zaman tüneli

doğrudur. aşağıdaki üyelere sahip bir örgüt nasıl kötü olabilir ki?

(bkz: beast)
(bkz: black bolt)
(bkz: black panther)
(bkz: blue marvel)
(bkz: captain america)
(bkz: captain britain)
(bkz: doctor strange)
(bkz: hulk)
(bkz: iron man)
(bkz: mastermind excello)
(bkz: medusa)
(bkz: mister fantastic)
(bkz: namor)
(bkz: professor x)
(bkz: white queen)
(bkz: yellowjacket)

ıyi niyetle yola cikan hemen hemen her olusum gibi, zamanla duzenbaz ve cikarci kimselerin eline gectigi icin kendi cizgisinden de ne yazik ki sapmistir.

lale

(bkz: nazlanma)

sendromsuz bir pazartesi olması dileğiyle herkese mutlu, güzel, sorunsuz bir hafta diliyorum.

öbür türlü yaşanmaz olm.

20 gün kaldı.

niye daha önce aklıma böyle birşey gelmedi benim diye hayıflandığım aktivite. bir de akıllı geçinirim.

ikili ilişkilerde sıkça başvurulan bir kaçma yolu.

kedi ve çiçek sever bir yazar gibi duruyor. sanırım örgü de örüyor. emekliliğinin yakın olduğunu düşünüyorum. *

ablam, şarkılarını kalben söylerdi.

böyle inanıyorum aslında inanmaktan çok düşüncem böyle. diğer düşünceler insanın kendini avutması bence. yoksa yaşayamazlardı. bir umut lazımdı insana ve kendi umut dallarını oluşturdular. sonuçta her şey insan elinden çıktı. diğer dünya veya hak hukuk adalet olacağını düşünmeseler bugün delirirlerdi eminim.

bunlar sabunluk arkadaşlar. ay ne kadar yaşlı insanlar var aramızda. tövbeler olsun. bir gözleri toprağa bakıyor.

izleyince anladım ki bu filmi fazla felsefi boyutta ele almaya gerek yok.
düşene vurmuyorlar arkadaş harbi harbi s.. evet.

arabanın tekerleklerinin dönme hareketi yaparken öteleme hareketini yapamaması durumu.

#3551435

video.uludagsozluk.com/embe...

sözlük onun diye bi havalar bi havalar.

ne ayak anlamadığım yazar. samimi gibi de tröl gibi de. bu yazardan yakında skandal olur kavga olur bir şey bekliyorum.

canlı dinleyemediğim için üzüldüğüm ender insanlardan.

film gecemizde bu sefer ekranda "kağıttan hayatlar" filmi vardı. bayadır izlemek istiyordum ama fırsat olmamıştı. en başta bir sokak çocuğu ile sokak abisinin ilişkisi üzerine dönen bir hikaye bekliyordum ama şaşırttı. güzel bir hikayeden öte çok gerçek bir hikaye olmuş. ben mehmet bu çocuğa niye bu kadar takıldı ki diye düşünürken meğer hayatı o çocukta takılı kalmış. sürekli başa dönüp tekrar tekrar sarmış, sarmalamış çocukluğunu ve tekrar tekrar hatırlatmış acılarını kendine . film bana bir çocuğun sarılıp ağlayacağı, yaralarını saracağı kimsesi olmadığında hiç büyüyemediğini hissettirdi.evet yıllar geçiyor yaralar kapanıyor , bedenen büyüyor ama çocukluğunda ki yaralar öylece olduğu gibi kalıyor. ruhtaki yaralar kanamıyor diye yaradan sayılmıyor değil ya . zaten en acı verici olanlarda onlar oluyor sonra o yaralar bütün hayatına hükmediyor. sözün özü güzeldi ama hikayede şaşırtmayan bir nokta vardı ki o da çağatay ulusoy değişmeyen muazzam ötesi oyunculuğu. filmi izlemem için bu bile yeterliydi zaten.