zaman tüneli

companion modu akıllara zarar. ios tarafında sesi de varmış.

bana müsade
oğlum ömer
şahbatur
gülbatur

red dead redemption 2'deki lake isabella'nın kuzey batısında karlar arasında yabani şekilde takılan kar kadar beyaz white arabian. aşırı ürkek ve yakalaması biraz zor ama öyle güzel ki.

17:00'de başlayacak olan sultanlar ligi yarı final play off serisinin son maçı. kazanan finalde vakıfbank'ın rakibi olacak ve şampiyonluk için mücadele edecek. ilk maçı gese evinde 3-2 kazanmıştı. ikinci maç ise cumartesi günü febe'nin evinde oynanmış, 3-1 fenerbahçe almıştı. ilk maçta ilkin'in, ikinci maçta ise arina ve vargas'ın müthiş oyunlarını izlemiştik.

son maç fenerbahçe'nin evinde. göynüm bi tarafta olsa da iki güzide kulübümüzden iyi olan, hak eden kazansın. trt spor ya da trt spor yıldız'dan izlenebilir.

edit: maç fenerbahçe'nin evindeymiş. modlar başlığı 14 nisan 2025 fenerbahçe galatasaray voleybol maçı şeklinde düzenlerse sevinirim.

rammstein - mein herz brennt *

müstakil evin bahçesi de dahilse benim de bir dönem yaptığımdır.
eti de lezzetli oluyor. ama kesip yüzdükten sonra kanı süzülsün diye asmak gerekiyor bir süre. o bekleme süresi sıkıntı.

cem yılmaz bunu sözlü olarak yaparak hatırı sayılır bir servet, geleceğe güzel argümanlar, mizah kültürüne katkı sağladı. orhan pamuk ağlattı yer yer. gözlemler hatırat şeklinde aktarılmıyorsa, sorun kişinin çevresine boş boş bakmasıdır. dev gibi bir kulaklığı da varsa z'dir. gözlem bitti azizim. otomatik cümlelerle yaşıyorlar. koyun sürüsü gibi aynı şeyi diyorlar. çok başka zamanlar bunlar. eskiden bu kadar gerizekalı olsa, kararname çıkardı imha edilirdi. iq 87 gibi bir şey olmuş, okumuştum bir yerde. bu nedir yaaa? ya abicim otur yaz. çevrende olan biteni anlamaya çalış. "virgimi veren bir vatandaş olarak" diye başlıyor adam...ot bile bundan daha renkli ve unique. hayatlar renksizleşse de insanlarda sorun bence. insan, izledikleri, okuduklarını bile yorumlasa bir şey ortaya çıkarır. illa çevresinden beslenmesi de gerekmez. hay sokim o woke hassasiyetine dünya mahvoldu yaa. neyse çok sinirlendim ayak atın. er geç bitecek bunlar.

insanların yabancı dil konuşurken daha dürüst olduğuna dair bir yazıya denk gelmiştim geçenlerde.
haklılık payı oldukça yüksek bir tespitti kanımca.
t: insanların yabancı dil konuşurken daha dürüst olduğu yönünde bir tespit.

(bkz: yazarların ektiği çiçek fotoğrafları)

şerruh, bilinmez zaman yaşında, hayatın ona biraz cimri davrandığı bir adamdı. saçlarını yıllar önce vergi dairesinde sıra beklerken kaybetmişti, göbeğini ise annesinin zeytinyağlı yaprak sarması sayesinde kazanmıştı. yakışıklılık desen, eh, allah herkese aynı torbadan dağıtmıyor sonuçta…

ama şerruh’un yüreği ve göbeği kocamandı. özellikle de ayşe’ye karşı. ayşe… ela gözlü, yumuşacık gülüşlü, güzeller güzeli kadın. her sabah işe geldiğinde selam verir, şerruh’un kalbini pırpır ettirirdi. bir selam, bir gülümseme, şerruh için resmen altın değerindeydi.

o akşam, şerruh yine bilgisayar başında oturmuş gereksiz işleri yaparken, biraz hüzünlenmişti. içinden bir ses levent yüksel dinle dedi. açtı. beni bırakın, beni bırakın, beni bırakın bu caddelerde diyordu levent yüksek, yürek ve göbeğini dağlıyordu şerruh'un . gözlerini kapattı, ayşe’yle birlikte boğaz’da yürüdüklerini hayal etti. ayşe, ona bakıyor, ne kadar da karizmatiksin şerruh diyordu. şerruh içinden hay allah razı olsun levent yüksel ,sen olmasan bu hayali kuramazdım diyordu.


tam o sırada...
apartmandan bir gürültü koptu. kapı deliğinden bakan göbekli şerruh , ne görsün: polisler karşı dairenin kapısını kırıyor 4 tane çelik yelekli, ellerinde telsizli adam... bir anda apartman, dizi setine dönmüştü.

merakına yenik düşen şerruh, pijamasının üstüne kapıyı açtı . ama unuttuğu bir şey vardı kulağında hala kablosuz kulaklık, levent yüksel söylüyor . sustu haykıran şehir, son kuşlar havalandı... sözleri şerruh’un hareketlerine duygusal bir fon müziği katıyordu. şerruh resmen dramatik bir zeki demirkubuz filminin başrolü gibi yavaş yavaş olay yerine yaklaştı.

kendini kaptırmış bir şekilde beni bırakın, beni bırakın, yıkılan eski meyhanelerde diye mırıldanırken, bir polis aniden dönüp beyefendi! siz burada ne yapıyorsunuz? diye sordu. şerruh, bir anda irkildi, kulaklığı çıkardı

valla karşı komşuyum, ben sadece... şey... levent yüksel dinliyordum…

ne ilgisi var bu olayla kafanız mı güzel dedi polis.

ben... ayşe’yi düşünüyordum. dedi kel kafası üşüyen göbekli şerruh

bir anlık sessizlik.

polisler birbirine baktı. sonra ise apartmanı inleten 5 kişilik bir kahkaha tufanı koptu.

ama olayın trajikomik kısmı şu oldu şerruh, bu karmaşada terlikleri ters giymişti. sağ ayağında sol terlik, sol ayağında sağ terlik . üstünde mavi bir nike eşofman , eşofmanın cebinden çıkan bir adet kivi. hayır gerizekalı konumuna geldiğine mi? yoksa pisboğazlığını tanımadığı insanlara gösterdiğine mi yansın bu şerruh?

ha komşu uyuşturucudan aranıyormuş evde değilmiş.

bazen şarkılar gereken her şeyi söyleyecek gibi oluyor ama bi' yere kadar gelip yine tamamına eremiyorlar insanın içine.
oysa bilseler, ah panagia mou bir bilseler?

çok saçma bir zaman dilimi bu ya, voithia patera mou dionysos!

mi milaaassss

çekim mi la bi tane dur bakam keyfim gelirse çekecem ne kaybederim ki ne bileyim niye geldik gaza şimdi dur bakalim ayarlıcaz bi buket.

edit: üşendim çekmicem buketi toplayamadım bir avuç çiçek. toplayınca çekerim bu topladiklarım solmazsa bakacaz.

bizde qwen ile sevisiyoz....

haru urara

tıpkı kedi beslemek gibi keyifli ama zordur. denedik ama çok uzun süre dayanamadık. tavşanın doğası ile mücadele edemedik.

şunu söyleyebilirim ki, tavşan ile arkadaşlık ederseniz, kediyi köpeği unutursunuz. inanılmaz bir oyun arkadaşı oluyor tavşanlardan. çizgi filmlerde canlandırılan tavşan karakterizasyonu anlama fırsatı buluyorsunuz.

muhteşem bir soruymuş anasını satim. (bkz: facesitting)

sarı kolaya borçluyum.
neden sarı kola demeyin.
ha avon sürdüm ha sarı kola.

kireçli su ile yüzümü tahriş etmek iyi geldi bana.

(bkz: lan jale)