zaman tüneli

normal sözlük tayfasının dağılan mentalini toplayacak oyundur. bir de bunun tırlı sürümü var, o da süperdir.

edit: tırlı sürümü buymuş.

konuyu hiç bilmeyen biri bir vatan kahramanı öldü zanneder.

yanımda yeğenim, kuzenlerim. yaptığım kahvede çok beğenilmiş . az önce benden mutlusu yoktu..her hahve zevkine göre ayarlamalar da yapılmış. ayarlama dediğim biraz az ya da çok sütlü :d

babamın bir gün ölecek olması düşüncesi bile beni fazlasıyla nefessiz bırakıyor. babamdan önce ölmek onun acısını görmemek dualarımdan biri.

yaş kaç 70mi? yoksa 80?
bu çağda devrimden mi bahsediyosun?
devrimden kastın ne? küf tutmuş kentte kendini yalnız hisseden köylü çocuklarının
kentleri köye cevirme ütopyasımı?
yoksa daha yeni biseymi?
al orda ırakta devrim oldu, suriyede bu sene devrim oldu.
yoksa devrimden kastın bu mu?

doom dediğimiz şey 1993 yılında john carmack (adını duyunca tapınacaksınız) ve john romero'nun ortaya koyduğu ustalık eseridir. carmack (sen arkadaki, niye tapınmıyosun bakiim) wolfenstein 3d'den edindiği deneyimle daha akışkan, daha seri bir oyun motoru yazar. bu motor sayesinde hem hitscan hem de projectile metotları da kullanılır. carm... (fake attım aferim tapınıyosunuz) zeki adam vesselam. oyundaki tüfek, tabanca gibi şeyler hitscan kullanır, yani siz fareye bastığınızda hedeflediğiniz yerde bir canavar varsa vurursunuz. ama roketatar, bfg gibi silahlar ise bir "mermi" atar ve o mermi vurursa vurur. biri anlıktır, diğerinde ise vakit geçer.

romero faktörü ise bölüm tasarımlarında ortaya çıkar. yeni versiyonundakinden farklı olarak bazı bölümler, bazı silahların kullanılmasını o silahların mermilerinin olmasıyla "vurgular" ve boş alan yoktur. doom (özellikle birincisi) size ara ara nefes aldırarak ama asla tansiyonu da düşürmeden muhteşem bir oyun deneyimi sunar.

özellikle ustalık eseridir diyorum zira evet motoru güncellediler, evet ardından başlı başına bir janra açtılar ama doom'dan bu yana first person shooter mekanikleri çok az değişti. carmack'ın (eveeet güzeeel) hakkını vermek lazım. doom sonrasında gidip başka oyunlar da yapmadı - aynı kategoride kaldı.

senaryosu erdoğan tünaş tarafından yazılmış ve bilge olgaç tarafından çekilmiş 1984 yapımlı türk filmi;

başrolde ise hülya koçyiğit ve çetin tekindor yer almıştır.



seher ve cemal adında almanya'dan gurbet ellerden memlekete geri dönen 6 çocuklu bir çiftin yaşadığı acılar konu edinilmektedir.

karı koca çok mutlu bir çifttir ve 5 çocukları vardır, daha sonra bebekleri de olur ve genç kadının göğsündeki ağrılar artmaya başlar, başlarda hamilelikten ve emzirmekten dolayı olduğunu düşünür ama ağrısı şiddetlenince doktora giderler ve kanser olduğunu öğrenirler.

tedaviler başlar ama hastalık göğüs kafesine yayılmış ve durumu ciddidir.

acılı anne bu süre zarfında yavrularına koruyucu aile aramaya başlar ve filmimiz mutlu bir aile tablosundan trajik ve sert bir sona keskin bir geçiş yapar.

anne olgusunun ya da kişisinin aile için önemini hatırlatan bir filmdir.

annenin, babanın, evdeki mutluluğun öneminin duygusal oyunculuklarla karşımıza çıktığı duygusal bir film olduğu görülmektedir.

kişisel fikrime geçmek istiyorum.

bu filmi yıllar önce izlediğimi hatırlıyorum, bazı sahneleri hâlâ unutmamıştım ve izlerken anımsadığım sahneleri yeniden görmek duygusaldı.

hülya koçyiğit'in oyunculuğu diğer rollerine kıyasla daha gerçekçi ve daha etkileyiciydi, belki de filmde oynarken gerçek evladını düşünmüş ve bu durum karakterini daha iyi oynamasına zemin hazırlamıştır.
gerçekten anne olmak onun rolüne katkıda bulunmuş ve çocuklarının annesiz kalacağını düşünmek de etkilemiştir.

çetin tekindor'un oyunculuğu da oldukça iyiydi, karısını ve çocuklarını canından çok seven, karısı iyileşsin diye evdeki eşyaları bile satan, iyi bir baba ve iyi bir eş rolündeydi.

bazı sahneleri komikti, mesela çetin tekindor'un hastane ziyaretine giderken oğlunun birini dolmuşta unutması olayı komikti. ^^

bazı sahneleri duygusaldı, karısının hastalığının çok ciddi olduğunu öğrendiği sahnelerden sonra sürekli içmeye başlaması, ailenin tadının tuzunun kalmadığı günler, aileyi bir arada tutan kişinin anne olması, duygusal gerçeklerdendi.

ailemiz bizim her şeyimizdir...

şöyle cumhuriyet tarihinin önemli olaylarını hatırlatan envai çeşit eski sigara paketi vardı:

bizde çayok derler onu ne yapacağız.

çayok: çok fazla çay içen dilinde sürekli çay olan kişi.

özgür özel'de muhtemelen şartlı tahliye yasasına oy atan biridir.
akp yine af getirse özgür özel özel yine af çıkması için oy atar.
katiller, teröristler ve köpekler özgür'ün gözbebeği.
özgür hep onları savundu.
onlar sayesinde orda size nooluyor?

zaman çok önemli öyleyse neden yaşanmışı biriktirip yaşanmamışı çürümeye bırakmak istiyorsun?

nietzche'den aktardığı: "kökleri cehenneme uzamayan bir ağacın dalları cennete yükselemez"

düzeltme için angel archer mahlaslı yazara teşekkürler

bana göre;

1)
2)
3)
4)
5)
6)
7)
8)
ezel ve kurtlar vadisi deyip deyip darlamayın artık milleti. onlar evet iyi olabilir, ama en iyilerinden asla değil. eğer bu listedeki dizileri izlerseniz anlayacaksınız zaten. özellikle uçurum'u.

devrimciler su kaynaklarını korumak adına az yıkanır, devrimden sonra az ama etkili yıkanırız, düz adamın spesifik çığır açıcı tespiti ve başlığı

sdg ve pjak ile kck tarafından yönetilen terör örgütüdür.

kck'nın bugün dünyanın hemen her yerinde hücreleri vardır. mesela kck, hâlihazırda, katalonya, myanmar, arjantin, endonezya vb. birçok yerde yapılanmıştır. bu ülkelerle diplomatik temasları bulunmaktadır.

orta çağ'da olsaydı işinize daha çok yarayabilecek buton

müebbet verip şartlı tahliyeyle bırakmak da ne bileyim...

t:normaldir. insan dediğin şey nelere kadir

bugün bir kaç kez kullandım, faydalı butondur kendileri.

görmek istemediğiniz başlıkları buna veriyorsunuz bir köşede tutuyor.

muğayir muharip sen misin?

(bkz: usta iki çay biri açık olsun)