zaman tüneli

bu olay yüksek ihtimal benimde elimde var, her zaman değil ama özellikle fazla ağır olmasa bile bir şey taşıdıktan sonra bardak,çatal vs tutarken çok fark ediyor, her zaman olmuyor ama. onun dışında çok aç olursamda oluyor, normal durumda genelde olmuyor, bundan dolayı hayatımı etkilemiyor ama satranç oynarken falan bir kaç kişi demişti elin niye titriyor diye.
babaannemde var mesela onunda elini hatırlamıyorum ama başı sallanır, babamdan geçen kas erimesi çıkmış detaylı genetik test istemişler, fizik tedavi görüyor kas kalmamış. anlaşılan mükemmel genler almışım. neyse zaten çocuk yapma düşüncem yok. yaparsam gerekli genetik testler iyi çıkarsa yaparım.

şampiyonlar ligi'nde (ya da güncel ismi neyse onda) başarılı olması gerekiyor artık. tamam, burada şampiyon oluyor. bu güzel bir şey. çoğunlukla, göze hoş gelen bir futbol oynuyor. bu da güzel.

büyük takım, büyüklüğünü orada gösterecek abicim. benim, galatasaray taraftarı olarak başarı beklentim o. futbolun er meydanı orası. çıkacaksın oraya, çatır çatır topunu oynayacaksın. kazanırsın, kaybedersin orası çok önemli değil. "ben bu mahallenin çocuğuyum" demen lazım. kadro mühendisliği iyi yapılmalı. çok daha düşük bütçeli takımlar, takım olabildikleri için zor anlar yaşattı bu sene. onun acısını da, erken elenerek ödedi takım.

inşallah, gelecek sezon için iyi planlama yapılır. bekleyip, göreceğiz.

(bkz: nerede o eski biralar)

egom tavan yaptığında ara ara açıp kendi yazdıklarımı okur ve "ne kadar salakmışım lan" der kapatırım. böyle de kendini bilen bireyim.

(bkz: entari her artı aldığında ne güzel yazmışım lan diye açıp tekrar okumak)

napalım, quality content...

''lan bu benim kalemimden mi çıktı'' dersiniz bazen. ama faydalı bir aktivitedir. düşünsenize, bu eylemle birlikte kaleminize daha fazla kalem katıyorsunuz. çok var öyle kendi yazılarımdan kendimi geliştirdiğim.

tavsiye ederim.

ara ara mı? her gün okurum kendimi. herr günnn. çünkü benden komiği var mı? yok. beni benden iyi anlayan var mı? yok. benden bir tane daha var mı? yok. yav ben de olmasam. halim ne olurmuş. canım kendim

utanırım lan.

mümkün mertebe açtığım başlığa tekrar dönüp bakamam. yazdığımı dönüp okuyamam. kim oylamış bakamam. kendi nikaltıma giremem. başkasının nikaltına da giremem.

karşıma çıkmıyor mu yahut denk gelmiyor muyum? evet. ama onda da çok tuhaf oluyorum.

yaz çık unut. oh.
zaten ekseriyetle unutuyorum.

ben. tavuklu ve çaylıya karışıyorum daha çok. çay kırmızı çizgim. tavuk da ikilemeyi tamamlamak için gerekliydi.

etinden korkanın kemiğini......m.

entry burada.

muzdarip olduğum nörolojik* hareket bozukluğu hastalığı.
bu hastalığı bulan kişi de james parkinson. parkinson hastalığı ile en belirgin farkı çoğu zaman istirahat durumunda titreme olmaması.
genelde 40 yaşlarında falan etkileri görünmeye başlıyor deniyor ama bende kendimi bildim bileli var.

kişiden kişiye değişse de adından anlaşılacağı üzere genel olarak vücutta titremelere neden oluyor. bu bazı kişilerde spesifik uzuvlarda [örn. el, kafa, çene] daha belirgin olabilir. bende sağ olsun her yerde kendini belli ediyor, ses tellerim dahil.
uzuvlarınızı kullandığınızda, kaslarınızı sıktığınızda ya da yerçekimine karşı tuttuğunuzda titremeler yaşıyorsanız bir nöroloğa görünmekten çekinmeyin. eğer şüphelendiği bir şey varsa muhtemelen sizi hareket bozuklukları polikliniğine yönlendireceklerdir.

tedavisi yok. belki de en sinir bozucu yanı bu. ilaç ya da botoks gibi azaltan yöntemler var, ama tamamen bitiren yok. zamanla artabiliyor*, ama sonsuza kadar ilerlemiyor.
ilk ilaç olarak dideral (bkz: propranolol), işe yaramazsa mysoline (bkz: primidon) verilebilir. ben dideral'i kullandım, bir faydasını görmedim. şu an hala mysoline kullanıyorum. ağır bir ilaç ve çok küçük dozlarla başlatılıyor.

hayatı yaşanılmaz kılmıyor, ama zehir ettiği durumlar oluyor; zira bazı durumlar esansiyel tremoru daha az ya da daha çok şiddetlendirebiliyor. anksiyete ya da tükettiğiniz şeyler bunlardan birkaçı. bunun yüzünden kahveyi azalttım ama insan da zart diye kahveyi bırakamıyor.

eğer sözlükte benden başka bundan muzdarip olan varsa, geçmiş olsun. biliyorum, geçmiyor, ama belki duymak iyi hissettirir. ve sizden ricam, hastalığınızdan utanmayın. yaptığınız yanlış bir şey yok. kimseye bir şey açıklamak zorunda değilsiniz. size destek olacak insanların yanında bulunun.

(bkz: yoldaş)

oley. yumruklar havada uçuşacak. ben de alttan alta izlerim. bana isabet edemez nasıl olsa.

(bkz: bir buçuk metre olmanın avantajları)

şu story'i attıktan 10 dk sonra çevirmeye denk geldim. yol boyunca bu şarkı açıktı*. polis durdu ve baktı sonra da gülerek sen geç kardeşim s.. et dedi. shsggss.

kanı bozuk olmayan herkesin keyfi yerinde maşallah.

4 tane kırmızı tuborg varsa, 4.nün de birden bitmesidir evet. boktan bir his. umarım hiçbir zaman yaşamazsınız. ben halen daha yaşamadım allahtan.

yaş kaç demiştiniz.. :)

niye ki ne..?

8 yaşındayken yapmıştım.