zaman tüneli

insan nisyan ile var olduğuna göre oldukça yersiz bir endişe.

seven sevdiğine b12 vitamini hediye etsin.

hiç düşmedim mi aklına?
hiç çalmadı mı o şarkı?
o sahil, o ev, o ada
o kırlangıç da mı küs bana?

sıkıcı.
kadin dedigin olur olmadik konusur. en olmadik anda darlar. haksiz oldugugu iki konu ust uste yoktur.
boyle degilse kadin degildir zaten baska bir seydir o.

bu mahlasi zugra'dan daha iyi.

memur olmak isteyenlerin, kpss sınavı olsun ve tüm devlet kurumların yayınlamış olduğu ilanların paylaşıldığı bir sitedir. farklı alanlarda açılmış forum başlıkları var mesela kpss a, kpss b, öğretmenlik, hakimlik savcılık gibi. memur olmak isteyenlerin takip etmesi gereken bir sayfa.

bu aralar ihtiyac. ve o kadar cok yalniz kalmaya ihtiyacim var ki anlatamam.
ama yok yalniz kalamiyorum. o kadar kalabalik bir hayatim var ki su aralar. olay sadece manitacilik degil. her anlamda yalnizliktan bahsediyorum.
beni salin aga ven biraz kendime kalayim. hüznümü sevincimi birakinda bi sure yalniz yasayayim.
uyku suresi haric cok kalabalik lan hayatim. artik bazen yalniz kalmak icin tuvalete gidiyorum. hrrkes basimda ya. o kadar cok insan var ki etrafimda ya i biye varlar onu da bilmiyorum.
cok kalabalik dunyam cok kalabalik.

içiciiim tabii çünkü güle yel değdi.

(bkz: buyrun beraber olsun)

kırmam çünkü nazik bir dilim var, yormam çünkü enerji tasarrufluyum, ilgilenirim çünkü kalbim full-time açık… güler yüzlüyüm, çünkü asık suratla kahve bile içilmez!”*… demek isterdim, insan olduğumu hatırladım…

nedeni yasak aşk olduğuna kimse inanmadı, o çocuk orada bazı şeyler gördü ve duydu ve sağ solda anlatmasın diye yok ettiler. derin mevzular.

ilk kez korsan cd'ci abiden 2 cd şeklinde alıp, yanımda ev arkadaşı ile bira+tuzlu fıstık eşliğinde izleyip birbirimize bakmıştık. hey gidi, amma zaman geçmiş.

zamanla çok fazla izlenince insan üzülüyor. çünkü 'eğer geçmişte değiştirseydim geleceğim değişirdi' diyebileceğim bir çocukluk anım yok benim. ilkokulda yerde yuvarlanıp kızların donuna bakmaca oyunu oynadığım için ve okuldan kaçtığımız için, bir de, sınıfın dergi parasının tümüyle kantinde herkese kola alıp köpürttüğüm için 3 kez ailem çağrılmıştı. bu olayları değiştirince bir şey olmuyor mesela. bunu çok hesapladım. öyle dinamitli, patlamalı, tacizli şeylerimiz olmadı bizim evan treborn gibi. mesela lisede ankara gezisi olmuştu. atakuleye gittik. döne döne içtim ben hemen 2 saat, sonra zemine inince kustum hocaların önünde. bu olay olmasa da içerdim. 13 yaşında, yine konaklamalı bir okul gezisinde ürgüp'te alkol almıştıım ilk kez. burada almayayım desem, yakın zamanda yine içerdim. sigara da öyle. içince de zaten şimdiki halimde olurdum.

zaman çizelgesini etkileyecek köklü değişim zamanlarım, 20 yaş sonrasında başlıyor. "şu kızla şöyle olmasaydı da böyle olsaydı" dediğim her ihtimalde, çok başka hayatlarda buluyorum kendimi. çocukluk dümdüz.

kolumdan çekip çekip misafirliğe götürürlerdi. bizimkilerin dedikodusunu duymasam n'olacaktı sanki mesela?

önümde konuşan bir sürü konu-komşu kadın, "pavyoncu irfan abi yine betül'ü bırakıp gitmiş vah vah vah" demeselerdi ne değişecekti anasını satim? adama bayram ziyaretinde bile "pavyoncu irfan amca öpim" demiştim, kulağımı çekmişlerdi. ben ne bileyim pavyonu, 8 yaşında çocuğun önünde paso seks hikayeleri dönerdi. sürekli birileri birilerine nazar ederdi ya da büyü mü yaptırmış acaba derlerdi.

bilinçaltım, çocukken senelerce benzerlerini dinlediğim üzgün betül yengelerin etkisinde kalıp, büyüyünce hepsinin birden acısını dindirmek için yengeci oldu diye bir teorim var. çünkü her erkek masumdur, hepimiz çocuk olduk zamanında. hiç kimse, durduk yere yengeci olmaz.

o yaşlarda, "bu kadın yalnız başına sıkılıyordur, adam değerini bilememiş süt gibi yengemin" dedim içimden demek ki. bir çeşit bastırma oluşmuş olabilir. ya da bastırma yoktur, düz olarak basma da olabilir. (illa duruma psikolojik bir anlam yükleyip işin içinden sıyrılma çabam da yok)

bu anıları yaşamasam, belki en fazla yengeci olmazdım. en fazla bu olurdu yani. yengeci olmamak, bir insanın farklı bir hayatta olmasını, farklı bir yerde uyanmasını sağlamaz. filmdeki karakter gibi bir yetenek sahibi olsam, günlüğümü okurken geçmişe gider bayılırdım şu an. bir uyanırdım yine buradayım. "aaa yengeci değilim" diye şaşırırdım sadece. film de olmazdı böyle hayattan.

yooo aç felan değilim çok şükür, az evvel yemek yedim.
bulamayan zeytin ekmek yiyebilir.

bugun benim en cok sevdigim kissadan hisselerden biriyle karsinizdayim.
cunku canim oyle istedi;)

evvel zaman icinde, kalbur zaman icinde birbirine cok asik genc bir cift varmis. hic paralari yokmus. ama cok asik ve mutlularmis.
sevgililer gunu gelmis. oglan saatini satmis, sirma sacli sevgilisine altin bir tarak almis.
hevesle sevgilisinin yanina gitmis.
oysa sevgilisi saclarini kisacik kestirip satmis, o parayla askinin saatine bir kayis almis hediye olarak.

bayılırım.

özellikle değer verdiğim, sevdiğim biri bana tanrılardan miras kalmış muhteşem ismimle seslenirse acayip mutlu olurum.
söylerim de bunu ha açık açık, adımla hitap et diye.
sonra kibarlık olsun diye 1-2 kere duyarım adımı sonra hooop mezzo.
niye?
çünkü götüm kalkar!

allahtan eski nicke yetişmedi, yoksa paso hıyar derdi bilmem kaç ay boyunca.

klibinde gözüken evsiz biri kayıpmış. klip sayesinde bulunmuştu. gerçek miydi yoksa o zamanın pr çalışması mıydı bilmiyorum.

he ya. şu dakika 1,5 kusbasılı kasarli pide iyi giderdi.

nickini ne zaman görsem laaaaaaaannnnnnnn bir bok yok demek istediğim yazar. öyle işte.

-açız
-biliyorum.
-aşka, dostluğa, kardeşliğe açız!!
(bkz: garibim)

çiçek gibi biri, mizahşör.

göreceğin her şey, beklemediğindendir.

sessizlikte yankılanan karın gurultusu olarak kendini gösterir. uyku vaktinin geldiğine işarettir.