zaman tüneli

bu örüntüyü ilk olarak avrupa'nın noel pazarlarında görüyoruz: kaos yaratma, sindirme ve hristiyan bayramlarının varlığını sürdürebilmesi için polis korumasına ihtiyaç duyulduğu hissi. islamcılar bu mekanları gazze veya israel yüzünden hedef almıyor. bunu yapıyorlar çünkü hristiyanların kamusal yaşamı, çok daha eski bir medeniyet çatışmasında sembolik bir savaş alanıdır. yahudi israel bir hedeftir, hristiyan avrupa ise bir diğer hedeftir.

bunun köklü nedenleri vardır. 1400 yıl boyunca, orta doğu'daki yahudiler ve hristiyanlar ikinci sınıf vatandaşlar veya “zımmiler” olarak yaşadılar; sadece itaatkar olmaları halinde var olmalarına izin veriliyordu. cizye (aşağılama vergisi) ödüyorlardı, iktidardan uzak tutuluyorlardı ve sürekli tehdit altında yaşıyorlardı. eşitsizlik günlük ve içten bir şekilde yaşanıyordu: mahkemede müslümanlara karşı tanıklık edemiyorlardı, silah taşıyamıyorlardı, müslümanlardan daha yüksek evler inşa edemiyorlardı. dini sembolleri gizli kalmak zorundaydı; halkın görebileceği şekilde haçlar, kilise çanları yasaktı. birçoğu kendilerini aşağılık olarak gösteren özel kıyafetler giymek zorundaydı. (naziler bu alışkanlıkları tekrarladı) sokakta yol vermek zorundaydılar. kiliseler izinsiz onarılamıyordu ve genellikle yeni kiliseler yasaklanıyordu. bir müslüman, onların inancını özgürce aşağılayabilirdi; islama hakaret etmekle suçlanan bir zımmi ise ölümle karşı karşıya kalabilirdi. bir müslüman erkek, hristiyan veya yahudi bir kadınla evlenebilirdi; bir zımmi erkek ise müslüman bir kadınla hiç evlenemezdi. din değiştirme tek yönlüydü. onların tüm varlıkları koşullara bağlıydı.

islamcı hareketlerin iktidara geldiği her yerde, hristiyan topluluklar küçüldü veya ortadan kayboldu. mısır'ın hristiyan çoğunluğu baskı altında yaşayan bir azınlık haline geldi. bir zamanlar hristiyanların çoğunlukta olduğu lübnan, hizbullah'ın hakimiyeti altına girdi. 1950 yılında beytüllahim'in %80'inden fazlası hristiyandı; bugün ise el fetih ve hamas'ın baskısı altında hristiyanlar neredeyse hiç kalmadı.

aynı model şimdi avrupa'da da görülmektedir. son on yılda binlerce kilise tahrip edildi, kutsallığı aşağılandı, yakıldı veya camiye dönüştürüldü. fransa'da her yıl yüzlerce saldırı yaşanmaktadır. almanya, ispanya, isveç ve birleşik krallık'ta da aynı durum görülmektedir: parçalanmış heykeller, yakılmış kilise sıraları, başları kesilmiş ikonlar, salt ibadet salonuna dönüştürülmüş kiliseler. bu, eski zımmi mantığını yansıtmaktadır: azınlık inancına baskı uygulayın, görünürlüğünü ortadan kaldırın, kutsal mekanlarını önemsizmiş gibi gösterin.

siyasi bir ideoloji olarak islam, bu misyonu açıkça ortaya koymaktadır. kuran şöyle der: “o, resulünü... tüm dinlerin üstünlüğünü sağlamak için gönderdi” (9:33). hassan el benna şöyle yazmıştır: “islam, yaşamın her alanını hakimiyeti altına almalıdır.” seyyid kutub, dünyayı islam ve ortadan kaldırılması gereken cahiliye olarak ikiye ayırmıştır. karadawi, islamın fetih yoluyla değil, ideoloji yoluyla “avrupa'ya geri dönüşünü” öngörmüştür.

müslüman kardeşler bunu hayata geçirdi. holy land foundation davasında, müslüman kardeşler'in iç belgeleri, amerika'daki misyonlarını “medeniyet cihadı süreci... batı medeniyetini içeriden yok etmek” olarak tanımladı. bu belgelerde, daha sonra abd sivil yaşamında normalleşen ve hatta demokratik yönetimler tarafından danışılan kuruluşlar listelenmiştir - bunların tümü federal delillerle kanıtlanmıştır.

bu yüzden israel nihai hedef değildir. islamcılar için israel, dar-ül islam olarak gördükleri, bir daha asla müslüman olmayanların idaresi altına girmemesi gereken topraklarda bulunan batılı bir demokrasi karakoludur. israel'in başarısı, onlar için teolojik bir aşağılanmadır. diaspora yahudilerinin, israel hakkındaki görüşlerine bakılmaksızın avrupa'daki sinagoglarda saldırıya uğraması şaşırtıcı değildir. aynı ideoloji, hristiyan avrupa'yı, hristiyan bayramlarını ve hristiyan kurumlarını da hedef almaktadır. bu, birçok cepheye sahip tek bir projedir.

trajik olansa, birçok batılının özgürlüklerini ortadan kaldıracak ideologlarla birlikte yürümesidir. medeniyet ideolojisini insan hakları davasıyla karıştırıyorlar, anlamadıkları propagandayı sloganlaştırıyorlar ve orta doğu'dan hristiyanları silen ve şimdi avrupa'da kiliseleri yakan hareketlerle aynı safta yer alıyorlar.

batı, tarihi ciddiye alsaydı ya da islamcıların açık şekilde yazdıklarını okusaydı nelerin yaşanmakta olduğunu görebilirdi. noel pazarları bir uyarı işaretidir. israel sadece başlangıçtır. batı uykudan uyanmazsa, savunduğu hareketlerin hiçbir zaman birlikte yaşamayı değil, sadece hakimiyeti amaçladığını çok geç fark edecektir.