları bir yana insan ilişkilerine dair birçok şeyi daha iyi fark ettim.

bana hissettirdiği şeylerden bahsedecek olursam da memoir of nail'de olduğu gibi yerden yere vurmadı fakat hafiften yerde sürükledi diyebilirim.
bazı sahnelerde gerçekten büyük bir hüzün kapladı, karakterlere sarılmak istediğim çok fazla an oldu, karakterlerin hayatlarındaki yan karakterlere sövdüğüm çok fazla an oldu.
yine de karakterlerin tatlışlıkları ve arkadaşlıkları birçok konuda sakinleştirmeye ve yumuş yumuş etmeye yetti.



filmde çalınmasıyla farkına vardığım que sera sera şarkısını da ayrı bir beğendiğimi söylemeliyim.
hem mary ile hem de kendimle çok bağdaştırdığım bir şarkı.


ponçik karakterlerin sizi derin bir hüzne boğmasını izlemek isterseniz filme bir göz atın derim.

abi niye birinin tatlişkosu olmayı istiyorsun ?

first blood gerçekten iyi bir film. rambo henüz bir aksiyon süper kahramanı değildi.

'rambo'nun yönetmeni ted kotcheff, hayatını kaybetti